به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/کردستان، نشست تخصصی «واکاوی ابعاد تربیتی و اجتماعی تحول جمعیتی» با هدف بازخوانی انتقادی سیاست‌های جمعیتی و تحلیل پیامدهای آن در حوزه‌های علوم انسانی، با حضور دکتر مهدی سنجرانی و به همت مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) شهرستان قروه و با همکاری پژوهشکده زن و خانواده برگزار شد.

دکتر مهدی سنجرانی در این نشست تخصصی با تأکید بر اینکه تغییرات جمعیتی ماهیتی «دیربازده» دارند، هشدار داد: پیامدهای سیاست‌گذاری‌های نادرست در حوزه جمعیت، همانند یک بیماری نهفته عمل می‌کند و پس از گذشت یک دهه، خود را در ساختارهای کلان جامعه نمایان می‌سازد.

وی در بخش تحلیل اقتصادی این نشست، ضمن تشریح چهار نظریه اصلی در حوزه جمعیت (کاهش، افزایش، ثبات و متناسب‌سازی)، اظهار داشت: در نظریه افزایش جمعیت، برخلاف نگاه سنتی که منابع را محدود می‌داند، جمعیت به‌عنوان عامل کارایی، خلاقیت و قدرت ملی معرفی می‌شود؛ چنان‌که تجربیات جهانی نشان داده است کشورهایی نظیر چین با تکیه بر نیروی انسانی، به قدرت‌های برتر اقتصادی بدل شده‌اند.

دکتر سنجرانی در ادامه به واکاوی ابعاد تحول جمعیتی از منظر رشته‌های مختلف پرداخت و گفت: در حوزه جامعه‌شناسی و روان‌شناسی، فقدان فرزند بر «ارزشِ فرزند» و هویت‌بخشی به خانواده، نشاط اجتماعی و امید به زندگی تأثیر مستقیم دارد. همچنین از منظر علوم تربیتی، چالشِ کیفیت در برابر کمیت مورد نقد قرار گرفت و این پرسش مطرح شد که لزوماً افزایش تعداد فرزندان به افت کیفیت تربیت نمی‌انجامد.

استاد دانشگاه با اشاره به نگاه دینی و کلامی به مقوله فرزندآوری، تصریح کرد: از دیدگاه آموزه‌های اسلامی، فرزندآوری صرفاً یک کنش اجتماعی نیست، بلکه هدفی متعالی در نهاد ازدواج و «صدقه‌ای جاریه» برای والدین محسوب می‌شود.

آقای سنجرانی در بخش آسیب‌شناسی مدرنیته، تغییر در درک انسان از بدن، نقش‌های جنسیتی و ماشینی شدن کشاورزی را از عوامل دگرگونی در نگاه سنتی به جمعیت دانست و افزود: این تحولات باعث شده است که برنامه‌ریزی برای فرزندآوری از یک امر فطری به یک «تصمیم کاملاً شخصی و روتین» تغییر جهت دهد.

گفتنی است در پایان این نشست تأکید شد که سیاست «فرزند کمتر» اگرچه در مقطعی زمانی یک راهبرد متناسب بود، اما استمرارِ آن بدون لحاظ کردن پیامدهای میان‌مدت و بلندمدت، خطایی راهبردی است، لذا ضرورت دارد سیاست‌گذاری‌های آینده با تلفیقِ یافته‌های علمی، اقتضائات زیست‌بوم ایران و ارزش‌های تربیتی، به بازتعریف دقیق‌تری از نسبتِ جمعیت با قدرت و تعالیِ ملی دست یابند.

انتهای پیام/