مدیر حوزههای علمیه خواهران استان ایلام در یاداشتی به واکاوی ابعاد تمدنی فاجعه مدرسه شجره طیبه پرداخته و آورده است: برخی وقایع در حافظه تاریخ، نه یک نقطه که یک «جریان زاینده» هستند. فاجعه مدرسه میناب، امروز پس از گذشت صد روز، از حصار یک سوگ منطقهای فراتر رفته و به یک فریاد تمدنی بدل شده است آنچه در آن نیمروز تلخ رخ داد، تلاقی تکنولوژی سیاه و کینه استکباری با معصومیت نابی بود که حالا به اعجاز خون و موتور محرک بیداری جهانی تبدیل شده است.
بهگزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/ایلام، حجتالاسلاموالمسلمین حسین تمرخانی مدیر حوزههای علمیه خواهران استان ایلام، در یاداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده است به «واکاوی ابعاد تمدنی فاجعه مدرسه شجره طیبه؛ از قساوت موشکی واشنگتن تا رویش اقتدار در شریانهای ملّت» پرداخته است. در این یاداشت آمده است:
شلیک به قلب یک کانون آموزشی، عینیت تبلور عریان «تروریسم دولتی آمریکا» است. واشنگتن با هدف قرار دادن مدرسه شجره طیبه، در حقیقت آینده و نشاط ملی ایران را نشانه رفت. این جنایت سیستماتیک، سندی است که انحطاط اخلاقی مدعیان حقوق بشر را پیش چشم جهانیان رسوا کرد؛ داغی تازه که باید به عنوان یک جنایت مستمر در صدر مطالبات بیداران جهان بماند؛ چرا که فراموشی میناب، چراغ سبزی برای تکرار ددمنشی در هر نقطهی دیگر جهان خواهد بود.
در قاموس استکبار، مرگ پایانی بر ارادههاست؛ اما در مکتب ایران اسلامی، «اعجاز خون دانشآموزان میناب» آغازگر فصلی نوین از عزت شد. این خونهای پاک، نه تنها انسجام ملی را نفوذناپذیر کرد، بلکه به مؤلفه قدرت و مشروعیت نظام در عرصه بینالمللی جانی تازه بخشید. امروز، استمرار سرافرازی ایران، ثمرهی همان ایستادگی مظلومانهای است که از ویرانههای مدرسه برخاست و ثابت کرد اقتداری که ریشه در مظلومیت دارد، شکستناپذیر است.
پژواک این حماسه چنان است که امروز نام میناب به «قطبنمای اخلاقی» آزادگان جهان بدل شده است. جوشش خون ۱۶۸ فرشته بیگناه، مرزهای جغرافیایی و لایههای ضخیم سانسور رسانهای را درنوردیده و در رگهای ملتهای بیدار جریان یافته است. این بیداری فراگیر، بزرگترین کیفرخواست علیه تروریسم آمریکایی است؛ جهانی که اکنون به تماشا ایستاده تا ببیند چگونه یک شهر مقاوم، به کانون همگرایی وجدانها علیه استبداد بینالمللی بدل شده است.
فاجعه میناب، دیگر یک پرونده قضایی صرف نیست؛ بلکه آزمونی حیاتی برای سنجش اعتبار نهادهایی است که مدعی پاسداری از صلح و عدالت هستند. سکوت و انفعال در برابر این جنایت آشکار، چیزی جز شلیک به حیثیت نداشته اخلاقی و ابطال کامل مشروعیت سازمانهای بینالمللی نخواهد بود. پای کار آمدن بیقید و شرط این نهادها برای محاکمه رسمی آمران و عاملان آمریکایی، کمترین حق خونبهای نونهالانی است که جرمشان تنها «دانستن» و «ایرانی بودن» بود.
ما با خون فرزندانمان میثاقی ابدی بستهایم که روایتگرِ صادق این مظلومیتِ مقتدرانه باشیم و هرگز اجازه ندهیم روایت این حماسه، زیرآوار سانسور رسانهای دفن شود. میناب، کلاس درسی است که هرگز تعطیل نخواهد شد و تا روزی که ترازوی عدالت به نفع مظلومان سنگینی کند، نام مدرسه شجره طیبه میناب ، پرچم بیداری و نماد عزت خللناپذیر ما در پهنه گیتی خواهد ماند.
انتهای پیام/
نظر شما