به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/سمنان، سلسله نشستهای تبیینی با عنوان «ولایت فقیه و دیکتاتوری؛ مرز میان قانون الهی و هوای نفس» با حضور اساتید و طلاب و بانوان سطح شهر در مدرسه علمیه فاطمه بنت اسد(س) بسطام برگزار شد.

خانم جهازی در آغاز با اشاره به تعریف دیکتاتوری اظهار داشت: دیکتاتوری یعنی تمرکز مطلق قدرت در دست یک فرد یا گروه، بدون هیچ نهاد مستقلی که بتواند او را کنترل یا عزل کند. ایشان با طرح این پرسش که در نظریه ولایت مطلقه فقیه، قدرت فقیه نامحدود است یا محدود؟، به تبیین دو حالت ممکن پرداختند.

استاد جهازی افزود: اگر قدرت فقیه نامحدود باشد و او بتواند هر کاری که مصلحت میداند انجام دهد، به لحاظ ساختاری، این عین دیکتاتوری است، فقط با لباس دینی اما اگر قدرت او محدود به چهارچوب شرع باشد، سوال این است که مرزهای این محدودیت را چه کسی تعیین می‌کند؟ خود فقیه که نمی‌تواند جلوی خود را بگیرد و نهاد خبرگان نیز عملاً نظارت محدودی دارد.

وی با اشاره به تناقض اصلی در این بحث یادآوری کرد: از یک سو میگویند «ولایت فقیه برای جلوگیری از دیکتاتوری آمده» و از سوی دیگر، تمام اهرم‌های قدرت در نهایت زیر نظر رهبر تعریف می‌شوند و هیچ نهاد مستقل و غیروابستهای برای پاسخگویی اجباری وجود ندارد. اگر رهبر تصمیمی بگیرد، هیچ مرجعی بالاتر از او نیست که بتواند آن را وتو یا لغو کند، مگر خودش.

خانم جهازی در پایان با جمع بندی مباحث اضافه کرد: از منظر ساختار قدرت، این یک نظام متمرکز با یک رأس است. مدافعان می‌گویند این رأس به دلیل عدالت و فقاهت ذاتی، هرگز از مسیر عدالت خارج نمی‌شود، اما پرسش اساسی اینجاست که آیا می‌توان به کسی قدرت مطلق داد و امیدوار بود که هیچوقت اشتباه نکند؟ این نقطه کور نظریه ولایت فقیه است.

انتهای پیام/