به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، از کلاس‌های درس گرفته تا بخش‌های بیمارستان و مطب‌های مستقل، ممنوعیت حجاب در فرانسه، مسیرهای حرفه‌ای زنان مسلمان را محدود می‌کند.

یک وکیل دادگاه تجدیدنظر پاریس، پایتخت فرانسه که در زمینه عدم تبعیض تخصص دارد و تاکنون از چندین زن مسلمان ازجمله همکاران وکیلش که به دلیل داشتن حجاب در محل کار با برچسب‌زنی مواجه شده یا از ادامه کار منع شده‌اند، گفت: زنان مسلمان در برابر اسلام‌هراسی هیچ محافظتی ندارند.

یکی از پرونده‌های اخیر وی مربوط به یک وکیل تجاری به نام یسرا مرزوق است که پس از یک گزارش تلویزیونی در نوامبر ۲۰۲۵ که در آن با روسری ظاهر شده بود، هدف حمله‌های اسلام‌هراسانه قرار گرفت.

مرزوق به دلیل توهین عمومی و تحریک به تبعیض شکایت و منتقدانش را متهم کرد که وی را به‌عنوان «یک تهدید» معرفی می‌کنند و از «سکولاریسم به‌عنوان سلاحی برای محدود کردن زنان مسلمان» سوءاستفاده می‌کنند.

تعریف دقیق نژادپرستی:

نیکولاس کادن، حقوقدان و گزارشگر عمومی سابق رصدخانه سکولاریسم (نهاد مشورتی که در سال ۲۰۲۱ توسط دولت فرانسه با ادعای سهل‌انگاری بیش از حد در قبال اسلام‌گرایی منحل کرد)، گفت: اینکه یک وکیل، یک متخصص حقوقی، پس از انجام مصاحبه‌ای ساده در حالی که روسری بر سر دارد و در یک محیط کاملا قانونی مورد حمله قرار می‌گیرد، نشان می‌دهد که حتی ادغام حرفه‌ای و نهادی نیز سپر حفاظتی نیست.

وی گفت: این حمله‌ها رفتار یا کلمه‌ها را هدف قرار نمی‌دهند؛ آن‌ها ظاهر را هدف قرار می‌دهند؛ این دقیقا تعریف نژادپرستی است

اتحادیه وکلای فرانسه (SAF) در دفاع از مرزوق تصریح کرد: هیچ قانونی یک وکیل زن را که روسری یا هر نماد متمایز دیگری دارد، از شرکت در حضورهای رسانه‌ای خارج از جلسه‌های دادگاه به‌عنوان یک متخصص حقوقی منع نمی‌کند.

از سوی دیگر، در دادگاه، وکلای زن ملزم به برداشتن روسری خود هستند؛ شورای ایالتی، بالاترین مرجع قضایی اداری، این الزام را در تصمیمی که در مارس ۲۰۲۵ صادر شد، پس از درخواستی که توسط اتحادیه وکلای فرانسه علیه تصمیم شورای ملی وکلا در سال ۲۰۲۳ درباره ممنوعیت «پوشیدن هرگونه علامت متمایز غیر از لباس بلند» برای وکلا ارائه شد، تایید کرد.

دادگاه حکم داد که وکلا باید با لباس فرم خود شناسایی شوند تا برابری در برابر قانون تضمین شود؛ چندین کانون وکلا در فرانسه، مانند کانون‌های پاریس و بوردو، مقررات داخلی خود را اصلاح کرده‌اند تا وکلای زن محجبه را از دادگاه‌ها حذف کنند.

در نتیجه، برخی از وکلای مسلمان مجبور به ترک حرفه خود شده‌اند؛ یکی از موارد، سارا، وکیل جوانی است که انجمن وکلای لیل پس از اصلاح مقررات داخلی خود، مانع از حضور وی در دادگاه با حجاب در سال ۲۰۲۲ شد؛ این تصمیم توسط دیوان عالی کشور تایید شد.

این وکیل جوان فرانسوی این تصمیم را محکوم کرد و آن را نشانه‌ای از اسلام‌هراسی و مانعی برای ورود زنان مسلمان محجبه به این حرفه دانست.

وی گفت: وکیل دادستان در نتیجه‌گیری‌های خود به‌طور قابل توجهی اظهار کرد که دیدن من در دادگاهی که شامل قربانیان تروریسم می‌شود، می‌تواند باعث ناراحتی شود؛ این نشان می‌دهد که با پوشیدن حجاب، من ممکن است به‌طور بالقوه از اقدام‌های تروریستی حمایت کنم؛ این بسیار خشونت‌آمیز است؛ استقلال یک وکیل براساس لباس و اعتقادات مذهبی وی نیست، بلکه تابع اصول دیگری است؛ مانند استقلال آن‌ها از موکلشان، آزادی انتخاب استدلال‌هایشان، استقلال آن‌ها از قضات.

رویه‌های تبعیض‌آمیز مدون:

از نظر وکیل دادگاه تجدیدنظر پاریس، این مخالفت با حجاب، بیان شیوه‌های تبعیض‌آمیز مدون است.

وی گفت: این نشان می‌دهد که چگونه جامعه فرانسه از نظر قانونی ساختار یافته است تا با زنان مسلمان هنگام پوشیدن حجاب متفاوت رفتار کند و مانع از کار آن‌ها شود؛ قانون فرانسه تبعیض را الزامی می‌کند؛ به‌عنوان مثال، خدمات ملکی کارمندان خود را از پوشیدن حجاب منع می‌کند؛ اگر این کار به نام سکولاریسم انجام شود که به معنای بی‌طرفی دولت است، برخی از کارشناسان معتقدند که این تفسیر نادرستی از اصل است.

به گفته مهمت سایگین، حقوقدان متخصص در مسائل سکولاریسم و آزادی مذهبی، بی‌طرفی که ارائه دهندگان خدمات عمومی باید نشان دهند، مربوط به ظاهر آن‌ها نیست، بلکه مربوط به خدماتی است که ارائه می‌دهند، به‌ویژه به این دلیل که بی‌طرفی ظاهر یک مفهوم ذهنی است و هیچ ظاهری به‌طور عینی بی‌طرف نیست.

ملیکا، یک معلم مدرسه ابتدایی، معتقد بود که می‌تواند با جایگزینی روسری خود با یک کلاه کوچک که فقط بالای سرش را می‌پوشاند، این الزام را با باورهای مذهبی خود تطبیق دهد؛ این معلم گفت: این مربوط به ۱۰ سال پیش است؛ در ابتدا، مدیر مدرسه چیزی نگفت، اما من می‌توانستم ببینم که وی در حضور من خیلی راحت نیست و خیلی کم با من صحبت می‌کند؛ در طول ماه‌ها، رابطه ما متشنج شد؛ به گفته وی، برخی از والدین از دیدن من با کلاهی که دائما روی سرم بود، ناراضی بودند و می‌ترسیدند که من به فرزندانشان تلقین کنم.

ملیکا سرانجام شغل خود را ترک کرد و در خانه ماند؛ وی احساس دلسردی می‌کند؛ ۲ زن نزدیک به او قبلا به همین دلیل حرفه خود را ترک کرده‌اند؛ خواهرش، یک مهندس آموزش‌دیده در الجزایر، به دلیل روسری‌اش هرگز نتوانست کاری پیدا کند، در حالی که همسر برادرش پس از انتقال مالکیت شرکتی که در آن کار می‌کرد، شغل خود را به‌عنوان نماینده فروش ترک کرد.

وی گفت: مالک جدید قوانین شرکت را تغییر داد و بندی را اضافه کرد که روسری را ممنوع می‌کرد؛ همسر برادرم چاره دیگری نداشت؛ او استعفا داد و به همراه برادرم از فرانسه نقل مکان کردند.

در بیمارستان‌ها نیز، پوشیدن کلاه مخصوص کارکنان مراقبت‌های بهداشتی مسلمان به منبع جنجال تبدیل شده است.

در ماه دسامبر، بیمارستان عمومی پاریس (AP-HP) کارمندان را به دلیل پوشیدن کلاه مخصوص که مدیریت آن‌ها آن را «نماد مذهبی» می‌دانست، اخراج کرد.

در دستورالعمل‌هایی در مورد سکولاریسم که اندکی قبل از این اخراج‌ها منتشر شد، بیمارستان عمومی پاریس بر این باور است که پوشیدن کلاه اتاق عمل، خارج از موقعیت‌هایی که برای نیازهای خدمات لازم است، می‌تواند بیانگر وابستگی مذهبی و بنابراین، سوء رفتار حرفه‌ای باشد.

شورای مسلمانان فرانسه (CFCM)، بیانیه‌ای در اعتراض به دستورالعمل‌های بیمارستان صادر کرد و اظهار کرد که آن‌ها استاندارد دوگانه‌ای را براساس ظاهر فیزیکی یا تلفظ نام‌ها ایجاد می‌کنند.

پس از طرح این موضوع در دادگاه، یکی از پرستاران اخراج شده ازبیمارستان عمومی پاریس، توانست به سمت خود بازگردد؛ دادگاه اداری پاریس حکم داد که مجازات اعمال‌شده بر وی بیش از حد بوده است؛ با وجود این، اندکی پس از آن، بیمارستان دوباره وی را با تعلیق ۸ ماهه مجازات کرد.