مدیر اجرایی نهاد «زنان سازمان ملل»، اعلام کرد: تلاش برای دستیابی به صلح بدون حضور زنان در میز مذاکره و بدون نقشآفرینی آنها در رهبری فرآیند صلح در کنار مردان، در نهایت تلاشی «ناقص، شکننده و فاقد جدیت واقعی» خواهد بود.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران به نقل از پایگاه خبری سازمان ملل، سیما بحوث این سخنان را در جریان نشست گفتوگوی آزاد درباره «زن، صلح و امنیت» با عنوان «صلح با مشارکت زنان ساخته میشود: عبور از درگیریها با تقویت نقش زنان» مطرح کرد.
بحوث گفت: شواهد نشان میدهد که برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان از مؤثرترین راهها برای دستیابی به صلح پایدار است. با این حال، مشارکت زنان در روندهای صلح و میانجیگری در حال کاهش است؛ موضوعی که به گفته او «همه ما از آن پشیمان خواهیم شد».
او افزود: جهان امروز با بیشترین تعداد درگیریها از زمان تأسیس سازمان ملل روبهرو است؛ بهگونهای که یکچهارم جمعیت جهان در شرایط ترس، نااطمینانی و نبود امنیت زندگی میکنند.
بحوث تأکید کرد این جنگها نه به انتخاب زنان آغاز شده و نه توسط آنها هدایت میشود، اما با وجود این زنان بیشترین هزینه را میپردازند، در حالی که از تلاشهای دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگها کنار گذاشته میشوند.
مدیر اجرایی نهاد زنان سازمان ملل همچنین گفت: جنایات و خشونتهای گسترده علیه زنان و دختران در سودان مایه شرمساری برای بشریت است. با وجود تلاشهای متعدد دیپلماتیک، هنوز هیچ زن سودانی در مذاکرات واقعی صلح حضور نداشته است.
دعوت به تغییر مسیر
بحوث از کشورهای عضو سازمان ملل، سازمانهای منطقهای و طرفهای میانجی خواست از تعهد مشترک برای افزایش مشارکت زنان در فرآیندهای صلح حمایت کنند. این ابتکار حدود دو سال پیش توسط دبیرکل سازمان ملل، آنتونیو گوترش، مطرح شد و هدف آن دستیابی به حداقل یکسوم حضور زنان در مذاکرات و فرآیندهای صلح است.
او همچنین بر اهمیت حمایت از ابتکارهای میانجیگری که توسط زنان در سطح محلی هدایت میشود تأکید کرد و نمونههایی از این اقدامات را در سودان، لبنان و افغانستان مطرح کرد.
به گفته او: «تصور کنید اگر این زنان و سازمانهایشان حمایت لازم و شایسته را دریافت کنند، چه دستاوردهای بزرگی میتوانند برای صلح رقم بزنند.»
بحوث اضافه کرد: کشورهایی که برابری جنسیتی را در اولویت قرار دادهاند، پس از درگیریها بهتر بهبود یافتهاند و از بازگشت دوباره به بحران جلوگیری کردهاند؛ امری که به مردم آن کشورها فرصت تجربه صلح پایدار را داده است.
او گفت: «زنان بزرگترین و قابلاعتمادترین پایه اجتماعی برای حمایت از صلح هستند. وقتی آنها را از تصمیمگیری کنار میگذاریم، نهتنها به زنان، بلکه به همه خیانت میکنیم؛ آن هم در زمانی که بیش از هر وقت دیگر به حضورشان نیاز داریم. با این کار، صلح امروز را تضعیف و تحقق صلح فردا را دشوار میکنیم. ما میتوانیم ـ و باید ـ مسیر متفاوتی را انتخاب کنیم.»
برنده جایزه نوبل: با زنان محلی همکاری کنید
در این نشست، لیما گبووی، برنده جایزه نوبل صلح و بنیانگذار بنیاد صلح گبووی در آفریقا نیز سخنرانی کرد. او همبستگی خود را با زنانی در سراسر جهان اعلام کرد که با بیعدالتی روبهرو هستند؛ زنانی که نمیتوانند درباره حقوق باروری، آموزش، رهبری، صلح و امنیت خود تصمیم بگیرند و به گفته او «در زنجیرهای خشونت و جنگ گرفتار شدهاند»، اما هر روز صبح با امید برای نزدیک کردن جامعه خود به صلح بیدار میشوند.
گبووی خاطرهای از سال ۱۹۹۴ را روایت کرد؛ زمانی که بهعنوان یک مددکار اجتماعی جوان با زنان پناهنده از سیرالئون کار میکرد.
او گفت: «این زنان هر روز جمع میشدند تا برای صلح در جامعه خود برنامهریزی کنند. آنها آماده نبودند که فقط پناهنده بمانند؛ بلکه برای بازگشت به سیرالئون و تغییر جامعهشان برنامه داشتند.»
با این حال، زنان و دختران در کشورهای درگیر جنگ همچنان با خشونت، تبعیض و جنایتهایی مانند خشونت جنسی و انواع آزارها روبهرو هستند.
گبووی افزود: «با وجود این واقعیتها، گفتوگو درباره صلح و فرآیندهای صلح هنوز عمدتاً میان مردان قدرتمند سیاسی و مردانی که سلاح در دست دارند انجام میشود. بارها ثابت شده مردان جنگها را آغاز میکنند، اما به تنهایی قادر به ساختن صلح نیستند.»
در مقابل، زنان بارها توانایی خود را در ایجاد صلح و امنیت در همه سطوح نشان دادهاند. او از شورای امنیت خواست زنان محلی از همان ابتدای هر مأموریت صلح در فرآیندها مشارکت داده شوند.
او در پایان گفت: «لطفاً، لطفاً، لطفاً تأمین مالی ناچیز برای ما را متوقف کنید. نمیتوان با میلیونها دلار جنگ به راه انداخت، اما انتظار داشت صلح با منابع اندک ساخته شود.»
بدون مشارکت زنان، صلحی وجود ندارد
کافیا اسوکا، مدیر اجرایی شبکه سازمانهای غیردولتی فعال در حوزه زن، صلح و امنیت نیز به اعضای شورای امنیت گفت: «در شرایطی که یک کارزار جهانی سازمانیافته و پرهزینه علیه عدالت جنسیتی و حقوق زنان در حال گسترش است، مشارکت زنان در فرآیندهای صلح بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد.»
او تأکید کرد جنبشهای فمینیستی در خط مقدم مقاومت در برابر جنگ و استبداد قرار دارند و بدون آنها نه دموکراسی ممکن است و نه صلح پایدار.
اسوکا افزود مشارکت زنان در ساخت صلح یکی از اصول بنیادین دستورکار «زن، صلح و امنیت» است. او همچنین به سخنان ینار محمد، فعال حقوق بشر عراقی، در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد که پرسیده بود اگر شورای امنیت از همان ابتدا یک فرآیند سیاسی فراگیر در عراق را تشویق میکرد، امروز وضعیت این کشور چگونه بود.
به گفته اسوکا، این فعال حقوق بشر هشدار داده بود: «عراق نمیتواند ۱۵ سال دیگر برای اجرای دستورکار زن، صلح و امنیت صبر کند.»
با این حال، امروز مدافعان حقوق زنان در عراق با خشونت و کارزارهای نفرت مواجه هستند. در اوایل امسال نیز این فعال در خانهاش در بغداد ترور شد و تاکنون عاملان این جنایت شناسایی یا محاکمه نشدهاند.
انتهای پیام/
نظر شما