به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، در میان هیاهوی تماشای رسانه‌ها و ترویج سبک‌های مختلف فرزندپروری، گاهی فراموش می‌کنیم که بزرگ‌ترین دارایی هر خانواده، «امنیت عاطفی» کودک است. اگر به سیره پیامبر اکرم(ص) نگاه کنیم، می‌بینیم که ایشان تنها یک رهبر بزرگ نبودند، بلکه یک «مربیِ مهربان» بودند که با کودکان، زبانِ محبت و احترام را صحبت می‌کردند.

کودکانی که توان دفاع ندارند!

یکی از بنیادی‌ترین آموزه‌های پیامبر(صلی‌الله) در مورد تعامل با نسل‌های مختلف، حدیث مشهور ایشان است:

«لَیْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ یَرْحَمْ صَغِیرَنَا وَیُوَقِّرْ کَبِیرَنَا»

(از میان ما نیست کسی که به کوچک‌ترمان رحم نکند و بزرگ‌ترمان را احترام نگذارد.)

این حدیث یک مرز اخلاقی روشن ترسیم می‌کند: در خانواده، «رحمت» به معنای بی‌نظمی یا بی‌ضابطه بودن نیست، بلکه به معنای درکِ نیازهای عاطفیِ کودکی است که هنوز توانِ دفاع از خود را ندارد.

فراتر از یک بوسه؛ الگویی برای والدین

در روایت‌های معتبر، ما پیامبر(صلی‌الله علیه و آله) را می‌بینیم که با تمام ابهتِ پیامبری‌شان، هنگام دیدن نوه خود، امام حسن(علیه‌السلام)، او را می‌بوسیدند. زمانی که فردی با تعجب از این رفتار پرسید، پیامبر(ص) پاسخی تکان‌دهنده دادند:

«مَنْ لَا یَرْحَمُ لَا یُرْحَمُ»

(هر کس رحم نکند، به او رحم نمی‌شود.)

این پیام به والدین امروزی می‌گوید: اگر می‌خواهید فرزندتان در آینده با شما با مهربانی رفتار کند، باید امروز «رحمت» را در خانه، از طریق آغوش، بوسه و کلمات محبت‌آمیز، بکارید.

چند توصیه کلی از سیره نبوی برای تربیت امروز:

۱. احترام به کرامت کودک: پیامبر(صلی‌الله علیه و آله) حتی با کودکان هم با احترام برخورد می‌کردند. تربیتی که فقط بر پایه «ترس و فرمان» باشد، شخصیت کودک را در برابر دنیا ضعیف می‌کند.

۲. دعای خیر و پیوند روحی: پیامبر (صلی‌الله علیه و آله) همواره برای نوه‌های خود دعا می‌کردند. والدین می‌توانند با دعاکردن برای فرزندانشان (حتی در حضور آن‌ها)، پیوند روحی و معنوی عمیقی میان خود و کودک ایجاد کنند.

۳. جایگاه «گل‌های خوشبو»: وقتی پیامبر(صلی‌الله علیه و آله) فرزندان را «ریحانت» (گل‌های خوشبو) می‌نامیدند، در واقع به والدین یادآوری می‌کردند که هر کودک، هدیه‌ای ارزشمند و حساس است که باید با ظرافت از آن مراقبت کرد.

پیامبر(صلی‌الله علیه و آله) فرمودند:

«هُمَا رَیْحَانَتَایَ مِنَ الدُّنْیَا»

یعنی: «این دو، گل‌های خوشبوی من در دنیا هستند.»

انتهای پیام/