به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/ کردستان، نهمین پیش‌نشست همایش ملی «بانوی کُرد» با موضوع «نقش زن کُرد بیجاری در صیانت از فرهنگ اصیل کردی» روز چهارشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۵ در شهرستان بیجار و با همکاری امور بانوان فرمانداری بیجار و حوزه علمیه فاطمه الزهرا (س) در حضور بانوان شاغل ادارات و با ارائه خانم دکتر ژاله حیدری مقدم برگزار شد و بر نقش حیاتی زنان در انتقال زبان، آداب و هویت ملی تأکید شد.

خانم حیدری مقدم با تبیین سه محور اصلی پیرامون رابطه میان «زن و فرهنگ»، «نقش زن کُرد بیجاری» و «آینده فرهنگ اصیل»، به تحلیل جایگاه زن در ساختار اجتماعی پرداختند.

وی گفت: اگرچه در بسیاری از روایت‌های تاریخی شاید نام کمتری از زنان برده شده باشد، اما ردپای حضور آنان در تمامی لحظات زندگی یک ملت باقی مانده است.

خانم حیدری‌مقدم بیان کرد: فرهنگ تنها در کتاب‌ها و موزه‌ها زنده نمی‌ماند، بلکه در خانه زنده می‌ماند و زن، نخستین مدرسه فرهنگ است.

وی افزود: اگر زبان یک ملت بخواهد زنده بماند، باید در خانه شنیده شود و چه کسی بیش از مادر می‌تواند این زبان را به نسل آینده منتقل کند؟خانم حیدری‌مقدم اظهار داشت: زبان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست، بلکه حافظ خاطره یک ملت است؛ وقتی یک مادر با فرزندش به زبان کردی سخن می‌گوید، در واقع او یک جهان از خاطره، محبت، هویت و ریشه را منتقل می‌کند.

در ادامه این نشست، با اشاره به دغدغه‌های فرهنگی منطقه گروس ( بیجار) و کمرنگ شدن برخی لهجه‌ها، بر نقش زنان در حفظ میراث شفاهی تأکید شد.

خانم حیدری‌مقدم بیان کرد: زنان این دیار، حامل بخش بزرگی از فرهنگ شفاهی هستند؛ از لالایی‌ها و آوازها گرفته تا ضرب‌المثل‌ها، داستان‌های قدیمی، شیوه‌های سنتی پخت غذا و هنر قالی‌بافی با نقش‌های منحصربه‌فرد بیجاری.

وی گفت: گاهی یک لالایی ساده، از ده‌ها صفحه کتاب تاریخی ارزشمندتر است، زیرا لالایی تنها یک آواز نیست، بلکه صدای مادری است که آرزوهایش را در قالب موسیقی به فرزندش هدیه می‌دهد.

خانم حیدری‌مقدم اظهار داشت: گاهی یک قصه مادربزرگ یا یک ضرب‌المثل، در واقع یک سند فرهنگی و خلاصه تجربه‌های چند نسل است.

وی افزود: فرهنگ‌های بزرگ از همین جزئیات کوچک ساخته شده‌اند و حفظ پوشش، هنر، غذا و حتی آداب محلی، در واقع حفظ شناسنامه فرهنگی یک جامعه است.

انتهای پیام/