به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/مازندران، خانم ام البنین صیدانلو، استاد مدرسه علمیه تخصصی شهید مطهری(ره) تنکابن در گفت‌وگویی در بیان ابعاد زندگی امام حسن عسگری علیه السلام و تلاش ایشان در زمان خفقان عباسی گفت: شهادت جان‌گداز امام حسن عسکری (علیه‌السلام)، فرجامِ دورانِ کوتاه اما پرفشارِ امامت ایشان در سامرا بود شهری که در آن، امام یازدهم شیعیان در محاصره‌ای سخت از مراقبت‌ها و محدودیت‌های دستگاه عباسی می‌زیست.

وی بیان کرد: امامت ایشان در چنین شرایطی، تنها استمرار خط امامت نبود؛ بلکه رسالتی بزرگ برای صیانت از حقیقت و آماده‌سازی جامعه شیعه برای ورود به عصر غیبت به شمار می‌رفت، امام حسن عسکری(علیه‌السلام) در فضای اختناق عباسی، با بهره‌گیری از شبکه وکالت و ارتباط با یاران و نمایندگان مورد اعتماد، پیوند جامعه شیعه با رهبری الهی را استوار نگه داشتند.

خانم صیدانلو گفت: ایشان می‌دانستند که عصر غیبت، بیش از هر چیز، به مؤمنانی نیاز دارد که بتوانند در نبودِ دسترسی مستقیم به امام، بر ایمان، معرفت و ولایت خویش پایدار بمانند از همین رو، سیره امام عسکری (علیه‌السلام) را می‌توان مدرسه‌ای برای «انتظار آگاهانه» دانست انتظاری که با معرفت، صبر، بصیرت و وفاداری به حقیقت معنا می‌یابد.

استاد حوزه تأکید کرد: آن حضرت در روزگار غربت و محاصره، اجازه ندادند حصارهای سامرا، راه حقیقت را بر دل‌های مؤمنان ببندد، امام حسن عسکری(علیه‌السلام) به ما آموختند که در روزگار فشار و فتنه، حفظ حقیقت تنها یک انتخاب نیست؛ بلکه امانتی الهی بر دوش مؤمنان است امروز نیز میراث آن امام مظلوم، دعوتی است به پاسداری از ایمان، تقویت بصیرت و حفظ پیوند با ولایت تا چراغ هدایت، حتی در روزگار غیبت، در دل منتظران خاموش نشود.

وی در پایان افزود: شهادت امام حسن عسگری نه پایان راه ولایت بلکه آغاز دوران انتظار آگاهانه بود، سلام بر امامی که در حصار سامرا زیست، اما حقیقت را در حصار نگه نداشت؛ و سلام بر او که حافظ امانت بزرگ امامت بود.

انتهای پیام/