بسیاری از زوجین با این شکایت به اتاق درمان مراجعه میکنند که برای «همه چیز» با یکدیگر دعوا میکنند؛ برای ظرفی که در سینک باقیمانده، کلیدی که سر جایش نیست، یا جملهای کوتاه که تُن صدایش تند بوده است. اما واقعیت این است که مسئله، هیچکدام از اینها نیست.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران، زهرا وافر، روانشناس بالینی و مدرس دانشگاه، با اشاره به لایههای پنهانِ رفتارهای پرخاشگرانه در روابط زناشویی، معتقد است که دعواهای کوچک، تنها «نقاب» هستند. او میگوید: «وقتی با خشم به یکدیگر میگویید «باز هم ظرف را نشُستی»، در واقع دارید فریاد میزنید: «باز هم رنج مرا ندیدی؟»
زیر یک سقف، ولی دور از هم!
به گفته این مدرس دانشگاه، مشکل اصلی اینجاست که افراد بلد نیستند «عطش عمیقِ روحشان» را به طور مستقیم به زبان بیاورند؛ به همین دلیل آن را لای به لای گلههای روزمره پنهان میکنند.
دکتر وافر در این باره میافزاید: «گاهی بزرگترین بحرانِ رابطهها خیانت یا سکوت نیست؛ بلکه این است که دو نفر سالها زیر یک سقف زندگی میکنند، اما نیازِ اصلیِ یکدیگر را هرگز درک نمیکنند.»
چرا از بیانِ نیازهای واقعی میترسیم؟
این روانشناس بالینی معتقد است ابراز نیازها، ترسها و آسیبپذیریها برای بسیاری از زوجین دشوار است. او در توضیح این دشواری میگوید: «گفتنِ جملاتی مثل «میترسم یک روز مرا رها کنی» از گفتنِ "چرا دیر کردی؟" بسیار سختتر است. همچنین بیانِ اینکه «احساس میکنم در زندگیِ خودم نامرئی شدهام» از گلهکردن درباره ظرفها، بسیار آسیبپذیرانهتر به نظر میرسد. اما واقعیت این است که هر بار که بهجای گفتنِ دردِ واقعی، بهانهتراشی میکنیم، دیواری میان خودمان و دیگری میکشیم.»
پشت هر دعوا یک سوال خوابیده!
دکتر زهرا وافر، عمیقترین آموخته خود در سالهای فعالیت در اتاق درمان را چنین خلاصه میکند: «پشت هر دعوایی، یک سؤال بیصدا خوابیده است.»
او این تحلیل را اینگونه باز میکند:
«وقتی همسرتان میگوید «چرا اینقدر کار میکنی؟»، شاید در ناخودآگاهش دارد میپرسد: "آیا من هنوز برایت مهم هستم؟"»
«وقتی میگوید «باز هم یادتان رفت خرید کنی»، شاید دارد میپرسد: «آیا چیزی که گفتم در ذهنت جایی دارد؟ آیا اصلاً من حضور دارم؟»
با خودتان روراست باشید!
پیشنهاد کاربردی برای عبور از تنشها
این مدرس دانشگاه پیشنهاد میدهد که در بحبوحهٔ تنشهای بعدی، درست در لحظهای که تصمیم میگیرید فریاد بزنید، مکث کنید و شجاعانه به احساسِ زیرِ خشمتان توجه کنید.
دکتر وافر در پایان توصیه میکند: «از خودتان یا از همسرتان بپرسید: «چیزی که الان شما را ناراحت کرده، واقعاً همین مسئله است، یا یک چیزِ مهمتری زیرِ آن نهفته است؟»
به عقیده او، هر بار که زوجین در رابطهشان به جواب واقعیِ این سؤال میرسند و آن نیاز، ترس یا آسیبپذیریِ عمیقتر را با یکدیگر در میان میگذارند، عشق، «پوست میاندازد» و رابطه به سطحی عمیقتر از صمیمیت دست پیدا میکند.
یک تمرین ساده برای آخر هفته!
امشب ده دقیقه بدون تلفن همراه کنار هم بنشینید. هرکدام فقط به این سه سؤال پاسخ دهید:
۱. این روزها چه چیزی بیشتر خستهات کرده؟
۲. من چه رفتاری داشتهام که ناخواسته ناراحتت کرده؟
۳. این هفته چه کار کوچکی میتوانم انجام دهم تا احساس بهتری داشته باشی؟
هنگام پاسخ همسرتان، توضیح ندهید، دفاع نکنید و حرفش را اصلاح نکنید. فقط گوش دهید و تلاش کنید احساس او را درک کنید.
بسیاری از اختلافها از نبودِ محبت نیست؛ از این است که هر دو نفر میخواهند شنیده شوند، اما هیچکدام فرصت شنیدن پیدا نمیکنند....
انتهای پیام/
نظر شما