استاد حوزه در چهاردهمین نشست «مباحث اخلاقی ـ معرفتی با تکیه بر صحیفه سجادیه» با تبیین مفهوم و مراتب شکر، گفت: شکر حقیقی تنها به زبان آوردن حمد و سپاس الهی نیست، بلکه انسان باید نعمتهای خداوند را بشناسد و آنها را در مسیر مورد رضایت حضرت حق به کار گیرد؛ چراکه شکر عملی نعمت، حرکت در مسیر هدایت، تقوا و بندگی خداوند است.
بهگزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/تهران، چهاردهمین جلسه از سلسله نشستهای «مباحث اخلاقی ـ معرفتی با تکیه بر صحیفه سجادیه» روز یکشنبه ۲۱ شهریورماه ۱۴۰۵ با حضور حجتالاسلام والمسلمین دکتر سید حسن فاطمینیا برگزار شد.
حجتالاسلام والمسلمین فاطمینیا در این نشست، ضمن مرور مباحث جلسات گذشته، با تبیین فرازی از صحیفه سجادیه با مضمون «یا من شکره فوزٌ للشاکرین»، به بیان مفهوم شکر و مراتب آن پرداخت.
وی با بیان اینکه شکر دارای مراتب قلبی، زبانی و عملی است، اظهار کرد: شکر حقیقی تنها به زبان آوردن حمد و سپاس الهی نیست، بلکه انسان باید نعمتهای خداوند را بشناسد و در مقام عمل نیز آنها را در مسیر مورد رضایت خداوند به کار گیرد.
استاد فاطمینیا با اشاره به اهمیت توجه به «منعم» در کنار نعمت، افزود: گاهی انسان تنها به خود نعمت توجه میکند، در حالی که توجه به نعمتدهنده و شناخت جایگاه او، ارزش و اهمیت نعمت را برای انسان روشنتر میسازد. هنگامی که انسان بداند نعمت از جانب خداوند متعال به او عطا شده است، نگاه او به نعمت و نحوه استفاده از آن نیز تغییر خواهد کرد.
وی ادامه داد: تمام عالم هستی غرق در نعمتهای الهی است و انسان باید علاوه بر شکر نعمت، نسبت به نعمتدهنده نیز معرفت پیدا کند. از این رو، شکر خداوند هم به دلیل برخورداری از نعمتها و هم به دلیل انتساب این نعمتها به حضرت حق، اهمیت ویژهای دارد.
حجتالاسلام والمسلمین فاطمینیا با اشاره به جایگاه معرفت و عبادت امیرالمؤمنین(ع) خاطرنشان کرد: علم و معرفت بیشتر، انسان را از خداوند دور نمیکند، بلکه اگر با معرفت حقیقی همراه باشد، موجب افزایش تواضع و اظهار عجز در برابر کرم و عظمت الهی خواهد شد.
استاد حوزه با تأکید بر ضرورت استفاده صحیح از نعمتهای الهی بیان کرد: خداوند نعمتهای دنیا را در اختیار انسان قرار داده است تا از آنها در مسیری استفاده کند که موجب آبادانی آخرت و نزدیک شدن او به خداوند شود.
وی با اشاره به آیات قرآن کریم درباره هدایت انسان، افزود: یکی از مهمترین نعمتهای الهی، نعمت هدایت است و شکر عملی این نعمت، انتخاب مسیر الهی و حرکت در راهی است که انسان را به خداوند نزدیک میکند.
استاد فاطمینیا با استناد به آیه شریفه «وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا» تصریح کرد: هنگامی که انسان در مسیر خداوند مجاهدت کند، خداوند راههای هدایت را به روی او میگشاید و او را در مسیر رشد و کمال یاری میکند.
وی همچنین با اشاره به آیه «وَمَن یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ»، تقوا را زمینهساز گشایش و برخورداری از رزق الهی دانست و گفت: حرکت انسان در مسیر تقوا میتواند زمینهساز گشایشهایی باشد که فراتر از محاسبات و پیشبینیهای اوست.
حجتالاسلام والمسلمین فاطمینیا در بخش دیگری از سخنان خود، با تأکید بر اهمیت توجه به حضرت ولیعصر(عج)، وجود حجت خداوند را یکی از بزرگترین نعمتهای الهی برشمرد و اظهار کرد: شایسته است انسان دستکم روزی یک بار به یاد حضرت صاحبالزمان(عج) باشد، به ایشان سلام دهد و برای فرج آن حضرت دعا کند.
وی افزود: وجود امام معصوم(ع) منشأ برکات مادی و معنوی برای انسانهاست و لازم است انسان در اعمال و رفتار روزانه خود، ارتباط قلبی و معنوی با حضرت ولیعصر(عج) را مورد توجه قرار دهد و از خداوند بخواهد اعمال او در مسیر رضایت حجت الهی قرار گیرد.
استاد فاطمینیا در پایان با اشاره به ارتباط میان ذکر، شکر و طاعت خاطرنشان کرد: یکی از مصادیق ذکر، شکر است و یکی از جلوههای شکر نیز طاعت و بندگی خداوند به شمار میرود. انسان زمانی میتواند شکر حقیقی نعمتهای الهی را به جا آورد که از این نعمتها در مسیر صحیح استفاده کند؛ مسیری که در نهایت به رشد، آرامش و سعادت حقیقی انسان منتهی خواهد شد.
نظر شما