به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، در غزه، زنانی مانده‌اند که هم‌زمان با سوگ و نگرانی، باید زندگی را ادامه دهند؛ مادرانی که پاسخ پرسش‌های بی‌پایان کودکان را می‌دهند و همسرانی که در غیاب یا فقدان مرد خانه، مسئولیت خانواده را بر دوش می‌کشند. آنان جنگ را نه فقط در میدان، بلکه در خانه، چادر و تمام جزئیات زندگی روزمره تجربه می‌کنند؛ از مراقبت از کودکان و تهیه آب و غذا تا تلاش برای تأمین معاش و حفظ خانواده.

زنان غزه؛ بار خانواده، میان چادر و ویرانی

بر اساس تازه‌ترین گزارش UN Women در سپتامبر ۲۰۲۶، حدود ۸۶ هزار و ۲۹۰ خانوار در غزه، نزدیک به یک خانوار از هر چهار خانوار، اکنون زن‌سرپرست هستند؛ رقمی تقریباً دو برابر پیش از اکتبر ۲۰۲۳. این خانوارها شامل بیوه‌ها و زنانی است که همسرشان مفقود، بازداشت، به‌شدت مجروح یا ناپدید شده و سرنوشتشان نامعلوم است.این زنان در حالی مسئولیت خانواده را بر عهده گرفته‌اند که بسیاری حتی خانه‌ای برای بازگشت ندارند.

در چادرها و محل‌های اسکان پرازدحام نیز، زندگی با دشواری دیگری همراه است: نبود فضای امن و آرام برای ابتدایی‌ترین نیازهای شخصی. تعویض لباس، استراحت یا داشتن لحظه‌ای خلوت، برای بسیاری به امکانی دشوار یا دست‌نیافتنی تبدیل شده است. جنگ، برای این زنان فقط از دست دادن خانه نیست؛ از دست دادن بخشی از آرامش و امنیت زندگی روزمره نیز هست.

بارداری در سایه جنگ

این رنج تنها به اینجا ختم نمی‌شود؛ بلکه حتی خطر از دست دادن جان هنگام زایمان، در شرایطی با کمترین امکانات، آنان را تهدید می‌کند. اگر از حملات جان سالم به در ببرند، ممکن است به دلیل کمبود شدید تجهیزات پزشکی و ناتوانی بیمارستان‌ها در پذیرش زنان باردار در میانه این کشتارهای پی‌درپی، جان خود را از دست بدهند. هزاران زن باردار در شرایطی به سر می‌برند که دسترسی به مراقبت‌های پزشکی، تغذیه مناسب و زایمان ایمن برایشان دشوار شده است. بیمارستان‌های آسیب‌دیده و کمبود تجهیزات پزشکی، بارداری و زایمان را به تجربه‌ای آمیخته با ترس و ناامنی تبدیل کرده است.

تازه‌ترین داده‌های سازمان ملل نشان می‌دهد که در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، نرخ از دست رفتن بارداری در غزه بیش از سه برابر افزایش یافته است؛ نشانه‌ای از فشار سنگینی که جنگ و شرایط دشوار زندگی بر سلامت مادران وارد کرده است. هم‌زمان، بیش از نیمی از زنان باردار با کم‌خونی مواجه ‌اند و عوارض شدید بارداری و زایمان نیز افزایش یافته است.

کودکان غزه؛ کودکی در میان آوار و فقدان

در کنار این زنان، کودکانی زندگی می‌کنند که جنگ نه‌تنها خانه و خانواده، بلکه بخشی از کودکی‌شان را نیز از آنان گرفته است. بازی، مدرسه و رؤیای آینده برای بسیاری جای خود را به آوارگی، گرسنگی، ترس و فقدان داده است.

طبق داده‌های یونیسف، تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ دست‌کم ۲۱ هزار و ۷۰۰ کودک در غزه کشته و حدود ۴۵ هزار کودک زخمی شده‌اند. اما رنج کودکان به این اعداد محدود نمی‌شود. کودکی که خانه یا یکی از اعضای خانواده‌اش را از دست داده و ماه‌ها از مدرسه دور مانده، با تجربه‌ای روبه‌روست که آثار آن می‌تواند فراتر از زمان جنگ ادامه پیدا کند. برخی از این کودکان نیز ناچار شده‌اند زودتر از سن خود بزرگ شوند؛ برای آب و غذا تلاش کنند، به خانواده کمک کنند یا با فقدانی کنار بیایند که هیچ کودکی نباید تجربه کند.

زنان غزه؛ روایتی از رنج و مقاومت

وقتی از جنگ غزه سخن می‌گوییم، آمار کشته‌شدگان و ویرانی‌ها تنها بخشی از واقعیت را نشان می‌دهد. بخش دیگر، در زندگی زنانی دیده می‌شود که میان داغ و ترس، همچنان برای حفظ خانواده تلاش می‌کنند؛ مادری که برای کودک خود غذا فراهم می‌کند، زنی که پس از فقدان همسرش خانواده را تنها نمی‌گذارد و کودکی که در میان ویرانه‌ها هنوز به بازی، مدرسه و آینده فکر می‌کند.

مقاومت همیشه در میدان نبرد دیده نمی‌شود. گاهی در ادامه دادن یک زندگی روزمره، مراقبت از یک کودک و حفظ خانواده در سخت‌ترین شرایط معنا پیدا می‌کند؛ مقاومتی خاموش که هر روز، در دل رنج، تکرار می‌شود.

انتهای پیام/