به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/ لرستان، خانم جوکار، کارشناس ارشد روانشناسی، با تبیین ماهیت اضطراب و استرس بیان کرد: که اضطراب تا آستانه مشخصی امری طبیعی و قابل‌کنترل است، اما بی‌توجهی و عدم مراقبت مستمر نسبت به آن می‌تواند زمینه‌ساز بروز بحران‌های فردی و اجتماعی حاد از جمله افکار و رفتارهای خودآسیب‌رسان گردد.

وی در ادامه به تبیین مفهوم بحران پرداختند و آن را رویدادی حاد در بستر زندگی فردی یا اجتماعی معرفی کردند که جریان طبیعی زندگی را مختل می‌سازد؛ حوادثی نظیر بلایای طبیعی (همچون زلزله و سیل) یا بحران‌های کلان اجتماعی و همه‌گیری‌های بیماری (همانند کرونا) مصادیقی از این دست هستند که لزوم مدیریت خودآگاه در مواجهه با آن‌ها را دوچندان می‌سازند. در شرایط بحرانی، صیانت از روان نیازمند خویشتن‌داری، عزیمت به محیط امن روانی و فیزیکی، واژگونی افکار منفی با دستور درونی «آرام باش» و پرهیز جدی از رصد اخبار ناگوار و تنش‌زا است.

راهکارهای علمی و عملی متنوعی جهت تعدیل و مهار استرس در بخش دیگری از این نشست، ارائه شد که از آن جمله می‌توان به تکنیک «خودگویی مثبت» به عنوان ابزاری کارآمد در تغییر نگرش شناختی اشاره کرد. همچنین «تنفس دیافراگمی» با چرخه‌های تنفسی تنظیم‌شده سه‌ثانیه‌ای، به عنوان راهکاری فیزیولوژیک برای تسهیل اکسیژن‌رسانی به بافت مغز، تحریک ترشح هورمون‌های آرامش‌بخش و تسلط بر اضطراب تشریح شد.

گفتنی اس از دیگر راهبردهای مؤثر مطرح‌شده می‌توان به «تغییر مکان فیزیکی» اشاره کرد که با معطوف کردن تحلیل مغز به محیط جدید، زنجیره افکار استرس‌زا را متوقف می‌سازد. علاوه بر این، بهره‌گیری از «آب‌درمانی» از جمله ورزش شنا و همچنین «معاشرت هدفمند با افراد انرژی‌بخش و حامی» به عنوان راهکارهای مکمل در ارتقای بهداشت روانی و کاهش سطح اضطراب طلاب تبیین و مورد تأکید قرار گرفت.

انتهای پیام/