نشست تخصصی حجتالاسلام والمسلمین علیرضا پناهیان با بانوان طلبه کنشگر و فعالان فرهنگی استان گیلان برگزار شد و در آن بر لزوم بازخوانی کارآمد متون دینی با تأکید بر ابعاد واقعبینانه، نشاطآفرین و تشخیصی دین تأکید شد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/گیلان، حجتالاسلام والمسلمین علیرضا پناهیان در نشست با بانوان طلبه کنشگر و فعالان فرهنگی استان گیلان که در سالن آیتالله رودباری (ره) حوزه علمیه خواهران برگزار شد، به تبیین ابعاد نوین و کاربردی دینداری بر اساس آیات و روایات پرداخت.
استاد حوزه و دانشگاه در این نشست تخصصی، با اشاره به ضرورت بازخوانی دقیق و کارآمد متون دینی متناسب با نیازهای روز جامعه، چارچوب فکری متمایزی را در خصوص سبک مواجهه با دین ارائه کرد.
حجتالاسلام والمسلمین پناهیان با تأکید بر اینکه رویکرد اصیل آیات و روایات فراتر از فهمهای مرسوم است، ارکان این نگاه تحولی را بیان داشت و گفت: دین واقعبینانه است و نه صرفاً قدسی؛ دین امری کاملاً واقعبینانه است که با متن ملموس زندگی و واقعیتهای عینی انسان سر و کار دارد، نه اینکه صرفاً به اموری انتزاعی و دور از اجتماع محدود شود.

وی در ادامه بحث با اشاره به نشاطآفرینی دین افزود: دین آمده است تا به صراحت نشان دهد و اثبات کند که نشاط و پویایی واقعی را برای زندگی انسان و جامعه به ارمغان میآورد.
استاد حوزه و دانشگاه همچنین بر دین تشخیصی تأکید کرد و افزود: دینداری صرفاً اجرای مکانیکی دستورالعملها نیست، بلکه هنر «تشخیص» است؛ به این معنا که مؤمن باید بصیرت و توانایی درک مصلحت و وظیفه لحظه خود را داشته باشد؛ هدف دین دادن قدرت تشخیص است و تکلیف ره آورد آن است
وی به اجتماعی بودن دین اشاره و افزود: اصالت دین بر ساختار «امت» و همبستگی اجتماعی استوار است و نباید آن را به روابط فردی و گوشه عزلت فروکاهد.

حجتالاسلام والمسلمین پناهیان در ادامه بیان داشت: دین معشوقانه است و نه عاشقانه و در این نگاه کانون توجه از تقلای صرفاً عاشقانه به سمت کرامتِ «معشوق» بودن درگاه الهی جابجا میشود؛ جایی که انسان درک میکند خداوند او را خواسته و گرامی داشته است.
کارشناس مباحث دینی همچنین در بخش دیگری از سخنان خود، بر ضرورت تغییر رویکرد در عرصه معرفی و تبلیغ دین تأکید کرد و گفت: در معرفی دین باید بیان آثار و ثمرات ملموس مورد توجه قرار گیرد و نباید صرفاً به ذکر مبانی نظری اکتفا کرد؛ چرا که توجه به آثار، دقیقاً همان رویکرد اصیل آیات و روایات است.
انتهای پیام/
نظر شما