به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در فارس، نشست هفتگی تفسیر نهج‌البلاغه در مدرسه علمیه فاطمه‌الزهرا (س) جنت‌شهر با حضور طلاب و به تدریس حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی، معاونت تهذیب حوزه برادران، در روز دوشنبه ۴ آبان ماه در این مدرسه علمیه برگزار شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی به تبیین ادامه مباحث حکمت سوم و آغاز حکمت چهارم از نهج‌البلاغه امیرالمؤمنین (ع) پرداخت و در تبیین بخش پایانی حکمت سوم نهج‌البلاغه پیرامون فراز «والمقتر غریب فی بطلته» گفت: امیرالمؤمنین (ع) در این حکمت، ضمن مذمت رذایل اخلاقی و مالی، به نکوهش شدید فقر مالی پرداخته و هشدار می‌دهند که در جامعه‌ای که ارزش‌ها بر اساس مادیات و پول سنجیده شود، انسان نادار حتی در میان خویشان خود نیز غریب و مهجور خواهد بود.

استاد حوزه علمیه در ادامه افزود: جامعه ایمانی نباید مغلوب نگاه مادی‌گرایانه شود؛ شیعه و پیرو مولای متقیان (ع) نباید افراد را بر اساس دارایی و ثروت تکریم کنند. معیار تکریم در نگاه علوی، تقوا و کرامت انسانی است، چنان‌که قرآن کریم در آیات ابتدایی سوره واقعه (خافضه رافعه) یادآور می‌شود که سنجش الهی با معیارهای دنیوی متفاوت است و نباید کسانی را که به صرف ثروت دنیا اعتبار یافته‌اند، بیش از حد تکریم کرد و در مقابل، اهل تقوا را نادیده گرفت.

وی با اشاره به ورود به حکمت چهارم نهج‌البلاغه و بررسی فراز «العجز آفة»، بیان کرد: گاهی ناتوانی انسان ناشی از تنبلی، پرخوابی و بی‌تدبیری خودِ اوست که مذموم و نکوهش‌شده است؛ اما گاهی اراده الهی بر این تعلق می‌گیرد که انسان فعلاً در حدی مشخص بماند تا دچار غرور و عجب نشود. با این حال، وظیفه مؤمن این است که در تمامی زمینه‌ها خود را توانمند سازد و به دستور قرآن کریم مبنی بر کسب قدرت و آمادگی عمل کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی در این خصوص ابراز کرد: مفهوم «توفیق» به معنای هماهنگی و پیوند میان «تلاش و کوشش انسان» با «تدبیر و اراده الهی» است و نشستن و انتظار کشیدن بدون حرکت و تلاش، با سنت‌های الهی سازگار نیست؛ انسان باید گام نخست را بردارد تا لطف و برکت الهی شامل حالش شود.

استاد حوزه علمیه بر ضرورت خودسازی برای دوری از مصادیق عجز تأکید کرد و افزود: ناتوانی تنها در امور اقتصادی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه عجز در دوست‌یابی و ناتوانی در حفظ ارتباطات مؤثر (به‌ویژه برای مبلغان و طلاب)، ناتوانی در شکرگزاری از نعمات الهی و زحمات دیگران، و همچنین اعتماد بی‌محابا و بدون آزمایش به افراد (موضوع حکمت ۳۸۴)، از مصادیق بارز عجز به شمار می‌روند که انسان باید با تقویت اراده، از آن‌ها پرهیز کند.

انتهای پیام/