به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در لرستان، خانم عبدالهی، مبلغ و دانش‌آموخته مدرسه علمیه محدثه با طرح این پرسش کلیدی که «چرا با وجود شنیده شدن ناله‌های حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها، جامعه به یاری ایشان شتاب نکرد؟» اظهار داشت: مشکل اصلی جامعه آن دوران، عدم شناخت جایگاه حضرت نبود؛ چرا که مردم بارها تکریم پیامبر اکرم(ص) نسبت به دخت گرامی‌شان و حدیث «فاطمه پاره تن من است» را دیده و شنیده بودند، بلکه ریشه این واقعه تلخ را باید در جای دیگری جست‌وجو کرد.

وی با اشاره به خطبه فدکیه و تأکید حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها بر اینکه «ای مردم، شما توانایی دفاع از من را داشتید اما این کار را نکردید»، افزود: بر اساس نقل‌های تاریخی، امیرالمؤمنین و حضرت زهرا همراه با حسنین علیهم‌السلام شب‌ها به در خانه مهاجرین و انصار رفتند، اما با بی‌توجهی و عافیت‌طلبی خواص و عوام مواجه شدند؛ چنان‌که حتی پاسخی همچون پاسخ «معاذ بن جبل» نشان‌دهنده اوج رخوت و بی‌تفاوتی آن جامعه بود.

مبلغ حوزه، «عافیت‌طلبی» و «سکوت و بی‌تفاوتی در برابر انحراف» را دو عامل اصلی تنهایی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها برشمرد و با ذکر مثالی بیان کرد: نوجوان فداکاری چون شهید «علی لندی» با پرسش‌های عمیق معرفتی خود درباره یاری امام حسین علیه‌السلام، نشان داد که نباید در برابر مشکلات جامعه بی‌تفاوت بود؛ اقدام شجاعانه این نوجوان در نجات جان همسایگان، گواهی بر این حقیقت است که بی‌تفاوتی، جامعه را دچار سقوط می‌کند.

وی با اشاره به جایگاه فریضه امر به معروف و نهی از منکر در جلوگیری از این آسیب اجتماعی بیان کرد: جالب است که حتی اندیشمندان غربی مانند «مایکل کوک» نیز پس از بررسی معضل بی‌تفاوتی در جوامع، با مطالعه دین اسلام به اهمیت قاعده «رحماء بینهم» و فریضه امر به معروف و نهی از منکر پی برده‌اند. اگر جامعه آن روزگار از دغدغه‌مندی لازم برخوردار بود، هرگز اجازه نمی‌داد چنین فاجعه‌ای رخ دهد.

انتهای پیام/