صبر، معادل شجاعت و ایستادگی است؛ نه انفعال و دست روی دست گذاشتن

معاون تهذیب حوزه علمیه برادران در نشست هفتگی تفسیر نهج‌البلاغه در مدرسه علمیه فاطمه‌الزهرا (س) جنت‌شهر، با تبیین حکمت‌های امیرالمؤمنین (ع)، صبر را برخلاف تصور رایج، به معنای انفعال و بی‌تحرکی ندانست، بلکه آن را با «شجاعت» و «اقدام به‌موقع» در برابر چالش‌ها پیوند زد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در فارس، نشست هفتگی تفسیر نهج‌البلاغه در مدرسه علمیه فاطمه‌الزهرا (س) جنت‌شهر با حضور طلاب و با سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی، معاون تهذیب حوزه علمیه برادران، روز دوشنبه ۱۱ آبان‌ماه در این مدرسه علمیه برگزار شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی با اشاره به فراز «وَالصَّبْرُ شَجَاعَةٌ» در حکمت چهارم نهج‌البلاغه گفت: تصور رایج اما اشتباه از صبر این است که انسان دست روی دست بگذارد و در برابر مصیبت‌ها و ابتلائات منفعل بماند تا زمان سپری شود؛ در حالی که امیرالمؤمنین (ع) صبر را به «شجاعت» پیوند می‌زنند و شاخصه بارز فرد شجاع در میدان نبرد نیز ایستادگی، تدبیر و اقدام به‌موقع است، نه فرار یا انفعال.

وی با یادآوری سیره حضرت امام خمینی (ره) و مواضع قاطعانه رهبر معظم انقلاب در برابر تهدیدات استکبار جهانی تصریح کرد: شجاعت یعنی در مواجهه با توطئه و هجمه دشمن، موضع فعال، اقدام به‌موقع و پاسخ بازدارنده داشته باشیم؛ در ساحت اخلاق و تهذیب فردی نیز صبر به معنای ایستادگی آگاهانه و اتخاذ عمل درست در میدان ابتلائات است.

معاون تهذیب حوزه علمیه برادران در ادامه با تطبیق کلام امیرالمؤمنین (ع) در حکمت ۵۵ با روایات اهل‌بیت (ع) پیرامون مراتب صبر، خاطرنشان کرد: صبر بر طاعت و عبودیت الهی مستلزم تحمل سختی‌هاست؛ انسان بدون سحرخیزی، مهار تمایلات نفسانی و تحمل رنجِ طاعت به کمال دست نمی‌یابد و در صبر بر معصیت نیز اقدام مجاهدانه فرد در ایستادگی، فرار از گناه و مبارزه با نفس تجلی پیدا می‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی در خصوص صبر بر مصائب و سختی‌های زندگی اظهار داشت: هنگام بروز مشکلات یا فقدان عزیزان نباید تسلیم خمودگی و ناامیدی شد، بلکه با نگاه توحیدی و درک حقیقتِ گذرا بودن دنیا می‌توان مصائب را تاب آورد و نشاط و انگیزه حرکت در مسیر بندگی را حفظ کرد.

استاد حوزه علمیه با بیان اینکه جایگاه صبر در پیکره ایمان همانند سر در بدن است، افزود: هیچ موفقیتی در ساحت علم، معرفت و تقوا بدون صبوری و استقامت حاصل نمی‌شود و علمای راستین با همین مجاهدت‌ها و صبر بر تکالیف بندگی به مراتب عالیه معنوی نائل آمده‌اند.

وی با اشاره به فراز «وَالزُّهْدُ ثَرْوَةٌ» بیان کرد: ثروت تنها منحصر در دارایی‌های مادی نیست؛ نعمت‌های عظیمی نظیر سلامت، امنیت، قناعت و هدایت از بزرگ‌ترین دارایی‌ها به شمار می‌روند، اما در افقی والاتر، زهد خود عالی‌ترین و پایدارترین ثروت معنوی انسان است.

حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی بر ضرورت دل نبستن به تعلقات دنیوی تأکید کرد و افزود: بر اساس آیه شریفه «لِکَیْلَا تَأْسَوْا عَلَیٰ مَا فَاتَکُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاکُمْ» و بیانات امیرالمؤمنین (ع)، حقیقت زهد یعنی انسان به آن مرتبه از وسعت روح برسد که با از دست دادن متاع دنیا دچار یأس نگردد و با دستیابی به نعمت‌های مادی، سرمست و مغرور نشود.

وی در پایان ابراز کرد: زهد به معنای رها کردن کار، تولید و معاش حلال نیست، بلکه حقیقت آن، وابسته نبودن به دنیا و وارستگی روح است؛ چنان‌که امام صادق (ع) نیز زهد را موجب راحتی جسم و جان شمرده‌اند و انسانی که به این حقیقت دست یابد، به قلبی مطمئن و ثروت حقیقی مؤمنانه دست خواهد یافت.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha