به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/ فارس، آقای غیبی مسئول آموزش بنیاد مهدویت در کارگاه یک روزه معارف مهدویت که با حضور طلاب و فضلای مدرسه علمیه معصومیه (س) شیراز در این مدرسه برگزار شد، با اشاره به جایگاه والای امامت در دین مبین اسلام به تبیین ابعاد مختلف شناخت امام پرداخت.

وی در بخش اول سخنان خود به بعد اعتقادی شناخت امام اشاره کرد و گفت: شناخت امام، راه شناخت خداوند است و این معرفت، امری قلبی و زیربنایی محسوب می‌شود، همچنین افزود: شناخت امام، راه رسیدن به حقیقت اسلام است؛ چرا که اسلام حقیقی بر مبنای وجود راهنما و امام معصوم استوار است.

آقای غیبی با تأکید بر نقش محوری امام در نظام هستی اظهار داشت: تمام رزق مادی و معنوی که به ما می‌رسد، به برکت وجود امام است و ایشان واسطه فیض الهی برای بشریت هستند و یادآوری کرد: توسل ما به ائمه اطهار (ع) نیز به همین دلیل و برای بهره‌مندی از این واسطه فیض است.

مسئول آموزش بنیاد مهدویت در ادامه به بعد عاطفی شناخت امام پرداخت و تصریح کرد: مهم‌ترین عنصر در زندگی انسان‌ها، عشق و محبت است و بدون محبت، ارتباطی شکل نخواهد گرفت. اساس عالم با محبت به اهل بیت (ع) گره خورده است و پناهگاه انسان در روز قیامت، امام خواهد بود.

وی با بیان اینکه محبت بدون معرفت حاصل نمی‌شود، افزود: اگر کسی به دنبال رشد و تعالی است، باید ابتدا معرفت به امام پیدا کند تا محبت او در دلش جای گیرد؛ در این صورت است که راه برای او گشوده شده و اعمال خود را اصلاح خواهد کرد.

آقای غیبی در بخش پایانی سخنان خود به بعد اجتماعی شناخت امام اشاره کرد و گفت: تمام انسان‌ها به صورت فطری طالب خوشبختی و سعادت هستند. برهان فطرت می‌گوید که هر میل درونی، نشان‌دهنده وجود یک حقیقت بیرونی است و اگر آن حقیقت بیرونی وجود نداشته باشد، میل درونی عبث و بیهوده خواهد بود.

مسئول آموزش بنیاد مهدویت یکی از امیال درونی انسان را سعادت در دنیا و آخرت دانست و افزود: هیچ کس برای شقاوت و بدبختی به این دنیا نیامده است. حسنه دنیا، ارضای تمام امیال درونی انسان به صورت معمول است و ما برای رسیدن به خوشبختی نیازمند مرتفع شدن مشکلات هستیم.

آقای غیبی در پایان تأکید کرد: وجود مقدس حضرت صاحب‌الزمان (عج) پاسخ به همین میل فطری انسان است تا بشر بتواند در تمام ابعاد به سعادت حقیقی دست یابد و محبت و معرفت به ایشان، رکن اصلی خوشبختی بشر محسوب می‌شود.

انتهای پیام/