به گزارش پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران / فارس، خانم نسترن دادگر، استاد و مشاور مدرسه علمیه فاطمه‌الزهرا (س) جنت‌شهردر نشست فرهنگی با عنوان «فرهنگ مشترک» این مدرسه به سخنرانی با محوریت «سبک زندگی شاد در نگاه دینی» پرداخت.

وی در ابتدای سخنان خود با اشاره به جایگاه رضایت از زندگی در معارف دینی، بیان کرد: که غم پایدار و نارضایتی از وضعیت موجود، در منابع اسلامی امری نکوهیده به شمار آمده و تعابیر سنگینی درباره نارضایتی از تقدیر الهی وارد شده است که بیانگر عمق این مسئله در مسیر ایمانی انسان‌هاست.

استاد حوزه با استناد به آیه شریفه «رَضِیَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ»، رضایت نسبت به قضای الهی را از نشانه‌های انسان بهشتی دانست و تصریح کرد: کسی که به مقام رضا رسیده، نه تنها خداوند از او خشنود است، بلکه او نیز از تقدیر الهی رضایت دارد.

خانم دادگر در ادامه به روایتی از امام صادق (ع) اشاره کرد با این مضمون که، آگاه‌ترین مردم نسبت به دنیا کسی است که از قضای خداوند راضی باشد. همچنین با تأکید بر این نکته که حضور در فعالیت‌های دینی، همچون مسجد، هیئت و امور فرهنگی، به‌تنهایی نشانه رضایت باطنی نیست، گفت: ممکن است فردی در ظاهر اهل عبادت و فعالیت باشد، اما در زندگی شخصی خود مدام در حال نارضایتی از آنچه خدا برایش مقدر کرده، به سر برد.

وی با اشاره به نگاه انتقادی قرآن به ارزیابی سطحی انسان‌ها از نعمت و سختی، افزود: برخورداری از رفاه یا مواجهه با تنگدستی، هرگز معیار کرامت یا خواری انسان در پیشگاه الهی نیست.

این استاد حوزه با بیان اینکه هدف از آفرینش انسان صرفاً زندگی دنیوی نیست، گفت: جسم مادی، ابزاری برای رشد روح در مسیر بازگشت به ملکوت است. انسان آمده تا با شناخت خدا و تجربه بندگی، به لذت حقیقی که همان قرب الهی است دست یابد.

خانم دادگر رضایت از قضای خداوند را سرچشمه لذتی والاتر از نعمت‌های مادی توصیف کرد و اظهار داشت: این نوع رضایت، آرامشی درونی به همراه دارد که با هیچ سطحی از رفاه ظاهری قابل مقایسه نیست. همچنین با هشدار نسبت به غر زدن و تمرکز مداوم بر مشکلات، یادآور شد که این رفتار در روایات، امری خطرناک و مانعی برای دیدن نعمت‌ها معرفی شده است.

وی در ادامه به تبیین مفهوم شکرگزاری پرداخت و گفت: شکر، نعمت‌ها را آشکار می‌کند و نارضایتی، مشکلات را بزرگ‌نمایی می‌کند؛ هرچند این نگاه منفی تغییری در واقعیت ایجاد نمی‌کند، اما ادراک انسان را تیره می‌سازد.

خانم دادگر با تأکید بر اینکه رضایت به قضای الهی به معنای ترک تلاش و فعالیت نیست، خاطرنشان کرد: مؤمن واقعی کسی است که ضمن ایمان، تلاش می‌کند، رشد می‌کند و برای پیشرفت اقدام می‌کند، اما اگر پس از انجام وظیفه با سختی مواجه شد، در آن مرحله نباید دچار نارضایتی شود، چراکه چنین حالتی می‌تواند او را به مرزهای خطرناک ایمانی نزدیک کند.

وی در جمع‌بندی مباحث خود با اشاره به بی‌نهایت بودن مسیر روح انسان، دنیا را مقطعی کوتاه در این مسیر دانست و یادآور شد: نعمت‌ها با شکر دیده می‌شوند، مشکلات با غر زدن بزرگ می‌شوند، رضایت باید همراه با تلاش باشد و مسیر درست، همواره با سختی و مانع همراه است. وی در پایان تأکید کرد که بندگی بدون آگاهی و ثبات، پایدار نخواهد ماند.

انتهای پیام/