به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/ فارس، سلسله کارگاه‌های فرهنگی - پژوهشی «خانواده متعالی» با موضوع «تربیت نوجوان و تبیین بحران‌های دوره نوجوانی» با حضور سرکار خانم سمیه قدمعلی‌زاده، استاد حوزه و مبلغ برتر، در مدرسه علمیه الزهرا (س) کازرون برگزار شد.

خانم قدمعلی‌زاده با تبریک فرارسیدن ماه مبارک رمضان، دوران نوجوانی را حساسترین مقطع سنی هر انسان دانست و گفت: نوجوانی دوره‌ای است که فرد با بحران‌های متعددی از جمله بلوغ جسمی، تغییرات هورمونی و بحران هویت دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ در این مقطع، نوجوان سوالات بنیادینی درباره هستی و هدف آفرینش مطرح می‌کند.

وی با اشاره به نگرش والدین نسبت به تغییرات فرزندشان در این دوره افزود: والدین در دوران نوجوانی احساس می‌کنند کودک قبلی را از دست داده‌اند و با انسانی جدید روبرو هستند که استقلال‌طلبی و بحران‌های شخصیتی را تجربه می‌کند.

استاد حوزه با تأکید بر لزوم آماده‌سازی فرزندان از سال‌های نخست زندگی، مراحل سنی قبل از نوجوانی را به تفکیک تبیین کرد:صفر تا دو سالگی؛ دوران آغوش مادر: دریافت محبت از مادر در این سن، به ویژه از طریق تماس فیزیکی و شیردهی در آغوش، موجب ترشح «استروژن مادری» می‌شود. کودکانی که این محبت را دریافت می‌کنند، در نوجوانی حرف‌پذیرتر و مطیع‌ترند.

وی تأکید کرد: حتی در تغذیه با شیر خشک نیز باید کودک در آغوش گرفته شود و مادران شاغل باید توجه ویژه‌ای به این دوره حیاتی داشته باشند. دو تا شش سالگی؛ سن استقلال و شخصیت: این دوره شباهت زیادی به نوجوانی دارد و کودک خواهان استقلال است.

خانم قدمعلی‌زاده با بیان اینکه برچسب «لجبازی» به کودکان در این سن صحیح نیست، بیان کرد: کودکان به صورت فطری تمایل دارند کارهایشان را خود انجام دهند. والدین باید ضمن توجه کافی به کودک که تشنه دیده شدن است، زمینه استقلال او را فراهم کنند. این سن، سن تقلید از والدین نیز هست و رفتارهای خوب می‌توانند به عادت تبدیل شوند.

خانم قدمعلی‌زاده افزود: شش تا هفت سالگی؛ ورود به اجتماع: کودک خود را برای ورود به جامعه بزرگ‌تر (مدرسه) آماده می‌کند و قانون‌پذیری را می‌آموزد.هفت تا دوازده سالگی (دبستان)؛ فرصت طلایی تربیت: مهم‌ترین ویژگی این سن، اطاعت‌پذیری بالای کودکان است. والدین می‌توانند در این مقطع، رفتارهای خوب مانند نماز، حجاب و نظم را در فرزند خود نهادینه کنند. همچنین این دوران، دوران انتخاب دوست است. اگر والدین با خانواده‌های هم‌سو ارتباط برقرار کرده و دوستانی مناسب برای کودک انتخاب کنند، این دوستی‌ها تا نوجوانی تداوم می‌یابد و از گرایش به دوستان ناباب جلوگیری می‌کند.

وی با اشاره به اشتباهات رایج والدین یادآوری کرد: استفاده از جملات دستوری در نوجوانی بی‌نتیجه است، در حالی که در سن دبستان همچنان اثرگذار است. والدین باید متناسب با روحیات فرزندشان، ادبیات صحیح را به کار گیرند.

این مبلغ با ذکر مثالی از رفتار با «بچه همسایه»، بر رعایت احترام و شخصیت فرزند تأکید کرد و گفت: نوجوان نیاز دارد والدین بدون بی‌حوصلگی به حرف‌هایش گوش دهند و با او همدلی کنند. قطع صحبت کودک یا بی‌توجهی به نیازهای عاطفی‌اش، نقطه ضعفی را به دست او می‌دهد که از آن سوءاستفاده خواهد کرد.

خانم قدمعلی‌زاده با اشاره به کمال‌گرایی نوجوانان، بیان کرد: نوجوان از نقص‌ها و کمبودهای خانوادگی بیزار است. بنابراین والدین باید پیش از ورود فرزند به این دوران، هرگونه اختلاف و بحران در زندگی زناشویی را از طریق مشاوره یا آموزش حل کنند. در غیر این صورت، «بحران بر روی بحران» سوار شده و تربیت را بسیار دشوار می‌کند.

وی بر اهمیت سلامت جسم و روح والدین تأکید و یادآوری کرد: تربیت نوجوان نیازمند صبوری، مهارت و آرامش است. مادری که بیمار، کسل یا خواب‌آلود باشد، از عهده این مسئولیت برنمی‌آید. علائمی مانند افکار منفی، یبوست و خواب ناآرام نشانه افزایش سموم در بدن است که باید با ورزش، تغذیه سالم، تنفس عمیق و استشمام بوی خوش برطرف شود.

خانم قدمعلی‌زاده در پایان، مثبت‌اندیشی را به معنای یادداشت روزانه نعمت‌ها و خوبی‌های خود و دیگران تعریف کرد و گفت: شکرگزاری باید جزئی‌نگرانه باشد تا عظمت نعمت‌های الهی آشکار شود. به عنوان مثال، نعمت زاویه دید چشم، از شگفت‌انگیزترین نعمت‌هاست.

انتهای پیام/