امروز بیش از گذشته نیازمند آنیم که قرائتهای رمضانی ما به بازاندیشی در شیوه زیستن منتهی شود؛ بازاندیشیای که بتواند میان معنویت، عقلانیت و مسئولیت اجتماعی پیوند برقرار کند. رمضان، فرصتی است برای اینکه علاوه بر تلاوت قرآن، آن را در متن زندگی امروز بازخوانی کنیم و از آن برای ساختن آیندهای روشنتر الهام بگیریم.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران، خانم زهره تمیزکار، مدیرکل پژوهشهای تحصیلی حوزههای علمیه خواهران در مطلبی با اشاره به موضوع «قرآن و زیست مؤمنانه» نوشت: رمضان، زمانی است که ارتباط ما با قرآن، عمق و تمرکز بیشتری مییابد؛ فرصتی برای آنکه آیات الهی را نه تنها در مقام تلاوت، بلکه در جایگاه هدایتگری برای ساماندهی زندگی فردی و اجتماعی بازخوانی کنیم.
قرآن، هنگامی که از منظر «زیست مؤمنانه» فهم شود، به منبعی راهبردی تبدیل میشود که میتواند رفتار، روابط و تصمیمهای ما را جهتدهی کند و حتی الهامبخش حرکتهای آرام اما مؤثر در مسیر تمدنسازی باشد.
در حوزههای علمیه خواهران، این نگاه اهمیت ویژهای دارد. بانوان طلبه در نقطهای ایستادهاند که پیوند میان فهم فردی و اثرگذاری اجتماعی را بهخوبی نمایان میکنند، هر میزان تعمیق در آیات، میتواند به شکلگیری الگوهای تربیتی در خانواده، ارتقای اخلاق گفتوگو در جامعه و تقویت مسئولیتپذیری در عرصههای علمی و فرهنگی بینجامد.
رمضان یادآور این حقیقت است که تلاوت، آغاز مسیر است؛ تدبر، مرحله تحلیل و فهم؛ و عمل، نقطه اتصال قرآن با واقعیت زندگی. هنگامی که این سه سطح در کنار هم قرار گیرند، قرآن از یک متن مقدس، به «منبع هدایت برای ساماندهی زیست مؤمنانه» تبدیل میشود؛ زیستی که در آن، ایمان تنها در خلوت فردی باقی نمیماند، بلکه در رفتار، انتخابها و تعاملات اجتماعی جلوه پیدا میکند.
امروز بیش از گذشته نیازمند آنیم که قرائتهای رمضانی ما به بازاندیشی در شیوه زیستن منتهی شود؛ بازاندیشیای که بتواند میان معنویت، عقلانیت و مسئولیت اجتماعی پیوند برقرار کند. رمضان، فرصتی است برای اینکه علاوه بر تلاوت قرآن، آن را در متن زندگی امروز بازخوانی کنیم و از آن برای ساختن آیندهای روشنتر الهام بگیریم.
انتهای پیام/
نظر شما