به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه علمیه خواهران/ هرمزگان، خانم مرضیه هرمزی معاون فرهنگی مدرسه علمیه ریحانه الرسول سلام‌الله‌علیها جزیره قشم بیان کرد: در این دیدار، مادر بزرگوار شهیدان کریمی با چشمانی سرشار از مهر و یاد، از شهیده الهام کریمی چنین یاد کرد که الهام نه تنها فرزند من بود، بلکه برای من همچون یک مادر واقعی رفتار می‌کرد. به جای اینکه من مادری کنم، او برایم مادری می‌کرد. در تمام امور خانه و زندگی، مشاور، همراه و راهنمای من بود و با دقت و محبت، مراقب من می‌ماند.

خانم مرضیه هرمزی بیان کرد: این سخنانِ مادر، تصویر روشنی از روح بزرگ شهیده الهام را ترسیم کرد؛ روحی که در عین جوانی، به بلوغی از جنس ایمان و مسئولیت رسیده بود. گویی خداوند او را برای مأموریتی بزرگ‌تر پرورش داده بود؛ مأموریتی که نامش در صفحه‌ای از حماسه‌ و اخلاص ثبت شد.

وی ادامه داد: در این دیدار، از شهیده انسیه کریمی و رنج و صبر دو فرزند دوقلوی سه‌ساله‌اش گفته شد. کودکانی که این روزها به‌شدت بی‌قرار مادرند و دل کوچکشان هنوز جای خالی آغوش گرم او را باور نکرده است. مادربزرگ مهربان و صبور آنان، همچون کوهی استوار، پرستاری و آرامش‌بخشی این دو کودک را برعهده گرفته است و این صبر، خود روایتی از ایثار خاموش است.

معاون فرهنگی مدرسه علمیه ریحانه الرسول سلام الله علیها جزیره قشم تأکید کرد: «در چهره این مادر، ترکیبی عجیب از حزن و شکوه بود؛ حزنی از فراق دو گوهر عزیزش و شکوهی از اینکه دخترانش در راهی قدم گذاشتند که جز به رضایت الهی ختم نمی‌شود.»

وی افزود: در خلال این گفت‌وگوها، آنچه بیش از همه چشم‌گیر بود، عظمت روحی این خانواده بود. خانواده‌ای که به‌رغم تحمل داغی بزرگ، خم به ابرو نیاورده و پرچم صبر، وفاداری و ایمان را همچنان در دست دارد. حضور در این خانه، ما را به یاد این حقیقت انداخت که قهرمانان حقیقی همیشه در میدان‌های نبرد نیستند؛ گاهی در دل خانه‌ها، مادرانی هستند که نسل‌هایی مقاوم می‌سازند.

خانم هرمزی بیان کرد: شهیدان کریمی نه تنها برای خانواده‌شان، بلکه برای مردم منطقه به الگوهایی زنده از غیرت، تعهد و بندگی خدا تبدیل شده‌اند. قدم گذاشتن به خانه آنان، گویی ورود به حریمی بود که در آن بوی اخلاص، شجاعت و محبت مادرانه درهم تنیده شده است.

معاون فرهنگی مدرسه علمیه ریحانه الرسول سلام الله علیها در پایان گفت: این دیدار برای ما یادآور شد که خون شهیدان تنها بر زمین نمی‌ریزد؛ بلکه در رگ‌های جامعه جریان می‌یابد و روح تازه‌ای در جان مردم می‌دمد. خانواده شهیدان کریمی، نمادی زنده از این حقیقت‌اند؛ حقیقتی که به ما می‌آموزد حماسه، فقط در میدان نبرد نیست؛ در قلب‌های صبور و ایمان‌های استوار نیز رخ می‌نماید.

انتهای پیام/