معاون فرهنگی مدرسه علمیه تخصصی الزهراء سلام الله علیها بندرعباس، با مادر «شهید سرهنگ مصطفی سالاری» دیدار کرد و پس از این دیدار گفت: مادر این شهید با مرور ویژگیهای اخلاقی فرزندش، از تواضع، پاکی، پایبندی او به احکام شرعی و آرزوی همیشگیاش برای شهادت سخن گفت؛ جوانی که در نهایت در سکوت و بیادعایی راه اخلاص را پیمود و به آرزوی دیرینه خود رسید.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزه علمیه خواهران/ هرمزگان، خانم قائمیفر معاون فرهنگی مدرسه علمیه تخصصی الزهراء سلام الله علیها بندرعباس، با مادر شهید سرهنگ مصطفی سالاری دیدار کرد.
مادر شهید با بیان ویژگیهای فرزند خود، از اخلاق نیکو، تواضع و روحیه مردمی او به عنوان برجستهترین خصوصیاتش یاد کرد و گفت: پسرم بسیار دلسوز، مهربان و خاکی بود، اهل ریا و خودنمایی نبود و در تمام این سالها حتی یکبار صدایش را روی من بلند نکرد و همیشه مراقب من بود و در هر شرایطی خودش برای کارهای من میرساند، کار من را مقدم بر هرکاری و مرا خط قرمز خودش می دانست.
مادر شهید سالاری با اشاره به رفتار کریمانه و اخلاقی فرزندش افزود: اگر زمانی کاری میکردم که ممکن بود ناراحتش کند، هیچوقت روی من نمیایستاد، با آرامش صحبت میکرد تا به من برنخورد، حتی وقتی در حضور او درباره کسی صحبت میکردم، با صلوات فرستادن و تذکر، از غیبت کردن دیگران جلوگیری میکرد و خودش هم هیچوقت غیبت نمیکرد و بسیار مراقب این مسائل بود.
مادر شهید درباره پایبندی شهید به مسائل شرعی نیز اضافه کرد: از همان زمانی که سرِ کار رفت، سال خمسی و دفترچه خمسی داشت و معتقد بود کسی که خمس نمیدهد، مانند این است که مال امام زمان عجلاللهتعالیفرجهالشریف را خورده و مالش حرام است و بارها این موضوع را به ما یاد آوری می شد.
مادر شهید سالاری با اشاره به فروتنی فرزندش بیان کرد: وقتی از او میپرسیدم چند سال است که کار می کنید درجهات چیست؟ فقط میگفت من یک کارمند جزئی هستم و بعد از شهادتش بود که فهمیدم پسرم سرهنگ بود.
مادر شهید در بخش دیگری از صحبتهایش از روحیه معنوی و آرزوی دیرینه پسرش برای شهادت گفت: بارها دست و پای من را میبوسید و از من میخواست که هنگام نماز و سر سفره افطار برایش دعا کنم که شهید شود. و من همیشه برای او دعا می کردم که مثل حبیببنمظاهر پیر شود و زمانی که من در دنیا نباشم، آن موقع شهید شود.
این روایت مادر، تصویری روشن از ایمان، اخلاق، فروتنی و اخلاص شهیدی ارائه میدهد که در سکوت و بیادعایی، راه خود را رفت و در نهایت به آرزوی دیرینهاش رسید.
انتهای پیام/
نظر شما