هفته نخست که به خیابان میآمدیم با قلبی سرشار از ایمان، با آرامشی مثالزدنی اما با نگرانی نسبتبه توطئه ایادی داخلی بیگانه، ضرورت تبدیل خیابان به فضایی یکدست در حمایت از میدان و ایجاد فضای آرام تا انتخاب رهبر جدید، میآمدیم؛ اما رفته رفته چیزهای دیگری در خیابان دیدیم. خیابان داشت پردهای جدید از خود را به ما نشان میداد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران، متدینان که تاکنون خیابان را تبرجگاه زنان و جامعهشناسان که دختران را مصرفکننده کوچه و خیابان و خیابان را بهمثابه فضایی میدانستند که توسط زنان مصرف میشود تا زنان در خیابان مهمترین سازندگان انسان مصرفی جدید باشند، هماکنون مشاهده میکردند که خیابان خودنمایی مصرف و فردیت را با حضور کنشگرانهی همین دختران در خود هضم کردهاست و این امکان را پیش روی نظریهپردازان آرمانشهر میگذارد تا خیابان در جامعه آرمانی را درستتر به تصویر کشند.
هماکنون خیابان ظهور اجتماعی ایمان و تولی و تبری است. مردم در خیابان نزول سکینه(آرامش) بر قلب و رشد معنوی خود را دیده و دریافتهاند که خداوند خیابان را بستر تحقق «هو الذی أنزل السکینة فی قلوب المؤمنین لیزدادوا إیماناً مع إیمانهم» (فتح/۴) قرارداده است.
مدتهاست که حدیث قدسی به لسان امام باقر علیهالسلام را در جلسات میخوانم؛ حدیثی که رهبر_شهید هم در جلسهای خوانده بودند. خداوند میفرماید: «هر آینه عذاب میکنم هر گروهی را که از ولی غیرالهی پیروی کرده باشند؛ هرچند در رفتارهای فردیشان نیککردار و متقی باشند و هر آینه عفو میکنم هر گروهی را که ذیل ولایت ولی الهی گرد آمده باشند؛ هرچند در رفتار فردیشان به خود ظلم کرده و مرتکب گناه شده باشند» (کافی/ج۱ ص۳۷۶) اکنون احساس میکنم مردم در خیابان با همین کلام الهی زندگی میکنند. خیابان آغوش خود را به روی مردم گوناگون از اقشار مختلف و سبکهای مختلف گشوده است تا همه فریاد اللهاکبر و حیدر حیدر سر دهند. دیدهاید که دختران و زنان با ظاهرهای متفاوت چگونه از عمق جان اللهاکبر، خامنهای رهبر میگویند و ذیل یک پرچم الهی دست در دست هم میفشارند؟ این است خجستگی کلمه توحید در خیابان.
از من پرسیدند که در این اجتماعات نهیازمنکر واجب است یا نه؟ گفتم واجب است اماتوجه کن که نهیازمنکر پیش از آنکه واجب باشد یک هنر و فن است. اگر میتوانی بهگونهای امربهمعروف و نهیازمنکر کنی که خواهرت و برادرت صفشان را ذیل این پرچم فشردهتر کنند و احساس یگانگی شان بیشتر شود، تردید مکن و اگر چنین هنری نداری دم فروبند و پرچم را دریاب.
حال اگر از من بخواهند که خیابان را توصیف کنم مینویسم: خیابان جایی است که زمین را به آسمان، قلبها را به قلبها، نگاهها را به دوردستها، کلمات را به جانها، نسلها را به یکدیگر، نفَسها را به انتظار فرج، لحظات را به دیدار، چهرهها را به انبساط و موکبها را به عاطفه جهانی میهمان میکند.
حجتالاسلاموالمسلمین زیبایینژاد
رئیس پژوهشکده زن و خانواده
انتهای پیام/
نظر شما