به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده، مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور در نشست با مدیران و اساتید مدارس علمیه خواهران استان مرکزی که در سالن شهید سلیمانی ستاد مرکز در قم برگزار شد، با تبریک روز معلم و گرامیداشت شهادت استاد مطهری، گفت: نهادی که ما در آن قرار داریم، نهادِ تعلیم و تربیت است. حوزه‌های علمیه نهادی دیرپا در عرصه تعلیم و تربیت بوده‌اند؛ حاملِ سنتِ معارف دینی، با هدف‌گذاریِ تربیتِ منش، کنش و شخصیتِ متربیان، یعنی طلاب عزیز. هدف، تربیتِ «انسان ربانی» است.

وی افزود: بنابراین، در هدف‌گذاریِ نهادِ مقدس و دیرپایِ تعلیم و تربیتِ حوزه‌های علمیه، باید به تربیتِ شخصیتِ جامع‌الاطراف و ربانی اندیشید، برای آن برنامه‌ریزی کرد و خود را نسبت به آن مسئول و پاسخگو دانست.

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور عنوان کرد: هرچند در حوزه، دانشگاه و آموزش‌وپرورش، آنچه معمار کبیر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی(ره)، بر آن تأکید می‌کردند ــ یعنی اینکه تربیت یا تزکیه پیش از تعلیم است و پرورش بر آموزش تقدم دارد ــ آن‌گونه که باید تحقق نیافت. به این معنا که پیش و بیش از آنکه به آموزش اندیشیده شود، باید به پرورش توجه می‌شد. این اتفاق رخ نداد و ریل‌گذاری‌های این نهادهای تعلیم و تربیتی بیشتر بر آموزش متمرکز شد؛ لیکن از حوزه‌های علمیه زیبنده و پذیرفتنی نیست که از این امر غفلت کنند و این غفلت ادامه یابد.

حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده ادامه داد: یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین انواع یادگیری، یادگیریِ مشاهده‌ای است؛ نوعی یادگیری که دارای پشتوانه نظری و علمی است و درباره آن کتاب‌ها و مقالات بسیاری نگاشته شده است. در این نوع یادگیری، فرد ــ خواسته یا ناخواسته ــ از رفتار و منشِ دیگری الگوبرداری کرده و آن را درونی‌سازی می‌کند.

وی بیان کرد: در چنین شرایطی که سرشت انسان به‌گونه‌ای آفریده شده است که یادگیری بر پایه مشاهده، از مؤثرترین و کارآمدترین الگوها و فرایندهای یادگیری به‌شمار می‌آید، انسان بیش از پیش به نقش الگوییِ همه کسانی که در جایگاه هدایت قرار دارند، پی می‌برد؛ از این‌ رو، هر کسی که خود را به‌نوعی در جایگاه پیشوایی قرار می‌دهد و انتظار دارد دیگران از او تبعیت کنند، شایسته است مسیر تربیت را پیش از دیگران، با اهتمامی بیشتر، در مورد خویش اعمال کند و آن را بپیماید و سپس به تربیت دیگران بیندیشد.

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور تأکید کرد: لذا جایگاه استادی در نهادِ مقدسِ تعلیم و تربیتِ حوزه‌های علمیه، جایگاهی واقعاً خطیر است. اگر می‌گوییم این نهاد مقدس است، این قداست از انتساب آن به ملکوت برمی‌خیزد.

حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده گفت: میدانِ جهاد ما «جهادِ تدریس» است و این میدان مورد عنایت خاص امام زمان(عج) قرار دارد؛ زیرا کسانی که از ما خدمات علمی و تربیتی دریافت می‌کنند، مورد توجه ایشان هستند.

وی اظهار داشت: چگونه ممکن است ما در حوزه‌ی علمیه، در مسیر شاگردپروری سال‌ به‌ سال پیشرفت نکنیم و مانند سالِ گذشته بمانیم؟ اگر معلمی جزوه‌ی سالِ گذشته را امسال نیز بدون تغییر تدریس کند، به این معناست که ظرفیتِ رشد دارد اما از آن بهره نمی‌گیرد؛ و این رسمِ عاشقی نیست. پس بر ما واجب است که هر سال در دو حوزه رشد کنیم:۱. دانش‌افزایی ۲. مهارت‌افزایی.»

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور گفت: شما کوله‌باری از تجربه دارید و نیک می‌دانید که هنرِ حاصل از ممارستِ عملی، بیش از هر چیز نیازمند مهارت است. ما فارغ از تسلط بر حواشیِ کتب و تعلیقات، در «مهارت تدریس» نیز باید پابه‌پای دانشِ تخصصی خود پیش برویم. ما باید بدانیم فناوریِ آموزشی کجای کار ما را دقیق‌تر می‌کند؟ بهره‌وریِ ما را کجا افزایش می‌دهد؟ زمان را کجا کوتاه و سرعت، سهولت و عمق یادگیری را کجا ارتقا می‌بخشد؟ من به‌عنوان یک مدرس، مکلف به یادگیریِ این مهارت‌ها هستم.

حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده در پایان تصریح کرد: اما همه‌ی این‌ها تحت یک «اکسیر اعظم» معنا پیدا می‌کند و آن، «نیتِ خالص» است. اگر بدانیم در کلاسِ درس چه جایگاهی داریم و سفارش‌دهنده‌ی اصلی چه کسی است، نیتِ ما الهی می‌شود. دانشجو و طلبه را فرزندِ خود بدانیم، عزیزِ دلِ خود بدانیم. وقتی حسِ ما تغییر کند، رفتارِ ما نیز تغییر می‌کند.

در ادامه این نشست، سه نفر از حاضران با ارائه دیدگاه‌ها و پیشنهادهایی، راهکارهایی را برای بهبود روند یادگیری طلاب، تقویت روش‌های آموزشی و افزایش اثربخشی فرآیند تدریس مطرح کردند.

در این دیدار، حجت‌الاسلام والمسلمین درگاهی، مدیر حوزه علمیه خواهران استان مرکزی نیز با اشاره به ظرفیت‌ها و تلاش‌های صورت‌گرفته، حوزه‌های علمیه خواهران این استان را پویا و رو به رشد توصیف کرد و بر تداوم این نشست‌ها برای هم‌افزایی و ارتقای فعالیت‌های آموزشی تأکید نمود.