به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/تهران، خانم پورحمزه معاون پژوهش حوزه علمیه خواهران استان تهران در گفت‌گویی در مورد اینکه وحدت یکی از مهم‌ترین اصول مورد تأکید قائد شهید حضرت آیت الله خامنه‌ای و همچنین رهبر معظم انقلاب در دوره حاضر است، درباره بهترین راهکار برای حفظ وحدت در اوضاع کنونی جامعه چیست، گفت: اهمیت وحدت و انسجام ملی در منظومه فکری و بیانات قائد عظیم الشأن انقلاب جز مباحث و موضوعات پرتکرار بوده است. ایشان در دیدار جمعی از فرماندهان نیروی هوایی و پدافند هوایی ارتش در بهمن ۱۴۰۱ با اشاره به اینکه هدف دشمن به زانو درآوردن جمهوری اسلامی است، راهبرد دشمن برای رسیدن به این هدف را ایجاد اختلاف و بی‌اعتمادی بین اقشار و لایه‌های مختلف جامعه برشمردند، در دیدار با مردم آذربایجان شرقی نیز ضمن تصریح به طبیعی بودن اختلاف نظرها در جامعه، مواجه‌ صحیح با این اختلافات را مناظره و بحث کردن‌ها با رعایت و حفظ حرمت‌ها و ارائه استدلال دانستند.

وی افزود: بهترین راهکار در شرایط کنونی ترجیح مشترکات بر جزئیات مورد تنازع و تمرکز بر نقاط اشتراک و مدیریت هوشمندانه اختلافات است و الهام از سیره عملی رهبر شهید در برخورد با مخالفان بدون تخریب شخصیت می باشد.

معاون پژوهش حوزه علمیه خواهران استان تهران یادآوری کرد: دلسوزان و دغدغه‌مندان انقلاب اسلامی و ایران می‌توانند با ایجاد و توسعه گفتمان دشمن شناسی مشترک با زبان هنر و روایت‌های رسا برای عامه مردم گام مؤثری در جهت تقویت و حفظ وحدت بردارند. تعریف و تبیین «ما»های مشترک؛ تأکید بر سه سرمایه بزرگ ملی و دینی: «ایران (میهن مشترک)»، «اسلام (هویت اعتقادی)»، و «انقلاب (دستاوردهای عزت‌بخش)» در فضای مجازی و حقیقی و مانور بر روی موفقیت‌هایی مانند اقتدار دفاعی، پیشرفت‌های علمی و حضور مقتدر ایران در عرصه‌های بین‌المللی،کنار گذاشتن اختلافات حزبی و جناحی و پرهیز از چندقطبی کردن جامعه نیز می تواند کمک کننده باشد.

استاد حوزه و دانشگاه در مورد اینکه رهبر انقلاب فرمودند نقش‌آفرینی باید «بدون خدشه به وحدت اجتماعی» باشد. در عرصه‌های تربیتی و فرهنگی، گاهی رویکردهای سخت‌گیرانه و متعصبانه می‌تواند باعث تفرقه شود. حوزه چه راهکارهایی برای حفظ وحدت و جلوگیری از دوگانگی در میان نیروهای فعال و آحاد جامعه می‌تواند ارائه دهد، عنوان کرد: رهبر فرزانه انقلاب (قدّس الله نفسه الزکیة) به درستی هشدار دادند که هر نقش‌آفرینی باید وحدت‌آفرین باشد. حوزه ها می توانند با راه‌اندازی کارگروه‌های وفاق ملی متشکل از فعالان فرهنگی با سلایق گوناگون برای طراحی برنامه‌های مشترک (چون پویش‌های مجازی، برای موضوعات چالشی جامعه) همراه با تدوین منشور اخلاق تعامل و ترویج آداب اختلاف و نقد منصفانه و نیز اجتناب از تحجر و تسامح افراطی، دین خود را در این عرصه به جامعه ادا نمایند. در مسائل قطعی شرعی و انقلابی(اصل دفاع از حجاب، اصل ولایت فقیه و خطوط قرمز نظام) هیچ مماشاتی جایز نیست اما در روش‌های اجرایی، زمان‌بندی و اولویت‌های فرهنگی باید تکثر روش‌ها پذیرفته و حتی تشویق شود.

وی بیان کرد: قضاوت‌های شتابزده و رفتارهای سخت‌گیرانه اگر همراه با بی‌اطلاعی از اقتضائات جامعه باشد، وحدت را خدشه‌دار و ما را دشمن شاد خواهد کرد. اهمیت و التزام به بحث اولویت‌ها و تزاحمات و بررسی پیامدهای رفتاری قبل از هر اقدام فرهنگی - تبلیغی کلان می‌تواند سخت‌گیری‌های سلیقه‌ای را مهار کند.

معاون پژوهش حوزه علمیه خواهران استان تهران ادامه داد: مثلا در موضوع حجاب، به جای گشت‌های ارشاد خیابانی که تجربه موفقی را به همراه نداشت، حوزه‌های علمیه خواهران می‌توانند با نگاهی بلندمدت و طراحی برنامه‌هایی بر مبنای کرامت بانوان و به‌کارگیری نیروهای توانمند و مسلط به روانشناسی ارتباط به تدریج این امر مهم را با کمترین هزینه اجتماعی به ثمر برسانند.

خانم پورحمزه‌ در مورد اینکه چگونه و با چه راهکارهایی می‌توان پیروزی‌ها و دستاوردهای جنگ رمضان را برای مردم تبیین کرد، تأکید کرد: جنگ رمضان و عملیات وعده صادق و مقاومت مردمی دستاوردهایی داشت که باید به زبان روایت نزدیک به زندگی مردم و به شکل ملموس بازگو شود. بیان قدرت بازدارندگی ایران با زبان آماری و ارائه تصویری از موفقیت‌های پهپادی و موشکی و تأکید به کاهش وابستگی به بیگانگان در تولید تسلیحات، تبیین شکست معادلات امنیتی دشمن و تمرکز بر این نکته که دشمن پس از تلاش برای ایجاد اغتشاشات انتظار فروپاشی داشت که به حول و قوه الهی و تدابیر قائد شهید امت این انتظار برآورده نشد. اشاره هوشمندانه به شرایط برخی کشورهای منطقه که هزینه وادادگی و غفلت در برابر دشمن را با ناامنی‌ها و جنگ‌های فرسایشی داخلی پرداختند نیز می‌تواند ارزش‌های خلق شده در کشور در این ایام را پررنگ تر جلوه دهد.

استاد حوزه و دانشگاه بیان کرد: روایت‌های واقعی از پشت صحنه‌های جنگ ترکیبی‌ای که ملت ایران از سر گذرانده است امری ضروری به نظر می‌رسد، ثبت و انتشارخرده روایت‌های شخصی از حضور جهادی اقشار مختلف مردم در کنار نهادها و سازمان‌های رسمی هم از جلوه‌های زیبای این پیروزی‌ها و دستاوردها می‌باشد تقدیر از صبر و پایداری و همراهی آحاد مردم در عرصه خیابان به موازات عرصه‌های میدان و دیپلماسی نیز باعث ایجاد نگاهی وسیع‌تر به این برهه حساس کنونی کشور خواهد شد و آثار مثبت وحدت را عینی می‌کند.

معاون پژوهش حوزه علمیه خواهران استان تهران در مورد اینکه درصد قابل توجهی از جامعه قشر خاکستری هستند، حوزه برای تبیین اهداف نظام و جذب آن‌ها در این زمان چه راهکارهایی دارد، گفت: قشر خاکستری جامعه که نه مخالف سرسخت و معاندند و نه طرفدار و حامی مطلق، نیازمند الگوی ارتباطی اقناعی از سوی حاکمیت و بدنه طرفدار حاکمیت هستند.

خانم پورحمزه‌ افزود: تغییر رویکردها از تبلیغ شعاری به تبیین پرسش‌محور نیاز اصلی ما در مواجهه با این بخش از جامعه است، این قشر از پاسخ‌های کلیشه‌ای خسته است. حوزه‌های علمیه خواهران می‌توانند با شناسایی دغدغه‌های روز این بخش از جامعه(از جمله مسائل اقتصادی مثل تورم، اشتغال، بحث آزادی‌های مشروع و مشروط و...) طرح‌هایی همچون «کافه گفت‌وگوهای محله‌ای»، «کارگاه‌های پرسش و پاسخ بدون قضاوت» و «گروه‌های رفع شبهه غیررسمی در فضای مجازی» راه اندازی کند.

وی ادامه داد: برای هر کدام باید روایت موفقیت‌های نظام و چالش‌های جدی ای که نظام در این چند دهه با آن مواجه بوده است با ادبیات روشنگرانه ارائه شود، همزمان با پذیرش صادقانه کاستی‌ها باید راهکارهای عملی (مثلاً نقش حوزه در ایجاد اشتغال زنانه با کسب و کارهای خانگی) نیز مدنظر فعالان و کنشگران انقلابی باشد. غالب افراد خاکستری در موضع دشمنی با نظام نیستند و با یک گفتگوی همدلانه می توان بخشی از اعتماد ایشان را احیا و برگرداند. تبیین اهداف والای نظام با زبان روز و ادبیات غیرکلیشه ای نیز می‌تواند همراهی این افراد را به دنبال داشته باشد، بحث تحریم‌ها و ارزش عزت و اقتدارملی ایران در طول این سال‌ها و رسیدن به خودکفایی در بسیاری از عرصه‌ها می تواند حس ارزشمندی و عزت نفس ملی را ایجاد و تقویت کند.

خانم پورحمزه‌ در مورد نقش بانوان در جنگ رمضان و حضور بانوان در میدان اظهار داشت: بانوان در جنگ رمضان نه در حاشیه که در متن ماجرا بودند. نه تماشاگر که پشتیبان‌های راهبردی در خانواده و سایر میادین بودند. امدادرسانی و اقدامات حمایتی بانوان از جهادگران بر کسی پوشیده نیست. بانوان (اعم از طلبه و غیرطلبه) با حضور آگاهانه و تأثیرگذار در سطوح مختلف همچون حضور عینی در خیابان‌ها سهم خود را عقیم نمودن نقشه‌های پلید دشمنان برای ایجاد اغتشاش و ناامنی عمومی ایفا کردند، با تهیه و توزیع مواد غذایی میان نیروهای امنیتی و آرام‌سازی محیط، «جهاد تبیین عینی» انجام دادند. این حضور، تصویر زن ایرانیِ ترسیده و محصور در خانه را برهم زد و این حضور کنشگرانه بانوان در دفاع از کیان کشور این توهم و خیال خام دشمن را که نظام فاقد پشتیبانی اجتماعی است را رسوا نمود.

وی یادآوری کرد: بانوان طلبه نیز در همراهی برنامه‌های سازماندهی شده از سوی مدارس علمیه و نهادهای همسو طلبه‌ها با سه ویژگی شناخت دقیق مبانی دینی، تسلط بر شگردهای نوین دشمن و قدرت اقناع زنانه توانستند الگوی زن مؤمنه انقلابی توانمند و کنشگر را به نمایش بگذارند و روایتِ زنِ بیگانه با سیاست و اجتماع را شکست دهند.

خانم پورحمزه‌ در مورد اینکه حضور زنان در این تجمعات چه تأثیری بر خنثی‌سازی تصورات منفی درباره زن ایرانی در جریان زن-زندگی-آزادی داشته است، گفت: حضور چشمگیر زنان محجبه و غیرمحجبه در کنار هم در اجتماعات اخیر، بزرگترین شکست پروژه زن‌،زندگی،‌آزادی بود. این تجمعات نشان داد زن ایرانی با وجود تنوع پوشش خود را ذیل هویت ملی تعریف می‌کند و مشتاقانه به دریای زلال ملت نجیب و حق طلب می‌پیوند.

معاون پژوهش حوزه علمیه خواهران استان تهران عنوان کرد: حضور پررنگ زنان در تجمعات شبانه دفاع از امنیت ملی روایت‌های دروغین دشمن همچون روایت منفعل و قربانی نمای زنِ تحت ستم نظام را برملا کرد و نشان داد زنان ایران نه فقط آزادند، بلکه متولی و حافظ امنیت و میهن خود نیز هستند. زنی که هم محجوب است، هم مدیر، هم مادر، هم فعال اجتماعی و هم در لحظات بحران، سپر بلا. این تصویر، جذابیت روایت «زنِ غرب‌زده» را در میان دختران و بانوان ایرانی از رنگ و لعاب انداخت. این جلوه‌های درخشان از حضور متنوع بانوان ایرانی یک مانور واقعی علیه پروژه‌های زن ستیز غرب بود که برای تداوم آن باید حامی و راوی روایت‌هایی از این حضور قهرمانانه زنان باشیم.

وی ادامه داد: برخی روشنفکران و فعالان سیاسی معترض نیز به اجبار واقعیت میدانی، موضع خود را تعدیل کردند و به جای تخریب نظام به اصلاحات درون نظام روی آوردند. برای تداوم تأثیرگذاری و تبدیل این دستاورد اجتماعی ارزشمند به ساختاری ماندگار و پویا باید خودجوشی و مردمی بودن تجمعات حفظ شود و از تبدیل آن به اجتماعات فرمایشی و سازمانی پرهیز گردد.

استاد حوزه و دانشگاه در پایان تأکید کرد: تولید مستمر و متعدد روایت‌های دیداری و شنیداری از حضور همه اقشار در این تجمعات و انتشار آن در بسترهای مختلف در فضای حقیقی و مجازی و در نهایت تبیین دائمی این حقیقت که حافظ اصلی امنیت، خود مردم هستند که می توانند در خیابان دوشادوش مردان میدان و دیپلماسی در تحولات و اتفاقات کلان کشور نقش آفرینی کنند.

انتهای پیام/