به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/مازندران، خانم زهرا هادیان کارشناس دینی مدرسه علمیه تخصصی حضرت آمنه سلام‌الله‌علیها فریدونکنار در گفت‌وگویی بیان کرد: عید قربان تنها یک تاریخ در تقویم نیست، بلکه حکایت بریدن از خویشتن برای رسیدن به اوست. همان‌جا که انسان می‌آموزد برای رسیدن به عشق‌های بزرگ، باید از دلبستگی‌های کوچک و زمینی گذشت. این عید، جشن رهایی از زنجیرهایی است که روح آدمی را به خاک و تعلقاتش سنجاق کرده‌اند. وقتی خنجر تسلیم بر گلوی منیت می‌نشیند، دریچه‌های وسیع نور به سوی قلب گشوده می‌شود. قربانی کردن در حقیقت بخشیدن پاره‌ای از جان، برای پیوستن به جانی جهانی و بی‌پایان است.

وی در ادامه گفت: در میانه صحرا، پدری ایستاده که عشقِ فرزند را در ترازوی فرمان خالق و بندگی گذاشته است. اسماعیل نه یک قربانی، که آیینه‌ی تمام‌نمای صبوری و تسلیم در برابر اراده‌ی بی چون و چرای حق است. اینجا کلامی از اجبار در میان نیست؛ هرچه هست، زمزمه‌ی عاشقانه‌ای میان بنده و معبود یگانه است. قربان، روایت چشم بستن بر داشته‌هاست تا چشم دل به تماشای نادیدنی‌های ملکوت باز شود. داستانی که در آن، کارد نمی‌برد چون خدا می‌خواهد که جان‌ها با کیمیای عشق حفظ شوند.

خانم هادیان با تعبیر وابستگی نفس آدمی گفت: هر آدمی در خلوتِ خویش، اسماعیلی دارد که سخت به آن دل بسته و دلبسته‌ی آن مانده است. عید قربان تلنگری است تا ببینیم محبوب‌ترینِ ما چیست و برای چه هدفی فدا و قربانی می‌شود. باید از خود پرسید آیا قدرت گذشتن از خواسته‌های تن را برای رسیدن به شکوه روح داریم؟ این عید، مسیرِ دشوار اما شیرین گذار از «من» به «او» و از خاک به افلاک معرفت است. قربانیِ واقعی، ذبحِ جهل و غروری است که مانع دیدنِ حقیقت روشن و زلال انسانیت می‌شود.

کارشناس دینی مدرسه علمیه حضرت آمنه سلام الله علیها فریدونکنار در ادامه از هدف قربانی گفت: وقتی تیغ تسلیم شد و فرشته با قوچی از آسمان رسید، معنای رحمت و مهربانی خدا کامل گشت. خداوند هرگز خون نمی‌خواست؛ او قلبی را می‌جست که در تلاطم شک، به ساحل یقین رسیده باشد. این جایگزینی آسمانی، پیام مهربانی بی‌پایانی است که بر سر راه بندگان وفادار و صبور می‌بارد. عید قربان جشن پایانِ آزمون‌های سخت و آغاز رفاقت‌های نزدیک و بی‌پرده با پروردگار عالم است. جایی که قربانی، بهانه‌ای می‌شود تا سفره‌ی سخاوت برای تمام نیازمندان زمین پهن گردد.

وی همچنین در پایان گفت: حالا پس از آن امتحان بزرگ، دل‌ها صیقل خورده و آماده‌ی حضور در ضیافتی ابدی و آسمانی شده‌اند. قربان، عید بازگشت به فطرت پاکی است که زیر غبار روزمرگی‌ها و عادت‌ها پنهان مانده بود. در این روز سپید، دست‌ها به سوی آسمان بلند می‌شود تا برکت، عشق و صلح را تمنا کند. این جشنی بزرگ برای تمام کسانی است که طعم شیرین گذشت و بخشیدن را با تمام وجود چشیده‌اند. پایان این راه طولانی، رسیدن به آرامشی است که تنها در آغوش تسلیم و بندگی یافت می‌شود.

انتهای پیام/