به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، خانم علاسوند عضو هیئت علمی پژوهشکده زن و خانواده امروز ۱۲ خرداد ماه در نشست معاونین فرهنگی‌ـ‌تبلیغی مدیریت‌های استانی حوزه‌های علمیه خواهران، گفت: بخش نخست عرایض من ناظر به دوره‌ای است که در حال برگزاری آن هستم؛ دوره‌ای که به سفارش مرکز مدیریت برگزار شده و جمعی از طلاب زبان‌دان، در چارچوب فرایندی مشخص، برای حضور در آن دعوت شده‌اند. برگزاری این دوره برای من نتایج و دستاوردهایی به همراه داشت که به گمانم برای شما نیز می‌تواند مفید و راهگشا باشد. نخستین نکته این بود که در مرحله فراخوان و ارائه محتوای دوره، با وجود تصور اولیه درباره استقبال گسترده، در عمل با موانع ساده اما معناداری روبه‌رو شدیم؛ از جمله اینکه بخش قابل توجهی از طلاب حتی پیامک‌های رسمی و اطلاع‌رسانی‌های صورت‌گرفته را دنبال نمی‌کردند و در عضویت در کانال‌ها و بسترهای اطلاع‌رسانی نیز با دشواری‌هایی مواجه بودند. این مسئله برای من نشانه‌ای روشن از فاصله بخشی از جامعه طلبگی با ابزارهای ارتباطی و ظرفیت‌های موجود در فضای مجازی بود؛ فضایی که امروز بخش مهمی از تحولات فرهنگی و جریان‌های فکری در آن رقم می‌خورد و غفلت از آن، به حذف تدریجی از میدان فرهنگ می‌انجامد.

وی افزود: از دل این تجربه، بیش از پیش برایم روشن شد که عرصه فرهنگ، عرصه‌ای تخصصی، سریع و به‌شدت متحول است و دیگر نمی‌توان با ابزارها و الگوهای سنتی، به‌تنهایی در آن اثرگذار باقی ماند.

عضو هیئت علمی پژوهشکده زن و خانواده خاطرنشان کرد: دنیا منتظر نمی‌ماند تا اینترنت ما پایدار شود یا نیروهای ما به‌تدریج آمادگی لازم را پیدا کنند؛ از همین رو لازم است معاونان فرهنگی و مدیران این عرصه، چند گام جلوتر از مجموعه خود حرکت کنند، نیازها را زودتر بشناسند، خلاقانه طراحی کنند و زمینه بهره‌گیری از ظرفیت‌های گسترده طلاب، به‌ویژه طلاب زبان‌دان و توانمند را فراهم آورند.

خانم علاسوند تصریح کرد: گاهی طلبه‌ای زبان‌دان، بااستعداد و مستعد کنشگری است، اما با ابتدایی‌ترین مسیرهای ارسال و انتشار مقاله، شناسایی نشریات علمی، بهره‌گیری از ظرفیت همایش‌های بین‌المللی یا استفاده از بسترهای آموزشی مجازی آشنایی ندارد. این در حالی است که بسیاری از این اطلاعات امروز با ساده‌ترین ابزارها در دسترس است.

وی بیان کرد: به همین دلیل به نظر می‌رسد یکی از رسالت‌های جدی معاونت‌های فرهنگی آن است که آگاهی‌های کاربردی، مهارت‌های نو و دسترسی به ابزارهای مؤثر را به‌صورت سازمان‌یافته در اختیار طلاب قرار دهند و اجازه ندهند این گنجینه انسانی ارزشمند، به دلیل ضعف در هدایت و پشتیبانی، از میدان اثرگذاری باز بماند.

عضو هیئت علمی پژوهشکده زن و خانواده گفت: در نهایت، بخشی از دغدغه‌های من ناظر به مسائل پنهان‌تر و در عین حال عمیق‌تر در زیست اجتماعی و فرهنگی طلاب و نسل جدید است. افزون بر این، تحولات نسلی، دگرگونی در مرجعیت‌های فرهنگی، شخصی‌شدن اخلاق، تأثیر عمیق رسانه، موسیقی، فیلم، فضای مجازی و سبک زندگی جدید، همه نشان می‌دهد که ما با نسلی مواجهیم که با الگوهای گذشته به‌راحتی فهم و هدایت نمی‌شود.

خانم علاسوند در پایان تأکید کرد: در چنین شرایطی، اگر بخواهیم در میدان فرهنگ کار مؤثر انجام دهیم، باید از سطح گلایه عبور کنیم و با شناخت دقیق واقعیت‌های جدید، تولید محتوای خلاق، روایت‌سازی مؤثر، و استفاده از قالب‌های نافذی همچون پادکست، روایت کوتاه، رسانه‌های نو و بازنمایی تجربه‌های انسانی و عاطفی، حضور خود را در میدان فرهنگ بازسازی کنیم.