حماسه مادران مینابی؛ سرمایه‌ای برای فرهنگ شهادت و تولید آثار ماندگار علمی و هنری

عضو هیئت علمی پژوهشکده زن و خانواده حوزه‌های علمیه خواهران کشور، در نشست تخصصی دیالکتیک حیات و مَمات در قُقنوس «میناب»، با تأکید بر جایگاه «مادرانگی حماسی» در حادثه میناب، این تجربه را ظرفیتی بزرگ برای تولید آثار علمی، فرهنگی، ادبی و هنری دانست و گفت باور دینی به شهادت، مادران شهدا را از یک سوگ شخصی به جایگاهی اجتماعی و تمدنی ارتقا می‌دهد؛ جایگاهی که می‌تواند منشأ خلق ادبیات، هنر و پژوهش‌های ماندگار درباره فرهنگ ایثار و شهادت باشد.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/هرمزگان، خانم فریبا علاسوند، عضو هیئت علمی پژوهشکده زن و خانواده حوزه‌های علمیه خواهران کشور و استاد حوزه و دانشگاه، روز سه‌شنبه ۲۶خرداد در نشست تخصصی دیالکتیک حیات و مَمات در قُقنوس «میناب» که توسط معاونت پژوهشی حوزه‌های علمیه خواهران با همکاری مراکز علمی و دانشگاهی برجسته، در مجتمع آموزش عالی میناب برگزار شد، در ارائه‌ای برخط، با اشاره به موضوع «مادرانگی حماسی» بیان کرد: جایگاه مادران مینابی به اندازه‌ای عظیم و اثرگذار است که می‌توان بر پایه آن مجموعه‌ای از فعالیت‌های علمی، فرهنگی و پژوهشی طراحی و اجرا کرد.

وی افزود: موضوع «زن به مثابه قربانی» یکی از مهم‌ترین مباحث حقوق بشری در جهان امروز و دارای پیشینه‌ای طولانی در تاریخ بشر و به‌ویژه تاریخ اسلام است؛ زیرا زنان و کودکان طرف جنگ نیستند و هنگامی که قربانی می‌شوند، این رخداد به عنوان لکه‌ای ننگین در تاریخ بشریت ثبت می‌شود.

عضو پژوهشکده زن و خانواده، با اشاره به ابعاد کمتر دیده‌شده این مسئله گفت: در کنار دختران، پسران، معلمان و دیگر شهدای حادثه میناب، باید به مادرانی توجه کرد که فرزندان خود را از دست داده‌اند؛ مادرانی که بار سنگین این مصیبت، به‌ویژه در فقدان کودکان، آنان را نیز در شمار قربانیان این حوادث قرار می‌دهد.

خانم علاسوند افزود: اگرچه درباره «زن به مثابه قربانی» می‌توان بسیار سخن گفت، اما در حادثه میناب، ضروری است دانشگاهیان و حوزویان معانی عمیق این رخداد را استخراج کرده و آن را به مجموعه‌ای از آثار علمی و فرهنگی تبدیل کنند.

باور به شهادت، نگاه مادران را متحول می‌کند

وی با بیان اینکه فرهنگ شهادت، نظام معنایی متفاوتی را پیش روی خانواده‌های شهدا قرار می‌دهد، اظهار داشت: در نگاه طبیعی، از دست دادن فرزند با اندوه، افسردگی، اضطراب و رنج‌های سنگین همراه است، اما باور اسلامی به شهادت، این تجربه را در افقی متفاوت معنا می‌کند.

عضو پژوهشکده زن و خانواده تصریح کرد: قرآن کریم شهادت را به معنای حیات جاودانه معرفی می‌کند و مادر مسلمان باور دارد که فرزند شهید خود را از دست نداده، بلکه او را با حیاتی متعالی باز یافته است.

وی ادامه داد: قرآن همچنین رابطه شهید با بازماندگان را رابطه‌ای سرشار از بشارت و امید معرفی می‌کند؛ شهید ناظر بر زندگی بازماندگان است و از استقامت و وفاداری آنان خشنود می‌شود.

خانم علاسوند این تحول را «دگردیسی معنوی» مادران شهدا توصیف کرد و گفت: مادر شهید دیگر تنها مادر یک فرزند نیست، بلکه به مادر یک ملت، یک عقیده، یک رسالت و یک آرمان تبدیل می‌شود.

وی بیان کرد: بسیاری از مادران شهدای دفاع مقدس پس از شهادت فرزندانشان وارد عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی و تربیتی شدند؛ عرصه‌هایی که پیش از آن هرگز در آن حضور نداشتند و این تغییر، جلوه‌ای از تکریم خون شهید است.

عضو پژوهشکده زن و خانواده با اشاره به سخن یکی از مادران شهدای میناب که گفته بود «ماکان فرزند ایران است، نه فقط فرزند من»، اظهار داشت: این جمله حامل معانی عمیقی است و نشان می‌دهد این مادر به واسطه محبت، همدلی و همراهی مردم، فرزند خود را متعلق به تمام ایران می‌داند.

وی افزود: در این نگاه، شهید دیگر تنها صاحب یک شناسنامه خانوادگی نیست، بلکه به قهرمان یک ملت، یک تاریخ، یک تمدن و یک فرهنگ تبدیل می‌شود.

روایت مادران مینابی، ظرفیت خلق آثار ماندگار هنری را دارد

خانم علاسوند با اشاره به روایت یکی از مادران شهدا که هنگام جست‌وجوی پیکر فرزندش، دسته‌ای از موها را بوییده و گفته بود «این‌ها بوی بهشت می‌دهند، اما موی فرزند من نیست»، این صحنه را دارای ظرفیت عظیم ادبی و هنری دانست.

عضو پژوهشکده زن و خانواده در ادامه بیان کرد: این نوع نگاه، محصول تربیت دینی، فرهنگ عاشورا و انس با روایت‌های اهل‌بیت(علیهم‌السلام) است و نشان می‌دهد فرهنگ شیعی چگونه در سخت‌ترین لحظات نیز به انسان آرامش و معنا می‌بخشد.

وی همچنین به روایت دیگری از همان مادر اشاره کرد که پس از یافتن دست فرزندش گفته بود: «وقت قصه ما به سر رسید.»

خانم علاسوند تأکید کرد: رضایت یک مادر به یافتن تنها بخشی از پیکر فرزندش و رسیدن به آرامش، ظرفیتی بی‌نظیر برای خلق آثار هنری، ادبی و پژوهشی دارد و می‌تواند سال‌ها موضوع تحقیق و تولید آثار ماندگار قرار گیرد.

عضو پژوهشکده زن و خانواده حوزه‌های علمیه خواهران با تأکید بر ضرورت تبیین صحیح فرهنگ شهادت اظهار داشت: این روایت‌ها می‌تواند تصویری اصیل از فرهنگ ایثار و شهادت ارائه کند و اجازه ندهد دشمنان، به‌ویژه رژیم صهیونیستی، مفهوم مقدس شهادت را با بازنمایی‌های تحریف‌شده و خبیثانه مصادره و تخریب کنند.

خانم علاسوند در پایان یادآوری کرد: هر یک از روایت‌های مادران مینابی ظرفیت تبدیل شدن به یک جریان بزرگ تاریخی، ادبی و فرهنگی را دارد و باید این سرمایه‌های معنوی برای نسل‌های آینده ثبت و ماندگار شوند.

حماسه مادران مینابی؛ سرمایه‌ای برای فرهنگ شهادت و تولید آثار ماندگار علمی و هنری

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha