مدیر مدرسه علمیه تخصصی فاطمیه گرمسار با تأکید بر اینکه امام حسین(ع) فراتر از یک شخص است و شخصیتی حقوقی دارند، گفت: امام حسین(ع) نفرمودند من بیعت نمی کنم، بلکه فرمودند «مثلی لا یبایع مثله» یعنی مثل من و هر کسی که مثل من فکر می کند با دستگاه ستم نمی سازد، یعنی عدل در برار ظلم ساکت نمی نشیند.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/سمنان، خانم اقدس فریدون مدیر مدرسه علمیه تخصصی فاطمیه گرمسار همزمان با ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و یاران باوفای ایشان در جمع طلاب و عزاداران به تبیین ابعاد معرفتی عزاداری حسینی و نسبت «عبرت» و «عبره» در فرهنگ عاشورا پرداخت.
خانم فریدون با اشاره به تعبیر امام حسین(ع) «أنا قتیل العبرات» اظهار داشت: در فرهنگ عاشورا باید میان «عبره» و «عبرت» تفاوت قائل شد، امام حسین(ع) در روایات، خود را هم شهید «عبرت» و هم «عبره» معرفی میکند «عبرت» یعنی عبور؛ عبور از جهل به علم، از گمراهی به هدایت، از سستی به پویایی، از افراط و تفریط به اعتدال و از بیراهه به صراط مستقیم.
وی با استناد به دیدگاه آیتالله عبدالله جوادی آملی افزود: عزاداریای که تنها به تماشا، اندوه و گریه محدود شود، انسان را به مرحله عبرت نمیرساند، قرآن کریم با تعبیر «فاعتبروا» بارها انسان را به عبرتآموزی فراخوانده است و کسی اهل عبرت است که از رذایل عبور کرده و به فضایل اخلاقی دست یابد.
مدیر مدرسه علمیه تخصصی فاطمیه گرمسار در ادامه با طرح این پرسش که چرا امام حسین(ع) خود را «قتیل العبرات» معرفی کردهاند، گفت: یعنی من آنقدر اشک را دوست دارم که کل صفحه صورت را پر کند، اما چرا و این اشک خاصیتاش چیست؟ اشک بر سیدالشهدا(ع) کارکردی عمیق دارد و کمال عزاداری آن است که «عبره» با «عبرت» همراه باشد؛ یعنی اشکی که زمینه تحول انسان را فراهم کند.
وی با اشاره به آثار اجتماعی اشک بر امام حسین(ع) اظهار داشت: قرآن کریم در کنار جهاد و حماسه، جامعه اسلامی را به «رُحَماءُ بَینَهُم» فرا میخواند. اگر جهاد و مبارزه، حافظ مرزهای بیرونی جامعه است، اشک و عاطفه حسینی، ضامن حفظ انسجام و سلامت درونی جامعه خواهد بود. این اشک، انسان را رحیم میکند و اجازه نمیدهد در برابر رنج دیگران بیتفاوت باشد؛ از همین رو، جامعه حسینی جامعهای نیست که در آن احتکار، بیعدالتی و بیاعتنایی به نیازمندان جایگاهی داشته باشد.
خانم فریدون در ادامه به عبارت مشهور «أعظم الله أجورنا وأجورکم بمصابنا الحسین(ع) وجعلنا وإیاکم من الطالبین بثاره» اشاره کرد و گفت: بخش نخست این دعا، بیانگر همدردی و طلب اجر الهی برای مصیبت سیدالشهدا(ع) است، اما بخش دوم مسئولیتی بزرگ را متوجه شیعیان میکند؛ اینکه از خداوند بخواهیم توفیق خونخواهی امام حسین(ع) را به ما عطا کند.
وی افزود: همین تعبیر نشان میدهد که خونخواهی امام حسین(ع) هنوز پایان نیافته است. این خونخواهی صرفاً یک انتقام تاریخی نیست، بلکه وظیفهای مستمر برای مقابله با ظلم و اقامه عدالت در همه دورانهاست.
مدیر مدرسه علمیه تخصصی فاطمیه گرمسار در پایان با اشاره به سخن امام حسین(ع) مبنی بر «مثلی لا یبایع مثله» بیان کرد: امام نفرمود «من بیعت نمیکنم»، بلکه فرمود «مثل من با مثل یزید بیعت نمیکند». این تعبیر نشان میدهد که امام از یک شخصیت حقوقی و یک مکتب سخن میگوید، نه صرفاً از شخصیت حقیقی خود، بنابراین هر کس در مسیر اندیشه حسینی حرکت کند، در برابر ظلم، فساد و بیعدالتی سکوت نخواهد کرد و خونخواهی سیدالشهدا(ع) را در قالب دفاع از حق و مبارزه با ستم ادامه خواهد داد.
انتهای پیام/
نظر شما