رئیس مرکز زنان و خانواده شهرداری تهران با تأکید بر نقش محوری خانواده در عبور جامعه از بحرانهای اخیر گفت: تجربه جنگ تحمیلی اخیر نشان داد که خانواده ایرانی، مهمترین کانون پایداری، تابآوری و بازسازی اجتماعی در شرایط بحران است و باید برای تقویت این ظرفیت، پیش از وقوع بحران برنامهریزی کرد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران، مریم اردبیلی در پنل «خانواده و تهران در جنگ» در اختتامیه سومین دوره اجلاسیه «خانواده، آینده و پیوندهای پایدار» با اشاره به تجربه روزهای جنگ تحمیلی اخیر، خانواده را «کانون پادشکنندگی» جامعه توصیف کرد و اظهار داشت: خانواده ممکن است در دل بحران آسیب ببیند، اما در عین حال این ظرفیت را دارد که نهتنها بقا پیدا کند، بلکه به شکلی قویتر و بالندهتر از گذشته بازسازی شود.
وی با بیان اینکه جامعه ایران روزهای تلخ اما آموزندهای را پشت سر گذاشته است، افزود: عزیزانی را از دست دادیم که هرگز جایگزین نخواهند شد و خسارتهای بزرگی بر کشور وارد شد، اما در دل همین تجربه دشوار، جامعه ایرانی به مرحلهای از رشد و بلوغ رسید که هم خود آن را احساس کرد و هم از سوی ناظران بیرونی مورد توجه قرار گرفت.
اردبیلی با اشاره به وضعیت شهر تهران در روزهای بحران خاطرنشان کرد: اگرچه نشانههای اصابت، تخریب و آسیب در بخشهایی از شهر دیده میشد، اما تهران زنده بود؛ شهری که با وجود همه زخمها، با پویایی و تلاش مضاعف شهروندان و نیروهای خدمترسان به حیات خود ادامه داد. این روحیه در مجموعه شهرداری تهران نیز کاملاً مشهود بود و همکاران با انگیزه و احساس مسئولیت بیشتری در حال خدمترسانی بودند.
رئیس مرکز زنان و خانواده شهرداری تهران با طرح این پرسش که «ریشه این تابآوری کجاست؟» تصریح کرد: بررسی تجربههای میدانی نشان داد که یکی از مهمترین عوامل پایداری جامعه، خانواده ایرانی است؛ نهادی که در مواجهه با بحران، الگویی متفاوت از همبستگی، مسئولیتپذیری و مقاومت را به نمایش گذاشت.
وی با اشاره به تفاوت جنگهای اخیر با دوران دفاع مقدس گفت: در جنگ تحمیلی هشتساله، میدان نبرد عمدتاً در مرزها بود و خانوادهها در پشت جبهه ایفای نقش میکردند، اما در جنگ اخیر، میدان نبرد به دل شهرها و خانهها آمد و همه اعضای خانواده بهصورت مستقیم با آثار و پیامدهای آن مواجه شدند.
اردبیلی همچنین به نقش اجتماعی خانوادهها در روزهای بحران اشاره کرد و افزود: از همان ساعات اولیه شکلگیری میدانهای حضور مردمی، خانوادهها بهصورت جمعی در عرصه حاضر شدند و بهتدریج این حضور به بخشی از سبک زندگی آنان تبدیل شد. خانوادهها احساس کردند که مسئولیتی اجتماعی بر عهده دارند و باید از سنگرهای شهری و سرمایههای اجتماعی خود حفاظت کنند.
وی نقش زنان را در این عرصه برجسته دانست و اظهار کرد: در بسیاری از مناطق آسیبدیده، همزمان با فعالیت نیروهای امدادی و خدماتی، حلقههایی خانوادهمحور با محوریت بانوان شکل گرفت که وظیفه حمایت عاطفی، همراهی و رسیدگی به خانوادههای آسیبدیده را بر عهده داشتند. این همان «مدیریت نرم میدان» است که زنان نقش تعیینکنندهای در شکلگیری و تداوم آن ایفا کردند.
مشاور زنان و خانواده شهردار تهران در پایان با تأکید بر اینکه مهمترین هسته پایداری ملت ایران در جنگهای تحمیلی، خانواده بوده و هست، خاطرنشان کرد: تقویت این ظرفیت نباید به دوران بحران محدود شود. در جهانی که با نااطمینانیها و تهدیدهای متنوع روبهرو است، باید از هماکنون برای ارتقای توانمندی خانوادهها برنامهریزی کرد تا این نهاد اجتماعی، همچنان موتور محرک تابآوری، امید و بازسازی جامعه باقی بماند.
انتهای پیام/
نظر شما