به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/چهارمحال و بختیاری، خانم بابامیر مدیر مدرسه علمیه الزهراء سلام الله علیها لردگان در گفت‌وگویی با اشاره به چالش‌های حضور نوجوانان در مراسمات مذهبی و مساجد گفت: کاهش حضور نوجوانان در مساجد، مسئله‌ای است که نمی‌توان آن را صرفاً به کم‌توجهی نسل جدید به مسائل دینی نسبت داد.

خانم بابامیر بیان کرد: عوامل مختلف فرهنگی، اجتماعی و مدیریتی در این موضوع دخیل هستند و به نظر می‌رسد برای بازگرداندن نوجوانان به مسجد، باید نگاه دقیق‌تری به نیازها و دغدغه‌های آنان داشت که از جمله می‌توان به نبود نشاط، پویایی و تنوع در برنامه‌های برخی مساجد اشاره کرد.

وی گفت: مسجد برای جذب نسل جدید باید برنامه‌هایی متناسب با روحیات و علایق نوجوانان داشته باشد. در شرایطی که نوجوان امروز با محیط‌های متنوع فرهنگی و اجتماعی و دنیای گسترده فضای مجازی روبه‌رو است، نمی‌توان انتظار داشت که تنها با برنامه‌های سنتی، ارتباط مستمری میان او و مسجد شکل بگیرد. برگزاری برنامه‌های فرهنگی، هنری، ورزشی، اردوهای تربیتی، مسابقات و جلسات گفت‌وگو می‌تواند فضای مسجد را برای نوجوانان جذاب‌تر و پویاتر کند.

مدیر مدرسه علمیه لردگان همچنین نحوه برخورد هیئت امنای مساجد با نوجوانان را موضوعی مهم دانست و تأکید کرد: نوجوان بیش از هر چیز به احترام، اعتماد و احساس تعلق نیاز دارد. برخوردهای سخت‌گیرانه، تذکرهای مکرر و محدود کردن نوجوانان بدون گفت‌وگو و درک شرایط آنان، ممکن است باعث شود نوجوان مسجد را محیطی متعلق به بزرگسالان بداند و به تدریج از آن فاصله بگیرد.

مدیر مدرسه علمیه الزهراء سلام الله علیها لردگان در ادامه کمبود روحانیونی که توانایی برقراری ارتباط مؤثر با نوجوانان داشته باشند را از دیگر چالش‌های موجود عنوان کرد و گفت: ارتباط با نوجوان تنها از طریق سخنرانی و بیان مطالب دینی و مذهبی شکل نمی‌گیرد، بلکه نیازمند گفت‌وگوی صمیمانه، شنیدن دغدغه‌ها، پاسخ‌گویی به پرسش‌ها و ایجاد اعتماد است. روحانی مسجد باید بتواند زبان و مسائل نسل نوجوان را بشناسد و با آنها ارتباطی نزدیک و واقعی برقرار کند. از سوی دیگر، تفاوت سنی میان نوجوانان و بخش قابل توجهی از نمازگزاران مساجد نیز می‌تواند بر میزان ارتباط نوجوان با فضای مسجد تأثیرگذار باشد. در برخی مساجد، بیشتر نمازگزاران را افراد میانسال و سالمند تشکیل می‌دهند و به دلیل تفاوت در علایق، سبک زندگی و نگاه به مسائل روز، ارتباط مؤثری میان دو نسل شکل نمی‌گیرد.

خانم بابامیر این موضوع به معنای نادیده گرفتن ظرفیت ارزشمند نمازگزاران بزرگسال نیست، بلکه باید زمینه‌ای فراهم شود تا ارتباط میان نسل‌ها شکل بگیرد. حضور نوجوانان در کنار بزرگ‌ترها، اگر با تعامل، احترام و درک متقابل همراه باشد، می‌تواند فرصتی برای انتقال تجربه و تقویت پیوندهای اجتماعی و دینی باشد.

وی در پایان تأکید کرد : نوجوان نباید صرفاً مخاطب برنامه‌های مسجد باشد، بلکه باید در برنامه‌ریزی و اجرای فعالیت‌ها نیز نقش داشته باشد. واگذاری مسئولیت‌های متناسب با سن نوجوانان، تشکیل گروه‌های نوجوان، استفاده از ایده‌های آنان و فراهم کردن فضایی برای بیان دیدگاه‌ها می‌تواند احساس تعلق آنان به مسجد را افزایش دهد و باید برای جذب نوجوانان برنامه ریزی کرد که نیازمند همکاری مجموعه‌ای از عوامل از جمله خانواده، امام جماعت، هیئت امنا، مربیان و فعالان فرهنگی است، اگر مسجد بتواند در کنار فضای معنوی، محیطی بانشاط، صمیمی، امن و پذیرنده برای نوجوانان ایجاد کند، می‌توان امیدوار بود که نسل جدید دوباره ارتباط عمیق‌تری با مسجد برقرار کند.

انتهای پیام/