به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، دوره تکمیلی «تربیت استاد پژوهشی» در رشته‌های مختلف، به همت معاونت پژوهش این مرکز، در آبان‌ماه ۱۴۰۴ در مشهد مقدس برگزار شد.

در همین راستا، در گروه تخصصی «فلسفه و کلام»، هدایت پژوهشی و جلسات راهنمایی علمی با همت والا و روحیه دلسوزانه استاد «علیرضا آل‌بویه»، حتی پس از پایان سرفصل‌های رسمی متوقف نشد و به‌صورت مستمر و هفتگی (سه‌شنبه‌ها) استمرار یافت. حاصل این ارتباط پویا و فرایند هدایت‌محور، نگارش و تدوین ۶ مقاله علمی و تخصصی توسط طلاب است که پس از طی مراحل نهایی، به‌زودی در نشریات معتبر علمی منتشر خواهد شد.

در ادامه، گفت‌وگویی با این استاد متعهد انجام شده است که می‌خوانید:

حجت الاسلام والمسلمین علیرضا آل‌بویه، مدرس دوره تکمیلی تربیت استاد پژوهشی، با تأکید بر اینکه آموزش بدون مسئولیت‌پذیری اخلاقی به نتیجه مطلوب نمی‌رسد، گفت: یکی از مشکلات جدی ما در نظام آموزشی، این است که مهارت‌های پژوهشی به‌درستی منتقل نمی‌شود؛ به همین دلیل، بسیاری از طلاب و دانشجویان در مراحل پایانی و هنگام نگارش پایان‌نامه، دچار سردرگمی و چالش‌های اساسی می‌شوند.

وی با بیان اینکه عوامل متعددی در بروز این مشکل نقش دارد، افزود: به نظر من، مهم‌ترین مسئله این است که استاد راهنما باید واقعاً «پای کار» باشد و مسئولیت علمی و اخلاقی خود را جدی بگیرد. اگر استادی که راهنمایی پایان‌نامه را بر عهده گرفته است با حضور مؤثر و همراهی عملی وارد میدان شود، می‌توان نتایج بسیار خوبی به دست آورد.

حجت الاسلام والمسلمین آل‌بویه با اشاره به شیوه کاری خود در راهنمایی پایان‌نامه‌ها، اظهار کرد: حدود ۱۲ سال است که بر اساس الگویی که آن را «پایان‌نامه‌نویسی به شیوه کارگاهی» نامیده‌ام، با طلاب و دانشجویان به‌صورت کارگاهی و در جلسات مستمر هفتگی کار می‌کنم. در این روش، از طرح اجمالی تا طرح تفصیلی، مرحله‌به‌مرحله همراه دانش‌پژوهان هستم و تلاش می‌کنم پایان‌نامه در قالب مقالات علمی و پژوهشی طراحی و کار شود.

این استاد حوزه ادامه داد: در این فرایند، معمولاً تلاش می‌کنیم بخش‌های اصلی پایان‌نامه به تولید مقاله علمی-پژوهشی منتهی شود؛ به‌گونه‌ای که در مقاطع سطح سه، کارشناسی ارشد و دکتری، پایان‌نامه‌ها گاه به ۲ یا سه مقاله علمی-پژوهشی تبدیل و منتشر می‌شوند.

وی با بیان اینکه نگاهش به این کار صرفاً مادی نیست، تصریح کرد: برای من، اصل کار، پژوهش و تربیت صحیح طلبه و دانشجوی پژوهشگر است. البته مسئله حق‌الزحمه و جبران زحمات هم جای خود را دارد، اما نباید در متن کار قرار گیرد؛ آنچه برای من اهمیت دارد، رشد علمی و تربیت پژوهشگر توانمند است.

حجت الاسلام والمسلمین آل‌بویه با اشاره به تجربه برگزاری کارگاه پژوهشی در مشهد گفت: سال گذشته در مشهد، کارگاهی با حضور چند نفر از خواهران برگزار شد تا آنان مهارت‌های پژوهشی و فنون مقاله‌نویسی را بیاموزند. ما در همان جلسه اعلام کردیم که اگر عزیزان بخواهند کار را ادامه دهند، همچنان در خدمتشان خواهیم بود.

وی تأکید کرد: بعد از آن، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه خواهران نیز برنامه‌ای کوتاه‌مدت تا عید طراحی کرد تا این کار ادامه پیدا کند. من از ابتدا می‌دانستم که این مسیر در آن بازه زمانی به پایان نمی‌رسد، اما چون پژوهش برایم بسیار مهم است، آمادگی خود را برای ادامه کار اعلام کردم.

این استاد حوزه با تأکید بر نقش هم‌زمان استاد و طلبه در پیشبرد کار علمی خاطرنشان کرد: ادامه یافتن این مسیر، بستگی به تلاش دوطرفه دارد؛ هم استاد باید پای کار باشد و هم طلبه و دانشجو باید با پشتکار و همت همراهی و همکاری کنند. در همان جمع، ۶ نفر از خواهران حضور داشتند که برخی از آنان با جدیت وارد میدان شدند و حاصل تلاششان در مجموع تدوین شش مقاله علمی-پژوهشی است.

حجت الاسلام والمسلمین آل‌بویه در پایان تأکید کرد: به باور من، در کارهایی که بر عهده می‌گیریم، به‌ویژه در حوزه پژوهش، علاوه بر قرارداد و حق‌الزحمه، باید وجدان اخلاقی و مسئولیت انسانی را هم مدنظر داشته باشیم. استاد باید دست طلبه را بگیرد و او را در مسیر تحقیق و تولید علم، گام‌به‌گام بالاتر ببرد و الگویی عملی برای آنان باشد. این نگاه، نوعی کار جهادی در عرصه آموزش و پژوهش است؛ چه برای استاد، چه برای طلبه و چه برای دانشجو.

انتهای پیام/