مدرسه علمیه زهراییه نجفآباد میزبان کارگاه آموزشی «اصول و روشهای نگارش مقاله علمی» شد؛ کارگاهی که با هدف ارتقای توانمندیهای پژوهشی طلاب و آشنایی آنان با مبانی و ساختار استاندارد نگارش مقالات علمی برگزار شد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/اصفهان، کارگاه آموزشی «اصول و روشهای نگارش مقاله علمی» امروز، ۱۷شهریورماه ۱۴۰۵ با هدف ارتقای سطح توانمندیهای پژوهشی طلاب و تقویت مهارتهای نگارش علمی، در مدرسه علمیه زهراییه نجفآباد برگزار شد.
این کارگاه آموزشی به مدت سه ساعت و با حضور جمعی از طلاب برگزار شد و خانم مریم جمشیدیان، از پژوهشگران فعال مدرسه علمیه زهراییه، هدایت علمی این نشست را بر عهده داشت.
خانم جمشیدیان در ابتدای این کارگاه با اشاره به مؤلفههای بنیادین نگارش علمی، بیان کرد: شفافیت در بیان، دقت علمی، ایجاز و استفاده از زبان عینی و منطقی از مهمترین اصولی است که پژوهشگر باید در مسیر نگارش یک مقاله علمی موفق مورد توجه قرار دهد.
وی در ادامه به تبیین ساختار استاندارد و آکادمیک مقاله علمی پرداخت و با اشاره به اهمیت بخش مقدمه، بیان کرد: مقدمه، دروازه ورود خواننده به پژوهش است و باید ضمن طرح روشن موضوع و بیان مسئله، اهمیت و ضرورت انجام پژوهش را برای مخاطب تبیین کند.
پژوهشگر مدرسه علمیه زهراییه افزود: پژوهشگر باید در بخش مقدمه، با ترسیم نقشه راه تحقیق و بیان پیشینه یا اهداف پژوهش، ذهن مخاطب را برای درک ضرورت و چارچوب کلی مقاله آماده سازد تا از همان ابتدا مشخص شود پژوهش در پی پاسخگویی به چه مسئله و دغدغهای است.
وی همچنین «بدنه اصلی» مقاله را هسته مرکزی پژوهش دانست و بیان کرد: در این بخش، ایدهها، تحلیلها، شواهد و جزئیات علمی باید بهصورت منطقی و ساختارمند ارائه شود و پژوهشگر با بهرهگیری از مستندات معتبر و تبیین دقیق موضوع، مباحث اصلی را گامبهگام پیش ببرد.
خانم جمشیدیان با تأکید بر ضرورت انسجام مطالب در نگارش مقاله علمی یادآوری کرد: رعایت ارتباط منطقی میان پاراگرافها و بخشهای مختلف مقاله، نقش مهمی در همراه ساختن خواننده با مسیر استدلال پژوهشگر و درک بهتر ابعاد مختلف مسئله دارد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود، نتیجهگیری را فرجام منطقی پژوهش و محل جمعبندی دستاوردهای مقاله توصیف کرد و گفت: در این بخش، پژوهشگر باید ضمن ارائه خلاصهای از یافتهها و پاسخ نهایی به مسئله مطرحشده در مقدمه، پیام کلیدی تحقیق را برجسته کند.
پژوهشگر مدرسه علمیه زهراییه افزود: در بخش نتیجهگیری نباید مبحث جدیدی به مقاله افزوده شود؛ بلکه لازم است اهمیت دستاوردهای پژوهش تبیین و در صورت نیاز، پیشنهادهایی برای پژوهشهای آینده یا کاربردهای عملی نتایج حاصل از تحقیق ارائه شود.
انتهای پیام/
نظر شما