به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/مرکزی، خانم زهرا مدنی مدیر مدرسه علمیه فاطمه الزهرا(س) ساوه در گفت‌وگویی بیان کرد: امام حسن عسکری (ع) در سال ۲۵۴ هجری قمری پس از شهادت پدر بزرگوارشان امام هادی (ع)، به امامت رسیدند و تا سال ۲۶۰ هجری قمری، یعنی حدود شش سال، زعامت شیعیان را بر عهده داشتند.

وی افزود: دوران امامت امام حسن عسکری (ع) با شدیدترین فشارهای سیاسی عباسیان همراه بود. خلفای عباسی، به‌ویژه المعتمد، ایشان را در شهر سامرا و در محله‌ای به نام «عسکر» زیر نظر شدید قرار داده بودند.

خانم مدنی بیان کرد: امام (ع) بارها زندانی شد و ارتباط ایشان با پیروانشان به شدت محدود گردید. دستگاه خلافت حتی تلاش کرد با جلوگیری از ازدواج امام، نسل امامت را قطع کند.

مدیر مدرسه علمیه فاطمه الزهرا(س) ساوه گفت: امام (ع) به دلیل محدودیت‌های شدید، نظام «وکالت» را سازماندهی کرد. ایشان نمایندگانی در مناطق مختلف شیعه‌نشین مانند کوفه، بغداد، قم، نیشابور، یمن و آذربایجان منصوب کردند. این وکلا وجوهات شرعی را جمع‌آوری کرده و دستورات امام را به شیعیان می‌رساندند. عثمان بن سعید، از وکلای برجسته امام، وجوهات را در ظرف‌های روغن پنهان می‌کرد تا از دست مأموران خلیفه در امان بماند.

وی اضافه کرد: امام (ع) از طریق مکاتبات با شیعیان، به سؤالات اعتقادی آنان پاسخ می‌داد و انحرافات فکری را اصلاح می‌کرد. ایشان در پاسخ به شبهات، نامه‌های متعددی به شهرهای مختلف ارسال نمود. همچنین در برابر فرقه‌های منحرف درون شیعه مانند «واقفیه» و «غلات» موضع‌گیری صریح داشتند.

خانم مدنی افزود: در آن دوره، جریان‌هایی مانند صوفی‌گری و تفکرات افراطی در میان شیعیان ظهور کرده بود و امام (ع) با روشنگری و پاسخ به شبهات، مسیر اعتقادی صحیح را برای پیروان خود تبیین می‌کرد.

مدیر مدرسه علمیه فاطمه الزهرا(س) ساوه تأکید کرد: مهم‌ترین راهبرد امام عسکری (ع)، آماده‌سازی شیعیان برای غیبت فرزندشان حضرت مهدی (عج) بود، ایشان از پیش به یاران نزدیک خود اعلام کردند که فرزندشان مهدی موعود است و به دلیل خطرات سیاسی، از دید عموم پنهان خواهد ماند. امام تنها تعداد محدودی از یاران وفادار مانند عثمان بن سعید را از وجود فرزندش آگاه کرد تا جان ایشان حفظ شود.

وی یادآوری کرد: امام حسن عسکری (ع) در دوره‌ای که هرگونه فعالیت علنی شیعیان سرکوب می‌شد، با راهبرد «مبارزه پنهان» توانستند هم ساختار سازمانی شیعه را حفظ کنند و هم زمینه را برای آغاز عصر غیبت امام دوازدهم فراهم سازند. بنابراین ولادت ایشان، فرصتی است برای بازخوانی این راهبرد و درس‌آموزی از آن.

انتهای پیام/