به‌گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/تهران، خانم دکتر سمیه حسنی، پژوهشگر، استاد حوزه علمیه خواهران استان تهران و نویسنده کتاب «هندسه تربیت؛ پارادایم فرزندپروری اسلامی»، با اشاره به انگیزه خود برای تألیف این اثر گفت: در مطالعات فقه خانواده با خلأ یک الگوی منسجم برای فرزندپروری اسلامی مواجه شدم و تلاش کردم مؤلفه‌های تربیتی را از منابع اسلامی استخراج و چارچوبی نظام‌مند و کاربردی ارائه کنم.

وی درباره انتخاب عنوان «هندسه تربیت» و عنوان فرعی «پارادایم فرزندپروری اسلامی» بیان کرد: تربیت مجموعه‌ای از توصیه‌های منفرد نیست، بلکه میان عناصر، مبانی و اهداف آن ارتباطی نظام‌مند وجود دارد؛ ازاین‌رو «هندسه تربیت» ناظر به همین نظم و «پارادایم» بیانگر چارچوب حاکم بر این نظام است.

نویسنده این کتاب در تشریح مفهوم «پارادایم فرزندپروری اسلامی» افزود: منظور از این مفهوم، چارچوبی مفهومی مبتنی بر جهان‌بینی اسلامی است که نسبت والد و کودک، اهداف تربیت، عوامل مؤثر و شیوه تحقق رشد را در یک نظام منسجم تبیین می‌کند.

خانواده؛ نخستین بستر شکل‌گیری هویت و شخصیت کودک

خانم حسنی با اشاره به جایگاه خانواده در نظام تربیتی اسلام بیان کرد: خانواده نخستین محیط ارتباطی و تربیتی کودک است و پیش از سایر نهادها، زمینه شکل‌گیری باورها، رفتارها و هویت او را فراهم می‌کند؛ ازاین‌رو در نظام تربیتی اسلام جایگاهی بنیادین دارد.

استاد حوزه همچنین با اشاره به عنصر فطرت به‌عنوان نخستین و بنیادی‌ترین پیشران تربیت و رشد و پرورش کودک گفت: والدین می‌توانند با شناخت اقتضائات فطری کودک، ایجاد محیط سالم، پاسخ‌گویی صحیح به نیازها، فرصت دادن برای تجربه و انتخاب و پرهیز از رفتارهایی که مسیر طبیعی رشد فطری را مختل می‌کند، زمینه شکوفایی فطرت را فراهم کنند.

نویسنده کتاب «هندسه تربیت» تأدیب و اخلاق‌پروری را یکی از محورهای مهم تربیت اسلامی دانست و اضافه کرد: تأدیب و اخلاق‌پروری، رفتار کودک را با ارزش‌های الهی هماهنگ می‌کند و زمینه تبدیل آموزه‌های اخلاقی به عادت‌های رفتاری و در نهایت شکل‌گیری شخصیت اخلاقی را فراهم می‌سازد.

تلاش برای ارائه چهارچوبی منظم در فرزندپروری اسلامی

خانم حسنی درباره هفت عنصر زمینه‌ساز تربیت کودک در کتاب خود گفت: هدف از طرح این عناصر، تبدیل مباحث پراکنده تربیتی به چهارچوبی منظم و قابل فهم بود؛ به‌گونه‌ای که عناصر زمینه‌ساز تربیت در ارتباط با یکدیگر و به‌عنوان اجزای یک هندسه تربیتی دیده شوند.

وی درباره روش تألیف این اثر و بهره‌گیری از «نظریه زمینه‌ای» (Grounded Theory) اضافه کرد: این روش را انتخاب کردم تا به جای گرته‌برداری از الگوهای فرزندپروری غربی، چارچوب و هندسه تربیتی را مستقیماً از منابع بالادستی قرآن و روایات استخراج و بر اساس آن، الگوی فرزندپروری اسلامی را صورت‌بندی کنم.

استاد حوزه در پاسخ به این پرسش که آیا والدین برای تربیت فرزند بر اساس الگوی اسلامی باید متخصص علوم تربیتی باشند، افزود: تخصص علمی یک مزیت است، اما شرط نیست؛ آنچه ضروری است، شناخت مبانی تربیت اسلامی، شناخت ویژگی‌های کودک، مشاهده دقیق و برخورد آگاهانه و مستمر با موقعیت‌های تربیتی است.

حرف‌شنوی، معیار نهایی تربیت کودک نیست

خانم حسنی با تأکید بر اینکه تربیت مطلوب را نباید صرفاً در حرف‌شنوی کودک خلاصه کرد، افزود: حرف‌شنوی به‌تنهایی معیار نهایی تربیت نیست؛ بلکه تربیت اسلامی باید به رشد تفکر، تشخیص، مسئولیت‌پذیری، اخلاق و توانایی انتخاب آگاهانه منجر شود.

وی جامعه نخبگانی، طلاب و اساتید حوزه‌های علمیه را مخاطبان اصلی کتاب «هندسه تربیت؛ پارادایم فرزندپروری اسلامی» عنوان کرد و گفت: در مرتبه بعد، والدین علاقه‌مند به تربیت و پرورش کودکانی رشدیافته و برخوردار از هویت و شخصیت متعالی نیز مخاطب این اثر هستند.

نویسنده کتاب «هندسه تربیت» در پایان با بیان مهم‌ترین پیام این اثر برای والدین یادآوری کرد: تربیت اسلامی صرفاً کنترل رفتار کودک نیست؛ بلکه فراهم کردن زمینه‌ای برای شکوفایی فطرت، رشد شخصیت، پرورش اخلاق، تقویت تفکر و حرکت آگاهانه او در مسیر کمال است.

انتهای پیام/