پانزدهمین جلسه از سلسله نشستهای اخلاقی-معرفتی با محوریت صحیفه سجادیه، با ارائه حجتالاسلام والمسلمین دکتر سیدحسن فاطمینیا(استاد حوزه و دانشگاه)، با موضوع «شکرگزاری حقیقی و آثار آن در زندگی انسان» برگزار شد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/تهران، پانزدهمین جلسه از سلسله مباحث اخلاقی ـ معرفتی با تکیه بر آموزههای صحیفه سجادیه، روز یکشنبه ۵ شهریورماه ۱۴۰۵ با حضور و سخنرانی حجتالاسلام والمسلمین دکتر سیدحسن فاطمینیا برگزار شد.
وی در ابتدای جلسه ضمن مرور مباحث مطرحشده در جلسه گذشته، به فرازی از دعای صحیفه سجادیه با مضمون «یا مَن شُکرُه فَوزٌ للشاکرین» اشاره کرد و گفت: یکی از مصادیق مهم ذکر، شکرگزاری از خداوند متعال است؛ چراکه ذکر مفهومی گستردهتر از شکر دارد و شکر یکی از جلوههای مهم ذکر الهی به شمار میرود.
وی با بیان اینکه شکرگزاری موجب افزایش نعمتهای الهی میشود، افزود: شکر تنها سبب افزایش نعمتهای مادی نیست، بلکه ظرفیت وجودی انسان را نیز افزایش میدهد و موجب میشود انسان توانایی بیشتری برای دریافت و بهرهمندی از الطاف الهی پیدا کند.
حجتالاسلام والمسلمین فاطمینیا یکی دیگر از آثار ذکر و شکرگزاری را کاهش دلبستگی انسان به دنیا دانست و اظهار کرد: بیعلاقگی به دنیا و رهایی از وابستگیهای دنیوی، از بزرگترین نعمتهایی است که انسان میتواند به آن دست یابد؛ زیرا بسیاری از آفتهای دنیا از جمله حب جاه و مقام، انسان را از مسیر کمال دور میکند.
وی با اشاره به آیه شریفه «لَئِن شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ» بیان کرد: خداوند وعده افزایش نعمت را به شکرگزاران داده است و این افزایش، تنها در امور ظاهری و مادی خلاصه نمیشود، بلکه میتواند به رشد و سعه وجودی انسان نیز منجر شود.
استاد حوزه و دانشگاه ادامه داد: کسی که مقصد اصلی زندگی خود را حضرت حق قرار دهد، سختیهای مسیر برای او آسانتر میشود؛ چراکه نگاه انسان به زندگی و حوادث آن تغییر میکند و افق دید او در پرتو شکرگزاری گستردهتر میشود.
وی با بیان اینکه شکرگزاری میتواند زمینهساز رستگاری انسان باشد، تصریح کرد: هنگامی که محبت و عشق به حضرت حق در وجود انسان تجلی پیدا کند، انسان به مرتبهای میرسد که حوادث و مصیبتهای دنیا را در پرتو اراده و حضور الهی میبیند.
حجتالاسلام والمسلمین فاطمینیا در ادامه با اشاره به سخن حضرت زینب(س) پس از واقعه عاشورا، «ما رأیتُ إلا جمیلاً» را نمونهای از نگاه توحیدی دانست و گفت: در این مرتبه، انسان حوادث را صرفاً با نگاه ظاهری نمیبیند، بلکه همه چیز را در پرتو حضرت حق مشاهده میکند و همین نگاه، یکی از ثمرات عمیق شکرگزاری است.
وی همچنین با اشاره به روایت «موتوا قبل أن تموتوا» خاطرنشان کرد: انسان باید در همین دنیا دل از وابستگی به غیر خداوند رها کند. اگر انسان به این مرحله برسد، شکر او تنها شکر زبانی نخواهد بود، بلکه به شکر قلبی و وجودی خواهد رسید؛ یعنی تمام ابعاد وجود انسان در مسیر توجه به حضرت حق قرار میگیرد.
استاد حوزه در تشریح مراتب شکرگزاری گفت: در مرحله نخست، عقل باید حقیقت نعمت و منعم را بشناسد و درک کند، سپس این شناخت در زبان انسان جاری شود و در نهایت به عمق دل و وجود انسان برسد. در چنین مرحلهای، اعمال انسان نیز رنگ شکر به خود میگیرد و نماز و عبادت او از حالت عادت خارج شده و به عبادت حقیقی نزدیک میشود.
وی «شکر عملی» را یکی از مهمترین مراتب شکر دانست و با اشاره به فراز «یا مَن طاعَتُهُ نَجاةٌ لِلمُؤمنین» اظهار کرد: طاعت و بندگی خداوند از نتایج و ثمرات شکر حقیقی است و انسان شاکر باید شکر خود را در عمل نشان دهد.
حجتالاسلام والمسلمین فاطمینیا در بخش دیگری از سخنان خود بر ضرورت ایجاد ارتباط روزانه با امام عصر(عج) تأکید کرد و گفت: انسان باید عادت کند هر روز صبح، پس از بیدار شدن، به امام زمان(عج) سلام دهد و ارتباط قلبی خود را با حضرت حفظ کند.
وی با اشاره به توصیه آیتالله مصباح یزدی(ره) افزود: شایسته است انسان هر روز با امام عصر(عج) عهد کند که یک گناه را کنار بگذارد و یک کار نیک را که مورد رضایت خداوند است، انجام دهد.
استاد حوزه در پایان با تأکید بر ضرورت تلاش تدریجی برای رسیدن به مراتب بالاتر معنوی گفت: برای رسیدن به مدارج عالی باید انسان جایگاه خود را بشناسد، درباره موقعیت خویش در عالم هستی بیندیشد و متناسب با توانایی خود از یک نقطه آغاز کند. استمرار در این مسیر و تمرین عملی، زمینه رشد و تعالی انسان را فراهم خواهد کرد.
پانزدهمین جلسه از سلسله نشستهای اخلاقی ـ معرفتی با محوریت صحیفه سجادیه با تأکید بر مفهوم شکرگزاری، آثار آن در رشد و سعه وجودی انسان و ضرورت تبدیل شکر قلبی به شکر عملی به پایان رسید.
انتهای پیام/
نظر شما