حضرت آیت الله سیدمجتبی خامنهای: در نگاه دینی، عذاب تنها به آتش محدود نمیشود و انسان ممکن است در نتیجه نادرستیِ بهرهگیری از نعمتها، با جلوههای دیگری از عذاب و پیامدهای اعمال خود روبهرو شود.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران، امام سیدمجتبی خامنهای در سخنانی به تبیین ابعاد و جلوههای مختلف عذاب و پیامدهای نادرست استفاده از نعمتهای الهی پرداخت.
ما وقتی باید از نعمتها بهدرستی استفاده میکردیم، این کار را نکردیم. حالا باید نتیجه آن را بچشیم!
وقتی کفار بر آتش عرضه میشوند، به آنها گفته میشود: «أَذْهَبْتُمْ طَیِّبَاتِکُمْ فِی حَیَاتِکُمُ الدُّنْیَا» احقاف/۲۰؛ یعنی نعمتهایی را که به شما داده شد، در مسیر حیات دنیای خود مصرف کردید؛ بنابراین، حالا که روز حساب و کتاب است، اینگونه جزا داده میشوید؛ با یک عذاب خاص که همان عذاب خواری و خفت است.
این عذاب به خاطر چیست؟
در اینجا دو چیز را فرمودند: یکی اینکه شما استکبار میورزیدید و دیگری «بِمَا کُنْتُمْ تَفْسُقُونَ» احقاف/۲۰؛ یعنی شما نافرمانی میکردید. از این جهت که اوامر و نواهی الهی وجود داشت، اما شما آنها را زیر پا میگذاشتید.
اما اینکه فرمودند « عَذَابَ الْهُونِ» انعام/۹۳، به این دلیل است که انواع عذابها وجود دارد. عذاب فقط آتش نیست. گرچه درباره آتش تأکید زیادی شده است، اما خودِ حسرت نیز عذاب بزرگی است. در آنجا این حسرت تمامشدنی نیست. یکی از عذابها همین حسرت است.
یکی دیگر، شماتت است. در سوره مبارکه دخان آمده است: «ذُقْ إِنَّکَ أَنتَ الْعَزِیزُ الْکَرِیمُ». این عبارت در زمانی به او گفته میشود که بدترین بلاها را بر سر او میآورند. در واقع، با این تعبیر او را مسخره میکنند و مورد شماتت قرار میدهند.
یکی دیگر از عذابها، خوف است. در دنیا، انسان در هر شرایطی که باشد، معمولاً یک نوع روزنه امید وجود دارد؛ به این معنا که ممکن است مرگ فرا برسد یا اوضاع تغییر کند، اما در آنجا دیگر چنین روزنهای وجود ندارد و این وضعیت اصلاً تمامشدنی نیست.
بنابراین، انواع عذابها وجود دارد. در اینجا یک عذاب، عذاب خواری است و یک عذاب نیز عذاب شماتت است؛ با این لحن که به آنها گفته میشود: شما زمانی که باید از نعمتها بهدرستی استفاده میکردید، این کار را نکردید؛ حالا بچشید!
انتهای پیام/
نظر شما