برگزاری نشست تدبر در قرآن با محوریت واکاوی سوره «عصر» در مدرسه علمیه الزهرا (س) گراش

استاد حوزه علمیه گراش در نشست تدبر در قرآن که با محوریت واکاوی مفاهیم سوره «عصر» به همت مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش برگزار شد، با تشبیه عمر آدمی به سرمایه‌ای گران‌بها در تجارت زندگی، «ایمان، عمل صالح و توصیه متقابل به حق و صبر» را تنها راهکار رهایی از خسران و رسیدن به سعادت ابدی دانست و بر ضرورت هوشیاری طلاب در برابر غفلت نسبت به گذر عمر تأکید کرد.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌ علمیه خواهران/فارس، نشست تدبر در قرآن با موضوع سوره عصر در مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش، با حضور طلاب در تاریخ ۱۳ مهر ماه برگزار شد.

خانم رقیه حامل استاد مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش گفت: انسان در این دنیا همانند مسافر است و این دنیا خانه اصلی او نیست بلکه باید در دنیا تجارتی انجام دهد و به وطن اصلی خویش بازگردد و با سود این تجارت است که در آن وطن اصلی ساکن خواهد شد هر تجارتی نیازمند سرمایه است و سرمایه انسان در تجارت خانه دنیا، عمر محدود نامعلوم است.

وی در ادامه افزود: این سرمایه با گذر زمان در روزگار فانی در حال از دست رفتن است چرا که جنس عمر زمان است و گذر زمان قهری است او نمی‌تواند مانع از دست رفتن سرمایه خویش شود و باید حداکثر استفاده را از این سرمایه ببرد دیری نمی‌گذرد که این فرصت محدود به پایان می‌رسد و دست تاجر از این سرمایه خالی می‌شود.

خانم حامل گفت: قسم به روزگار در حال گذر که انسان در خسران است خسرانی که در سوره عصر از آن سخن می‌گوید با سود منفعت مادر جبران نمی‌شود اگر چنین بود سوره این خسران را عمومی نمی‌کرد عمر انسان گذرا و فانی است و با گذر روزگار فانی رو به پایان می‌رود همه آنچه انسان از منافع مادی دنیا کسب می‌کند نیز بهره‌ای فانی است که زوالش با زوال عمر حتمی است عمر فانی اگر در قبال منفعت فانی هزینه گردد رهایی از خسران نیست.

وی بیان کرد: تنها کسانی از قاعده عمومی خسران استثنا هستند که ایمان آوردند و به برنامه صالح عمل کردند و از یکدیگر قبول توصیه کردند تا غفلت ایشان را فرانگیرد؛ آنان در قبال آنچه از دست می‌دهند متاعی بس گران‌بها به دست می‌آورند با بهای عمر خویش رضای خدا و سعادت ابدی را کسب می‌کنند خسارت نمی‌کنند بلکه سودی شگفت و بی‌نهایت نصیبشان می‌گردد.

خانم حامل افزود: خسران امری نسبی است و ایمان و عمل صالح دارای مراتب است بر این اساس میزان خسران با میزان ایمان و عمل صالح نتیجه عکس دارد یعنی به هر میزان که ایمان و عمل صالح بیشتر باشد به همان میزان خسارت انسان به حداقل می‌رسد هر اندازه از سرمایه عمر که در مسیر ایمان و عمل صالح هزینه شود از خسران رهایی یافته و هر اندازه از آن که در غیر این مسیر هزینه شود هدر رفته است.

وی گفت: جهت‌دهی برنامه زندگی سمت ایمان و عمل صالح تنها راه نجات کامل از خسران است می‌توان حتی طبیعیات زندگی را نیز در این مسیر ساماندهی کرد می‌توان در ایمان و عمل صالح پا را از رئوس وظایف فراتر نهاد و حتی ریزترین بندهای زندگی فردی و اجتماعی را به سوی رضای خداوند متعال سوق داد.

استاد مدرسه علمیه تخصصی الزهرا علیهاالسلام گراش افزود: قبول توصیه به حق و صبر که زیر مجموعه عمل به برنامه صالح است در این آیه به طور خاص ذکر شده و از عام عمل صالح خارج شده است ذکر عام بعد از خاص نشان تاکید بر این دو عمل است زمان می‌گذرد و سرمایه عمر آدمی را با خود می‌برد در حالی که که او در خواب خرگوشی خود غوطه‌ور است.

وی در پایان بیان کرد: سوره در پی آن است که انسان را از غفلت نسبت به خسران ناشی از گذر زمان برهاند فرهنگ قبول توصیه به حق و صبر میزان غفلت انسان‌ها را کاهش دهد و این امر راهی برای تحقق هر چه بیشتر رهایی از قاعده عمومی خسران است شناخت حق در ایمان و عمل صالح و یادآور شدن، صبر بر ایمان و عمل صالح کیمیایی است که نبودش فضای غوطه‌ور در خسران را فراهم می‌کند اما سخت‌تر آنکه باشد و روحیه پذیرش آن وجود نداشته باشد.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha