حوزه علمیه به عنوان نهادی با تفاوت ماهوی از تمامی ساختارهای آموزشی، جایگاهی است که در آن طلاب به عنوان «سرپرستانِ معنوی» در عصر غیبت، مسئولیتِ سنگینِ هدایتِ جامعه و انجام کارهای زمینمانده انبیا و ائمه (ع) را بر دوش میکشند.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/سمنان، نشست اخلاقی با حضور طلاب جدیدالورود مدرسه علمیه فاطمیه دامغان در طرح اربعین تعالی در منزل استاد اخلاق حجت الاسلام والمسلمین آذری برگزار شد.
استاد و عالم ربانی اخلاقدر جمع طلاب بیان کرد: درک باطن و جایگاه واقعی حوزه علمیه، کلید ورود به فضای معرفتی آن است؛ چرا که نمیتوان این نهاد را با هیچ سازمان یا مرکز علمی دیگری مقایسه کرد و تقلیل دادن شأن آن به صرفِ فعالیتهای طلبگی یا عناوین ظاهری، غفلتی است که مانع از تحقق اهداف عالی آن میشود. حقیقت این است که در شریعت اسلام،همانگونه که برای کودکان بیسرپرست قیم تعیین شده، عموم شیعیان نیز به عنوان ایتامِ اهلبیت، نیازمند سرپرستان فکری و مربیانی هستند که راه هدایت را برایشان روشن کنند و این بار سنگین بر دوش طلاب نهاده شده است. طلبه در این ساحت، تنها یک دانشپژوه نیست، بلکه کسی است که تلاش میکند صفات الهی و نبوی را در وجود خود متجلی سازد و همانگونه که پیامبر اسلام صلیاللهوعلیهوآلهوسلم خود، مجسمه کلام و دعوت خویش بود و مردم با مشاهده رفتار و سیمای او جذب حق میشدند، فرد حوزوی نیز باید با عمل صالح، مبلغِ عملیِ آموزههای دین باشد.
وی بیان کرد: رسالت طلبگی به قدری خطیر و مقدس است که بر اساس روایات، مداد و قلم علما بر خون شهدا فضیلت مییابد و هر کس که در این مسیر، کار امام زمان عجلعجلاللهتعالیفرجهالشریف را انجام دهد، محبوبترین انسان نزد خداوند و آن حضرت محسوب میشود. در نگاهی کلان، خروجی این نهادِ مقدس، پرورش مراجع و شخصیتهایی است که در تاریخ بینظیر بوده و خود سندی بر حقانیت الهی هستند. از همین رو، ورود به حوزه علمیه و اشتغال به علوم مقدماتی همچون صرف، نحو و اصول، زمانی معنا مییابد که به عنوان ابزاری برای رسیدن به آن هدف غایی، یعنی هدایتگری و خلیفهاللهی باشد؛ هدفی که به تمام مقدماتِ خود تقدس میبخشد.
حجتالاسلام والمسلمین آذری اضافه کرد: در این مسیر الهی، طلاب باید بدانند که با تکیه بر عنایت اهلبیت علیهمالسلام جایگاهشان به گونهای است که با هیچ رزمنده یا شهیدی قابل قیاس نیست و به ویژه حوزه خواهران، به دلیل نیاز مبرم جامعه به هدایت و نورانیت وحی، نقشی حیاتی بر عهده دارد. در نهایت، نگرانی از امور مادی در این طریق معنا ندارد، چرا که خداوند رزق طلاب را که در راه انجام وظایف انبیاء گام برمیدارند، تضمین کرده است و کسی که در مسیر رضایت الهی و خدمت به دین گام برمیدارد، ضمن برخورداری از بهترین لذتهای معنوی در دنیا، از حسرت در پایان عمر نیز در امان خواهد بود.
انتهای پیام/
نظر شما