به‌گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در اصفهان، متن یادداشت حجت‌الاسلام والمسلمین عبداللهی‌نژاد مدیر حوزه علمیه خواهران اصفهان به شرح زیر است:

سیزدهم آبان، فراتر از یک مناسبت تاریخی و سیاسی، نماد اراده ملتی است که با تکیه بر ایمان و هویت دینی خود، سلطه قدرت‌های بیگانه را نپذیرفت و مسیر استقلال و خودباوری را برگزید. این روز فرصتی برای بازخوانی پیوند میان استقلال‌خواهی، آموزه‌های قرآنی و افق تمدنی انقلاب اسلامی است؛ مسیری که در اندیشه شیعی، به آرمان تحقق عدالت جهانی و تمدن مهدوی پیوند می‌خورد.

در منطق قدرت‌های استکباری، جهان عرصه گسترش سلطه و تحمیل اراده قدرت‌های بزرگ بر ملت‌هاست؛ نگاهی که آمریکا را در جایگاه کدخدای دهکده جهانی می‌نشاند. در برابر این نگرش، انقلاب اسلامی با تکیه بر مبانی توحیدی، معادله‌ای متفاوت از قدرت و استقلال را مطرح کرد؛ معادله‌ای که سرچشمه حقیقی قدرت را خداوند متعال می‌داند.

آیه شریفه «أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِیعًا» (بقره: ۱۶۵) بر این حقیقت تأکید دارد که قدرت حقیقی از آن خداوند است. از این منظر، جمله تاریخی امام خمینی(ره) مبنی بر اینکه «آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند»، بازتاب نوعی جهان‌بینی توحیدی و بیانگر محدودیت قدرت‌های مادی در برابر اراده الهی است؛ همان حقیقتی که قرآن کریم در آیه «إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطَانِ کَانَ ضَعِیفًا» (نساء: ۷۶) به آن اشاره می‌کند.

سیزدهم آبان؛ نماد اراده مستقل ملت ایران

سیزدهم آبان ۱۳۵۸، با تسخیر سفارت آمریکا در تهران به دست دانشجویان پیرو خط امام(ره)، به یکی از نقاط عطف تاریخ معاصر ایران تبدیل شد. این رویداد را باید در بستر مطالبه استقلال، حق تعیین سرنوشت و نفی سلطه بیگانگان بر مقدرات ملت ایران بررسی کرد.

در منظومه فکری اسلام، استقلال و نفی سلطه بیگانگان بر جامعه اسلامی، ریشه در مبانی قرآنی دارد. آیه «وَلَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلًا» (نساء: ۱۴۱)، از مبانی قرآنی قاعده فقهی نفی سبیل به شمار می‌رود؛ قاعده‌ای که بر نفی سلطه و برتری تحمیلی بیگانگان بر جامعه اسلامی دلالت دارد.

از این منظر، سیزدهم آبان یادآور اراده ملتی است که استقلال، هویت و سرنوشت خود را در اختیار قدرت‌های خارجی قرار نمی‌دهد. استقلال نیز صرفاً یک مطالبه سیاسی نیست، بلکه از مؤلفه‌های اساسی هویت دینی، ملی و تمدنی ملت ایران به شمار می‌رود.

استقلال؛ از مطالبه سیاسی تا هویت تمدنی

استقلال در اندیشه اسلامی با کرامت انسانی، عزت اجتماعی و حق تعیین سرنوشت پیوندی عمیق دارد. قرآن کریم در آیه «وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ» (اسراء: ۷۰)، بر کرامت ذاتی انسان تأکید می‌کند؛ کرامتی که با پذیرش تحقیر و سلطه‌پذیری سازگار نیست.

انقلاب اسلامی ایران در مسیر تحقق استقلال، با آزمون‌هایی همچون تحریم‌ها، تهدیدها، جنگ تحمیلی و فشارهای سیاسی و اقتصادی روبه‌رو بوده است؛ با این حال، تداوم مسیر استقلال‌خواهی نشان داده است که اراده ملت برخوردار از ایمان و آگاهی را نمی‌توان به‌آسانی در برابر فشارهای بیرونی تسلیم کرد.

قرآن کریم در آیه «وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ» (قصص: ۵)، از وعده الهی درباره آینده مستضعفان سخن می‌گوید؛ وعده‌ای که تحقق آن در کنار ایمان و امید، نیازمند مجاهدت، پایداری و تلاش برای برپایی عدالت است.

استقلال زمانی به هویت تمدنی تبدیل می‌شود که جامعه در عرصه‌های علم، فرهنگ، اقتصاد، اخلاق و حکمرانی بر ظرفیت‌های درونی خود تکیه کند و با حفظ عزت و هویت خویش، مسیر پیشرفت و تعالی را بپیماید.

از خودآگاهی تاریخی تا افق تمدن مهدوی

انقلاب اسلامی در اندیشه امام خمینی(ره) و رهبر شهید، فراتر از یک تحول سیاسی، حرکتی برای احیای هویت اسلامی و بازگشت جامعه به ظرفیت‌های تمدنی برخاسته از توحید، عدالت و کرامت انسانی بود.

قرآن کریم در آیه «وَکَذَٰلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّةً وَسَطًا» (بقره: ۱۴۳)، امت اسلامی را امتی برخوردار از جایگاه اعتدال، عدالت و مسئولیت معرفی می‌کند. همچنین آیه «إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّیٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ» (رعد: ۱۱)، بر نقش اراده و تحول درونی ملت‌ها در تغییر سرنوشت اجتماعی آنان تأکید دارد.

بر این اساس، استقلال پایدار و اقتدار تمدنی بدون خودباوری، اصلاح درونی، تلاش علمی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی امکان‌پذیر نیست. خودآگاهی تاریخی ملت ایران باید به خودباوری و سپس به حرکت تمدنی منتهی شود؛ حرکتی که در آن استقلال سیاسی، زمینه‌ساز استقلال فکری، فرهنگی، علمی و اقتصادی باشد.

در اندیشه شیعی، تاریخ بشر در افق وعده الهی به سوی تحقق عدالت فراگیر و حاکمیت حق حرکت می‌کند. باور به ظهور حضرت ولی‌عصر(عج) و برپایی حکومت جهانی عدل، از بنیادی‌ترین مؤلفه‌های امید و مسئولیت در فرهنگ انتظار است.

آیه شریفه «وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ» (انبیاء: ۱۰۵)، از وراثت زمین به دست بندگان صالح خداوند سخن می‌گوید؛ آیه‌ای که در روایات و تفاسیر شیعه با افق حکومت جهانی حضرت مهدی(عج) و تحقق عدالت پیوند خورده است.

در این منظومه فکری، مبارزه با سلطه و پاسداری از استقلال، هنگامی معنای کامل‌تری می‌یابد که در مسیر تحقق عدالت، اصلاح جامعه و آمادگی برای پذیرش حاکمیت الهی قرار گیرد. انتظار فرج نیز صرفاً چشم‌دوختن به آینده نیست، بلکه رویکردی فعال و مسئولانه است که انسان منتظر را به اصلاح خویش و جامعه، مقابله با ظلم و فساد و تلاش برای گسترش عدالت فرا می‌خواند.

مسئولیت امروز؛ ساختن جامعه‌ای مستقل و عدالت‌محور

سیزدهم آبان یادآور این حقیقت است که هیچ قدرتی نمی‌تواند برای همیشه اراده ملتی مؤمن، آگاه و مسئولیت‌پذیر را درهم بشکند. اهمیت این روز، فراتر از یک تقابل سیاسی، در بازخوانی هویت مستقل و حرکت تمدنی ملت ایران در مسیر عزت، عدالت، معنویت و کرامت انسانی است.

قرآن کریم در آیه «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ...» (نور: ۵۵)، وعده الهی درباره استخلاف و برخورداری مؤمنان از امنیت و اقتدار را به ایمان و عمل صالح پیوند می‌زند. این وعده، مسئولیتی بزرگ بر دوش جامعه اسلامی قرار می‌دهد: ساختن جامعه‌ای مستقل، مقتدر، عادل و معنوی که در عرصه‌های گوناگون، شایستگی تحقق ارزش‌های الهی را داشته باشد.

از این منظر، رؤیای کدخدایی جهان و سلطه بر ملت‌ها در برابر اراده ملت‌های بیدار و وعده الهی پایدار نخواهد ماند. سیزدهم آبان فرصتی برای تجدید عهد با استقلال، عزت و آرمان‌های انقلاب اسلامی و بازاندیشی در مسئولیت نسل امروز برای حرکت در مسیر تمدن نوین اسلامی و زمینه‌سازی برای ظهور دولت کریمه حضرت ولی‌عصر(عج) است.

احمد عبداللهی‌نژاد
مدیر حوزه علمیه خواهران استان اصفهان
۱۳ آبان ۱۴۰۵

انتهای پیام/