مدرس حوزه و دانشگاه در نشست «آشنایی با معارف تربیتی صحیفه سجادیه» در مدرسه تخصصی کوثر قزوین، با تشریح مضامین دعای پنجاهوچهارم امام سجاد(ع)، بر نقش معرفت الهی، توکل و امید به رحمت خداوند در عبور از غمها و مشکلات زندگی تأکید کرد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در قزوین، خانم دکتر ترادیون مدرس حوزه و دانشگاه، در نشست با طلاب مدرسه تخصصی کوثر قزوین با عنوان «آشنایی با معارف تربیتی صحیفه سجادیه» که ۱۹ آبان ماه از سوی معاونت فرهنگی مدرسه تخصصی کوثر برگزار شد، درباره جایگاه و شرح دعای پنجاه و چهارم صحیفه سجادیه، گفت: دعایی که حضرت برای رهایی از اندوه و دلتنگی آن را میخواند. در این فراز خدا را بهترین گشاینده غمها معرفی کرده و از او بهترین سرنوشت را درخواست میکند.
خانم ترادیون گفت: بر اهمیت صحیفه سجادیه این است که صحیفه سجادیه یک «کتاب معجزنشانی است وخلاصه و عصارهای از تفکرات اهل بیت (علیهمالسّلام) در این کتاب گنجانده شده است این کتاب هرچند در قالب دعا بیان شده است؛ اما «بحر موّاج معارف اسلامی است و خداشناسی رایادمی دهد.
وی با اشاره به اینکه امام سجاد(ع) در بند اول دعای ۵۴ صحیفه سجادیه گفت: «یَا فَارِجَ الْهَمِّ، وَ کَاشِفَ الْغَمِّ، یَا رَحْمَانَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ رَحِیمَهُمَا، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ افْرُجْ هَمِّی، وَ اکْشِفْ غَمِّی»، خدا را با یکی از اوصاف الهیاش صدا میزند و میفرماید: «ای زداینده اندوه و برطرف کننده غم، ای رحمن دنیا و آخرت و رحمت آورنده در دو دنیا، بر محمد و آلش درود فرست و اندوه مرا برطرف ساز، و غم دلم را بزدای»، که این بیانگر این است کسیکه خدا را با اوصافش صدا میزند خدا را به این نام میشناسد و باور دارد خدای متعال صاحب این نام است.
مدرس حوزه علمیه به آیه ۱۸۰ سوره اعراف «وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَیٰ فَادْعُوهُ بِهَا ۖ وَذَرُوا الَّذِینَ یُلْحِدُونَ فِی أَسْمَائِهِ ۚ سَیُجْزَوْنَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ» اشاره کرد و ادامه داد: خدای متعال در این آیه فرموده است: «و نیکوترین نامها [به لحاظ معانی] ویژه خداست، پس او را با آن نامها بخوانید؛ و آنان که در نامهای خدا به انحراف میگرایند [و او را با نامهایی که نشان دهنده کاستی و نقص است، میخوانند] رها کنید؛ آنان به زودی به همان اعمالی که همواره انجام میدادند، جزا داده میشوند.»
خانم ترادیون با بیان اینکه امام سجاد(ع) کوهی از غم و غصه بود و پس از حادثه کربلا سالیان درازی میگریست، بیان کرد: انسانیکه هنگام دعا کردن خدا را با عبارتهای مختلف میخواند این نشان از معرفت او نسبت به خداست البته باید نسبت به خدا بدبین نباشیم چرا که او نسبت به بندگانش مهربان است پس اگر در زندگی با مشکلاتی مواجه میشویم باید از این مشکلات سکوی پرتاب بسازیم. کمااینکه در آیه ۴۳ سوره احزاب «هُوَ الَّذِی یُصَلِّی عَلَیْکُمْ وَمَلَائِکَتُهُ لِیُخْرِجَکُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّورِ ۚ وَکَانَ بِالْمُؤْمِنِینَ رَحِیمًا» در این رابطه آمده است: «اوست که با فرشتگان خود بر شما درود میفرستد تا شما را از تاریکیها به سوی نور بیرون آورد، و او به مؤمنان مهربان است.»
وی با بیان اینکه رحمان صیغه مبالغه است که از رحمت گرفته شده است و رحیم صفت مشبه است و به معنای ثبات و دوام است یعنی رحمت خدا دوام دارد و واحد و احد نیز دو صفت هستند که دلالت بر وحدانیت خدا دارد، بیان کرد: امام سجاد(ع) با این عبارات خدا را صدا میزند تا توجه او را نسبت به خود بیشتر کند.
خانم ترادیون با بیان اینکه بسیاری از مشکلات ما به خاطر ارتکاب به گناه است، گفت: امام علی(ع) نیز در مناجات شعبانیه میفرمایند: اقرار به درگاه تو را یک وسیله قرار دادم تا تو به من بیشتر توجه کنی.
استاد حوزه با بیان اینکه خدا گاهی برای رسیدن انسان به حاجتی او را مورد ابتلا و آزمایش قرار میدهد و امام سجاد(ع) در بندهای پایانی از خدا میخواهد آن حاجت در حالی به او داده سود که در حال عافیت قرار دارد، بیان کرد: در بند پایانی دعا حضرت ضمن فرستادن صلوات بر پیامبر و آل طاهرینش میفرماید: «اللَّهُمَّ مَنْ أَصْبَحَ لَهُ ثِقَةٌ أَوْ رَجَاءٌ غَیْرُکَ، فَقَدْ أَصْبَحْتُ وَ أَنْتَ ثِقَتِی وَ رَجَائِی فِی الْأُمُورِ کُلِّهَا، فَاقْضِ لِی بِخَیْرِهَا عَاقِبَةً، وَ نَجِّنِی مِنْ مَضَلَّاتِ الْفِتَنِ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ؛ خداوندا هر کس روز کند در حالی که به غیر تو اعتماد و امیدی داشته باشد، پس من روز کردم در حالیکه در همه کارها اعتماد و امیدم تویی، پس برایم برنامهای مقدر فرمای که پایان آن از همه فرخندهتر باشد و از فتنههای گمراهکننده رهاییام بخش، به حق مهربانیتای مهربانترین مهربانان.
انتهای پیام/
نظر شما