علامه طباطبایی شدن امکان یا امتناع

کوثر/ نشست علمی گرامی‌داشت علامه طباطبایی با سخنرانی استاد گروه عرفان پژوهشکده حکمت و دین‌پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و حضور اساتید و طلاب و کادر مدرسه علمیه کوثر قزوین برگزار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در قزوین، به مناسبت هفته کتاب و کتاب‌خوانی و هم‌زمان با سالروز ارتحال علامه طباطبایی (ره)، نشست علمی با عنوان «علامه طباطبایی شدن؛ امکان یا امتناع (تأملی در امکان بازتولید یک شخصیت علمی)» با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر محمدجواد رودگر، استاد گروه عرفان پژوهشکده حکمت و دین‌پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در مدرسه علمیه کوثر قزوین برگزار شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین رودگر در ابتدای سخنان خود با طرح این پرسش که آیا علامه طباطبایی شدن امکان‌پذیر است یا امری ممتنع، تأکید کرد: علامه شدن یک ویژگی ذاتی و از پیش تعیین‌شده نیست، بلکه حاصل تلاش، مجاهدت علمی، همت بلند و در نهایت لطف و عنایت الهی است.

وی با اشاره به شخصیت‌هایی همچون فارابی، ابن‌سینا و سهروردی، بیان کرد: برخورداری از جایگاه علمی ممتاز، منحصر به یک فرد نیست و رسیدن به چنین مرتبه‌ای، هرچند دشوار و نیازمند تلاش فراتر از حد معمول است، اما امری غیرممکن و دست‌نیافتنی نیست.

استاد گروه عرفان پژوهشکده حکمت و دین‌پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در ادامه، با اشاره به فرازهایی از زندگی علمی علامه طباطبایی،گفت: ایشان نیز در دوران جوانی با دشواری‌های تحصیلی، عدم درک برخی مطالب و حتی ناامیدی از ادامه تحصیل مواجه بوده‌اند. با این حال، در یکی از مقاطع حساس زندگی و در اوج تنهایی و اضطرار، با توسل به ذکر و ارتباط معنوی با خداوند، تجربه‌ای از تحول درونی را پشت سر گذاشتند که نقطه عطفی در مسیر علمی ایشان شد؛ تحولی که با گشایش در فهم مطالب و شکل‌گیری اشتیاقی عمیق به علم همراه بود.

هفت راهکار برای دستیابی به کمال علمی از منظر سیره علامه

حجت‌الاسلام والمسلمین رودگر در بخش دیگری از سخنان خود، با تبیین اصول و راهکارهای رشد علمی و معنوی در سیره علامه طباطبایی، هفت مؤلفه اساسی را مورد تأکید قرار داد . به هفت راهکار برای دستیابی به کمال علمی از منظر سیره علامه اشاره کرد: شیفتگی و بی‌تابی نسبت به علم: دلدادگی به حقیقت علم و پرهیز از حاشیه‌ها و امور بازدارنده، پرهیز از خستگی و دلسردی: مقابله با تنبلی و حفظ پویایی و استمرار در مسیر علم‌آموزی، بی‌اعتنایی به فراز و نشیب‌های دنیا: یکسان دیدن تلخی‌ها و شیرینی‌های زندگی و متأثر نشدن از ناملایمات و اقبال و ادبار روزگار، حضور در محیط علمی: معاشرت با اهل علم و بهره‌گیری از فضای علمی برای استمرار و تقویت مسیر دانش‌اندوزی، قناعت و ساده‌زیستی: تمرکز بر نیازهای ضروری و پرهیز از تکلف‌ها و دغدغه‌های غیرضروری معیشتی، بیداری و سحرخیزی: بهره‌گیری از فرصت شب برای خلوت معنوی و تقویت ارتباط با خداوند و مطالعه پیش‌دستانه: مطالعه مطالب درسی پیش از حضور در کلاس، به‌ویژه مطالعه درس فردا از شب قبل، برای افزایش آمادگی و تسلط علمی.

همت بلند، تلاش مستمر و تفکر؛ سه رکن تعالی علمی

حجت‌الاسلام والمسلمین رودگر در ادامه، با اشاره به پیام‌های اخلاقی و تربیتی زندگی علامه طباطبایی، بر ضرورت داشتن همت بلند تأکید کردند و با یادآوری توصیه مرحوم آیت‌الله بروجردی، بیان داشتند که برای دستیابی به جایگاه‌های بزرگ علمی و معنوی نباید به الگو قرار دادن افراد هم‌سطح خود بسنده کرد، بلکه باید افق اهداف را بسیار فراتر ترسیم کرد.

وی استعداد را به‌تنهایی برای دستیابی به موفقیت کافی ندانست و بیان کرد: استعداد زمانی ارزش و اثرگذاری واقعی پیدا می‌کند که با سعی، تلاش و مجاهدت همراه باشد.

استاد گروه عرفان پژوهشکده حکمت و دین‌پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در تبیین اهمیت تفکر و معرفت نیز اضافه کرد: یک ساعت تفکر عمیق و آگاهانه می‌تواند ارزشی فراتر از سال‌ها عبادت بدون معرفت و درک داشته باشد؛ چراکه تفکر زمینه‌ساز تولید معرفت و تعمیق شناخت انسان است.

علامه شدن؛ مسیری از ضعف‌های انسانی تا تعالی علمی و معنوی

حجت‌الاسلام والمسلمین رودگر در جمع‌بندی مباحث این نشست، بر این نکته تأکید کرد: علامه شدن نه امری ذاتی و نه مسیری هموار و بدون دشواری است؛ بلکه راهی است که از دل ضعف‌های انسانی، ناکامی‌ها و حتی ناامیدی‌ها عبور می‌کند و با همت بلند، تلاش مستمر، شیفتگی به علم و بهره‌مندی از عنایت الهی به تعالی می‌رسد.

وی افزود: بر اساس این نگاه، نقطه عطف زندگی علامه طباطبایی را باید در نحوه مواجهه ایشان با لحظات درماندگی جست‌وجو کرد؛ زمانی که به‌جای تسلیم شدن در برابر دشواری‌ها، به خلوت، ذکر و ارتباط معنوی با خداوند روی آوردند و این تحول درونی، زمینه‌ساز گشایش علمی و افزایش اشتیاق ایشان به دانش شد.

گفتنی است این نشست با تأکید بر ضرورت بازخوانی سیره علمی و معنوی بزرگان و تبدیل آن به الگویی عملی برای نسل جدید پژوهشگران و دانش‌پژوهان به پایان رسید و پیام محوری این نشست برای اساتید و طلاب آن بود که مواجهه با دشواری‌های علمی و احساس ناتوانی نباید به ناامیدی و توقف در مسیر یادگیری منجر شود؛ چراکه با تلاش، اراده، تفکر، تهذیب نفس و تقویت ارتباط با خداوند، می‌توان از محدودیت‌های موجود عبور کرد و افق‌های تازه‌ای از رشد علمی و معنوی را پیش روی خود گشود.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha