به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/یزد، همزمان با نیمه ماه پرفضیلت رجب، سیزدهمین جلسه اخلاق حجت‌الاسلام والمسلمین کارگر شورکی برگزار شد. در این جلسه، مدیر حوزه علمیه خواهران استان یزد با تسلیت سالروز رحلت حضرت زینب کبری سلام‌الله‌علیها، بر اهمیت اعمال این ماه و لزوم استمرار بندگی در شرایط کنونی تأکید کرد.

وی با اشاره به گسترش چشمگیر آیین معنوی اعتکاف در میان جوانان پس از انقلاب، این پدیده را نشانه‌ای از امیدواری در برابر تبلیغات دشمن برای انحراف نسل جدید دانست و با نقل روایتی از کتاب «اقبال الاعمال» اثر سید بن طاووس، جلد دوم، صفحه ۶۴۴، بیان داشت: راوی روایت می‌گوید: در یکی از روزهای ماه رجب، در محضر امام صادق علیه‌السلام بودم که مُعلی بن خنیس وارد شد و با امام صادق (علیه‌السلام) درباره دعاهای ماه رجب گفت‌وگو کرد. مُعلی از امام صادق (ع) درخواست کرد: ای سرور من، دعایی را به من بیاموز که همه آنچه را شیعه در کتاب‌های خود گردآوری کرده‌اند، در بر داشته باشد.

مدیر حوزه علمیه خواهران استان یزد افزود: در این روایت امام صادق (ع) به «مُعلی بن خُنَیس» دعایی را آموختند و یادآور شدند: «ای مُعلی، به خدا سوگند، این دعا برای تو همه آنچه را که از زمان حضرت ابراهیم خلیل (ع) تا پیامبر اکرم (ص) بوده است، در خود گرد آورده است. یا مُعلی، والله لقد جمع لک هذا الدعاء ما کان من لدن ابراهیم الخلیل (ع) الی محمد (ص)». حضرت فرمودند:قُلْ فِی رَجَبٍ: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ صَبْرَ الشَّاکِرِینَ لَکَ وَ عَمَلَ الْخَائِفِینَ مِنْکَ وَ یَقِینَ الْعَابِدِینَ لَکَ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ وَ أَنَا عَبْدُکَ الْبَائِسُ الْفَقِیرُ، أَنْتَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ وَ أَنَا الْعَبْدُ الذَّلِیلُ و...فرمودند: در ماه رجب بگو: خدایا، من از تو صبر کسانی که شکرگزار تو هستند و عمل و رفتار افرادی که از تو می‌ترسند و یقین کسانی که عبادت تو را انجام می‌دهند، درخواست می‌کنم. خدایا، همانا تو والا و بزرگ هستی و من بنده‌ای بیچاره و تهیدستم، و تو توانگرِ ستایش‌شده هستی و من بنده‌ای خوار و ذلیل هستم...

حجت الاسلام و المسلمین کارگر شورکی اضافه کرد: این دعا در حقیقت خلاصه‌ای از کمالات عبودیت و بندگی را در بر دارد. امام صادق (ع) در ابتدای دعا، سه چیز را تعلیم می‌دهند که ارکان سلوک توحیدی است؛ صبر شاکران، عمل خائفان و یقین عابدان که سه مقام بزرگ عرفانی و اخلاقی است و تمام انبیا و اوصیای الهی با آن مبعوث شده‌اند.

وی در ادامه بیان کرد: هر یک از ما اگر بخواهیم نعمت‌هایی را که خدا به ما عنایت کرده است بشماریم، نمی‌توانیم و لذا صبر شاکرانه یعنی باید در اوج نعمت‌هایی که خدا به ما داده و قابل شمارش نیست، شاکر باشیم. در داستان حضرت سلیمان (ع) می‌بینیم هنگامی که در یک چشم بر هم زدن، تخت بلقیس، ملکه صبا، نزد حضرت سلیمان (ع) آورده شد، آن حضرت عرضه داشت: «هذا من فضل ربی لیبلونی أأشکر أم أکفر» (نمل، ۴۰)؛ گفت: این از فضل پروردگار من است تا مرا بیازماید که آیا شکرگزارم یا ناسپاس.

مدیر حوزه علمیه خواهران استان یزد یادآور شد: حتی در بلایا نیز باید شاکر باشیم و ثبات در شکر داشته باشیم. اگر نعمت زیاد شد، مغرور نشویم و این نعمت موجب غفلت، عجب، تکبر، اسراف، بخل و امور دیگر نشود؛ چراکه ناشکری ممکن است عقوبتی را به دنبال داشته باشد.

وی افزود: در ادامه دعا، حضرت به‌طور مستقیم به خدا نمی‌گوید که به من مال بده، به من علم بده یا به من قدرت بده؛ و به عبارت دیگر، به‌صورت غیرمستقیم از خدا می‌خواهد که با غنای خود، فقر مرا برطرف کن. یعنی ابتدا نگاه به غنی بودن خدا دارد و سپس عرضه می‌دارد: فقر مرا برطرف نما، با حلم خودت جهل مرا برطرف کن و با قوت خودت ضعف مرا جبران کن. لذا انسان باید با این نگاه از خدا بخواهد و این دعاها را بخواند و امیدواریم خداوند توفیق دعا و عبادت را در این ماه شریف به ما عنایت فرماید.

انتهای پیام/