استاد مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش در نشست اخلاقی با موضوع « فلسفه ابتلائات و سختیها » که با حضور طلاب این مدرسه برگزار شد، گفت: خداوند به بندگان خود مهربان است، سختیها نه نشانه غضب، که جلوهای از محبت الهی برای تعالی روح و گسترش صبر در وجود انسان است.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/ فارس، خانم فاطمه فردفانی استاد مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش در نشست اخلاقی با موضوع «فلسفه ابتلائات و سختیها» که با حضور طلاب این مدرسه برگزار شد، به تبیین مفهوم آرامش و آسایش پرداخت و گفت: آسایش به معنای فراهم بودن رفاه جسم است و دنیا با محدودیتهای خود، ظرفیت تحقق کامل آن را ندارد. آرامش حقیقی که همراه با آسایش کامل باشد، تنها در بهشت تحقق مییابد. وی تأکید کرد که ظرفیت روحی انسان در همین دنیا و از دو مسیر «اطاعت» و «ابتلاء» شکل میگیرد.
استاد حوزه با اشاره به کارکرد سختیها افزود: ابتلاء اگرچه با فشار همراه است، اما نوع مواجهه انسان با آن، تعیینکننده تأثیرش بر روح است. اگر فرد به دلیل ناآگاهی با بیتابی در برابر سختیها واکنش نشان دهد، نه تنها ظرفیت روحی او کاهش مییابد، بلکه سختی نیز دوچندان میشود، در مقابل آگاهی از توصیههای دینی و مواجهه صحیح با مصیبتها، به افزایش ظرفیت روح منجر میشود.
خانم فردفانی در ادامه با استناد به روایات، سختیها را ویژه دوستان خداوند دانست و بیان کرد: خداوند که به بندگان خود مهربان است، با علم به سختیها، آنها را برای بنده رقم میزند. این سختیها نه نشانه غضب که جلوهای از محبت الهی برای تعالی روح و گسترش صبر در وجود انسان است.
وی با بیان اینکه بالاترین ظرفیت روحی متعلق به پیامبر اکرم (ص) است، یادآوری کرد: رذائل اخلاقی انسان را بیظرفیت میکند، در حالی که انجام واجبات و مستحبات به انسان ظرفیت وجودی میبخشد.
وی به کلام امیرالمؤمنین امام علی (ع) اشاره کرد که میفرمایند دنیا روزی به کام انسان و روزی برخلاف میل اوست و برای مواجهه با این فراز و نشیبها، نیازمند ظرفیت روحی هستیم.
استاد حوزه خواهران در پایان یادآور شد: سختیهایی که از سوی خداوند و بدون دخالت انسان رخ میدهد، خاصیت افزایش ظرفیت روح را برای این دنیا دارد و فرد را در برابر مشکلات آینده، صبورتر میکند. این ابتلائات یا موجب بخشش گناهان میشود و یا باعث ارتقا درجه انسان؛ که در هر دو صورت، منفعتی الهی برای بنده به همراه دارد.
انتهای پیام/
نظر شما