یادداشت «الهیات جنگ؛ عصر نامعادلهها» با تکیه بر آیات قرآن، به تبیین نسبت ایمان، مقاومت و تحولات معاصر میپردازد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران، أَلَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاءِ تُؤْتِی أُکُلَهَا کُلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَیَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ وَمَثَلُ کَلِمَةٍ خَبِیثَةٍ کَشَجَرَةٍ خَبِیثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ
گفته بود میخواهد ما را به عصر حجر برگرداند. بیراه هم نمیگفت. ما به عصر حجر باز گشتهایم؛ عصر پاره سنگها، عصر چرخش یک سنگ در فلاخن، عصر متلاشی شدن جمجه جالوت با یک سنگ و عصر مبعوث شدن داوود(ع) از دل چرخش یک سنگ. (بقره/۲۵۱)
بیراه نمیگفت عصر حجر، عصر ناموازنهها و نامتقارنهاست، عصر شکستن استخوان گردن و قطع نخاع و ریختن دندانهای ابرقدرتان بهدست انسانهای گمنام، تنگسیری ها، موسویها و سلامیها؛ عصر به بار نشستن شجره طیبه از خاک زرخیز میناب و عصر برانگیخته شدن مؤمنان از جوشش خون رهبر مظلوم است. این عصر، عصر همدستی خیابان با لانچر، درهمتنیدگی ایمان با ایران، عصر حضور کریمانه جنود الهی، عصر کارگشایی سوره فتح و دعای توسل و گرهگشایی التجاء به صاحب عصر و زمان (عج) و عصر غلبهی ایمان، اعتماد به خدا، صبر و استقامت و تضرع بر تکنولوژی و هوش مصنوعی و نظام مبتنی بر تخریب و کشتار است.
این عصر، عصر نامعادلههاست اما نامعادله هایی که بر خلاف نامعادله های ریاضی، سروصدا دارند اینبار از بیصدایان صداهایی بلند میشود که دیوار صوتی را فرومیریزد. این صدا، صدای شکستن استخوان ابرهه، با سنگریزه هاست؛ صدای بُرّندگی خون شهید، غُرّندگی صدای مظلوم و گردن افرازی کودکان میناب است، این صدا، صدای پیشتازی زنان سرافراز ایرانی و رجزخوانی و حماسه سرایی مادران و همسران شهدا و زلال اشک دختران و پسران آنهاست. «این صدا، صدای امت اسلام است». صدای ما را از عاصمه امت از تهران، مشهد، قم، شیراز، اصفهان و میناب، و در یک کلمه از «ایران» میشنوید. این صدا، صدای وزش نسیم سورهی فتح در شاخوبرگ شجره طیبهای است که از توحید جان گرفته و با نبوت و ولایت برآمده است. این صدا، صدای برق چشم منتظران و اشک چشم عزاداران است. این صدا صدای خطبه فدکیه و حنجره پاک زینب و نالههای نیمهشب علی است. این صدا، صدای ریشه شجره طیبه است؛ ریشهای که در قلب زمین دامن پهن نموده و سرزمینی بهنام «امت» ساخته است. این صدا صدای تمدن نوین اسلامی و صدای خمینی و خامنهای است. این صدا صدای میدان و صدای تبادل آتش میان شجره طیبه و شجرهی خبیثه است.
برجستهترین ویژگی شجره خبیثه آن است که ریشه در زمین قلب و عقل ندارد. شجره طیبه میوههای دلپذیر و ثمرههای ارزشمندش را لحظه به لحظه رو میکند و تشنهکامان و گرسنگان را سیر و سیراب میسازد اما شجره خبیثه یعنی تمدن بنیان شده بر غارت و رذالت و بر هیاهوی هیچوپوچ ثمرهای ندارد و بهخاطر همین بیثمری محکوم به فناست...
بسوزند چوب درختان بیبر
سزا خود همین است مر بی بری را
هستیم و صدای خرد شدن تمدن بیریشه و افتادن آتش به جان این درخت را مشاهده میکنیم. چه خوش است صدای جرقههای برآمده از آتش خشم الهی که بر این شجره خبیثه و تمدن بیریشه افتاده و میافتد؛ صدایی که از دوردستها شنیده میشود. این صدا بیشاز همه، ساکنان جزیره اپستین را برآشفته میکند. «إذا رأتهم من مکان بعید سمعوا لها تغیظاً وزفیراً». (فرقان/۱۲) جالب اینجاست که فرعون بزرگ در تاریخ ۱۴۰۴/۱/۱۸ پرده از واقعیتی مهم برداشت و گفت: «امشب یک تمدن بهصورت کامل از بین خواهد رفت و هرگز دوباره بر نخواهد گشت». گویا خداوند او را برای همین امر مهم برانگیخته بود.
حجتالاسلاموالمسلمین زیبایینژاد
رئیس پژوهشکده زن و خانواده
انتهای پیام/
نظر شما