در آستانه سالروز شهادت استاد مطهری و گرامیداشت مقام معلم، به دیدار خانواده ایی رفتیم که روایتِگر بانوی معلمی بودند که به همراه همسر و فرزندش به مقام شهادت نائل آمدند، خانوادهای که ابعاد تازهای از ایثار را نمایان کرد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/ زنجان، در آستانه فرارسیدن ۱۲ اردیبهشت ماه، سالروز شهادت استادمطهری، جمعی از مسئولان و خادمان حوزه علمیه خواهران استان زنجان، با خانواده معزز شهید پاسدار محمد احمدی دیدار کردند.
این نشست معنوی، معطر به یاد و خاطره همسر فداکار شهید احمدی بود که در سنگر تعلیم و تربیت به عنوان «معلم» مشغول به خدمت بود و به همراه همسر و دخترش، فاطمه، به فیض شهادت نائل آمد. پدربزرگ خانواده با گرامیداشت مقام این بانوی فرهنگی، او را آموزگاری دانست که درسِ بندگی را نه فقط در کلام، بلکه در عمل به فرزندان و شاگردانش آموخت.
پدر شهید که خود از قریحه شاعری بهرهمند است، با توصیف مظلومیت نوههای خود، فضای جلسه را دگرگون کرد.
وی با اشاره به وضعیت «معصومه»، تنها بازمانده پنجساله این خانواده، با چشمی اشکبار اظهار داشت: «معصومه وقتی به دیدار من میآید، در کنارم میایستد اما دستهای کوچکش را باز نمیکند؛ او منتظر میماند تا من او را در آغوش بگیرم.» وی زبان حال این طفلِ تنها مانده را در قالب شعری با لحنی لرزان برایمان خواند که دلها را آشوب کرد.
نقطه عطف این دیدار، بازخوانی نگاه تربیتی پدر به فرزندانش بود. او که برای تمام شش فرزند خود «کتاب زندگی» تدوین کرده و درسهای حیات را از بطن آیات قرآن استخراج نموده بود، از سفارشهای خود به شهید محمد احمدی گفت.
وی افزود: به جهت کارمند بودنِ محمد، همواره بر انجام بهینه امور اداری، صیانتِ سختگیرانه از بیتالمال و پرهیز از غیبت تاکید داشتم و او نیز با اخلاصِ تمام، تنها رضایت «الله» را معیارِ کارهایش قرار داده بود.
در پایان این دیدار، پدر شهید با صلابتی برخاسته از ایمان بیان کرد: هرچند داغ این فراق سنگین است، اما چون این عزیزان در راه خدا شهید شدند، همین مطلب مایه آرامش و استقامت ماست.
این روایت، یادآور آن است که شهادتِ شهیدپاسدار محمد احمدی و خانوادهاش، ثمره زیستن در سایهسار قرآن و مراقبت بر حقالناس است که از لسانِ پدری حکیم به فرزندانی مجاهد منتقل شده است.
انتهای پیام/
نظر شما