حضرت زینب(س) الگوی تاب‌آوری روانی و مدیریت بحران در مکتب عاشورا است

استاد حوزه و دانشگاه در چهارمین نشست علمی - پژوهشی «الگوی تاب‌آوری روانی و مدیریت بحران در سیره حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها)» با تأکید بر اینکه بحران بخشی از سنت الهی در زندگی انسان است، گفت: سیره حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) نشان می‌دهد که استقامت بر اصول، معنابخشی صحیح به حوادث و مقابله با تحریف، مهم‌ترین عوامل رشد انسان پس از بحران هستند.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/هرمزگان، چهارمین نشست علمی - پژوهشی با عنوان «الگوی تاب‌آوری روانی و مدیریت بحران در سیره حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها)» به همت مدیریت حوزه علمیه خواهران استان هرمزگان با همکاری مدرسه علمیه حضرت زینب سلام‌الله‌علیها میناب، همزمان با سراسر کشور، در سالن اجتماعات مدرسه علمیه حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) میناب و با حضور طلاب و اساتید این مدرسه برگزار شد.

خانم پیشوایی با طرح این پرسش که چرا امام حسین علیه‌السلام خانواده خود را به سرزمینی مملو از بحران همراه بردند، اظهار داشت: همواره این سؤال مطرح است که مگر کودکان و زنان از نظر روانی آسیب‌پذیرتر نیستند؟ آیا خالق روان انسان از این حقیقت آگاه نیست؟ در حالی که بحران‌ها جزئی از برنامه الهی در زندگی انسان‌ها هستند و همه انسان‌ها با چالش‌هایی همچون از دست دادن عزیزان، بیماری‌ها و حوادث مختلف روبه‌رو می‌شوند.

وی افزود: روان‌شناسی امروز نیز معتقد است که انسان‌ها تنها دچار آسیب پس از حادثه نمی‌شوند، بلکه می‌توانند پس از بحران، رشد نیز داشته باشند. بسیاری از بزرگان تاریخ، زندگی خود را با حوادث و سختی‌های فراوان سپری کرده‌اند، اما همین حوادث زمینه رشد و تعالی آنان را فراهم ساخته است.

خانم پیشوایی با اشاره به عوامل مؤثر در رشد پس از بحران بیان کرد: همان‌گونه که بدن انسان در برابر ویروس‌ها علاوه بر مقابله، پادزهر نیز تولید می‌کند، انسان نیز برای عبور از بحران علاوه بر بهره‌گیری از ظرفیت‌های درونی، به تقویت‌کننده‌های بیرونی نیاز دارد و یکی از مهم‌ترین این تقویت‌کننده‌ها، حمایت‌های اجتماعی و عاطفی است.

وی با بیان نمونه‌هایی از این حمایت‌ها خاطرنشان کرد: هنگامی که خبر شهادت حضرت مسلم علیه‌السلام به امام حسین علیه‌السلام رسید، آن حضرت فرزندان مسلم را در آغوش گرفتند و پس از واقعه عاشورا نیز حمایت‌های عاطفی در کاروان اهل‌بیت علیهم‌السلام به اوج خود رسید؛ به‌گونه‌ای که حضرت زینب سلام‌الله‌علیها محور حمایت عاطفی خانواده بودند.

استاد حوزه و دانشگاه، «معنا و معنویت» را دومین عامل مهم در رشد پس از بحران دانست و اظهار داشت: آنچه انسان به بحران‌ها و رنج‌های زندگی معنا می‌بخشد، در نوع مواجهه او با حوادث نقش اساسی دارد. گاهی رنج، خارج از اختیار انسان است، اما نوع نگاه و تفسیری که انسان از آن رنج ارائه می‌دهد، می‌تواند آن را به عاملی برای رشد یا عاملی برای آسیب تبدیل کند.

وی ادامه داد: خداوند انسان را بدون سرمایه نیافریده است؛ بلکه سرمایه‌ای الهی و فطری در وجود او قرار داده و عقل فطری همانند قطب‌نما مسیر صحیح را نشان می‌دهد، اما اگر در کنار آلودگی‌ها و آموزه‌های نادرست قرار گیرد، قدرت هدایت خود را از دست می‌دهد.

خانم پیشوایی با اشاره به عوامل رشد حضرت زینب سلام‌الله‌علیها بیان کرد: استقامت بر اصول، مقابله با تحریف، معنادهی صحیح به زندگی و ارائه تفسیر درست از بحران‌ها، از مهم‌ترین عوامل تعالی شخصیت حضرت زینب سلام‌الله‌علیها بود و همین ویژگی‌ها ایشان را به الگویی ماندگار در مدیریت بحران تبدیل کرد.

وی در پایان با اشاره به اهمیت آمادگی ذهنی در مواجهه با بحران‌ها گفت: همان‌گونه که کشورهای مختلف برای نیروهای خود پیش از ورود به مأموریت‌ها آموزش‌های فرهنگی و اعتقادی ارائه می‌کنند، حضرت زینب سلام‌الله‌علیها نیز پیش از ورود به کوفه، با شناخت عمیق از شرایط جامعه و جایگاه علمی خود، زمینه مدیریت بحران و تبیین حقایق را فراهم ساخته بودند و با همین بصیرت، رسالت بزرگ خود را در حفظ پیام عاشورا به انجام رساند.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha