به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، این رویداد که به همت این مؤسسه و مرکز پژوهشی حقوق اقلیت‌ها ترتیب یافت، تلاش داشت تا پرده از واقعیت‌های تلخ پشت نمای درخشان لیبرالیسم آمریکایی بردارد.

آمریکا؛ آرمانشهر یا تداوم برده‌داری؟

در نخستین پنل که به حقوق اقلیت‌ها اختصاص داشت، امیرعلی ابوالفتح، پژوهشگر ارشد مطالعات آمریکا، با اشاره به دوگانگی آشکار میان ادعاها و عملکرد آمریکا گفت: آنچه در سطح جامعه آمریکا به چشم می‌خورد، تصویری از یک آرمانشهر لیبرالیستی است؛ اما پشت این تصویر، ساختاری قرار دارد که بر پایه تبعیض تاریخی شکل گرفته است.

وی با مرور تاریخ سیاست‌های نژادی از دوران «جدا اما برابر» تا جنبش حقوق مدنی و سپس برنامه‌های جبرانی تنوع، برابری و شمولیت (DEI)، تأکید کرد که این برنامه‌ها برای جبران قرن‌ها اجحاف به سیاه‌پوستان طراحی شده بودند.

اما به گفته وی، دولت دوم ترامپ با لغو این برنامه‌ها و صدور دستورات اجرایی جدید، عملاً مسیر معکوس را در پیش گرفته است: «ترامپ و جریان راست معتقدند که این سیاست‌ها با شایسته‌سالاری در تضاد است، اما نتیجه عملی آن، پس‌گرفتن امتیازاتی است که طی دهه‌ها برای اقلیت‌ها به دست آمده بود.»

ابوالفتح در بخش دیگری از سخنان خود به شکاف طبقاتی فزاینده در آمریکا اشاره کرد و گفت که در دوره دوم ترامپ، ثروت بیش از پیش در دست یک درصد بالای جامعه متمرکز شده و اقلیت‌های کم‌درآمد از حمایت‌های رفاهی محروم شده‌اند.

ریشه‌شناسی تبعیض؛ از نسل‌کشی سرخپوستان تا شبکه‌های قدرت جهانی

داریوش صفرنژاد، پژوهشگر امور بین‌الملل، با رویکردی تاریخی و ساختاری به تحلیل تبعیض در آمریکا پرداخت و سخنان خود را با جمله‌ای کوبنده آغاز کرد: ایالات متحده بر پایه خون میلیون‌ها انسان بی‌گناه از مردمان بومی سرخپوست بنا شده است. این مستندترین نسل‌کشی تاریخ بشر است که با آوردن ۱۲.۵ میلیون برده از آفریقا تکمیل شد.

وی سپس به نقش شبکه‌های فراماسونری و باشگاه‌های قدرت مانند روتاری، لاینز و بیلدربرگ در هدایت سیاست‌های آمریکا اشاره کرد و گفت: ساختار حاکم بر آمریکا یک الیگارشی کامل است که توسط شبکه‌هایی اداره می‌شود که حتی روسای جمهور نیز در برابر آنها ناچار به اطاعت هستند.

صفرنژاد با ذکر نمونه‌هایی از سکوت چهره‌های سرشناس فرهنگی و ورزشی در برابر جنایات آمریکا، بر نفوذ گسترده این شبکه‌ها در شکل‌دهی به افکار عمومی جهانی تأکید کرد و افزود که هرگونه پرونده حقوق بشری علیه آمریکا به دلیل همین شبکه‌سازی جهانی، محکوم به شکست یا وتو است.

زنان سیاه‌پوست؛ قربانیان مضاعف تبعیض

در پنل دوم که به حقوق زنان اختصاص داشت، مرضیه هاشمی، مستندساز ایرانی_آمریکایی و فعال رسانه‌ای، با بیانی تأثیرگذار و مستند به تشریح وضعیت زنان و خانواده‌های سیاه‌پوست پرداخت.

هاشمی که خود سابقه زندانی شدن در آمریکا را دارد، گفت: «این تبعیض از ابتدای شکل‌گیری آمریکا وجود داشته است. آنها سیاه‌پوستان را شکار کردند، کشتند و سپس خانواده‌ها را از هم جدا کردند؛ مادر را به یک برده‌فروش، پدر را به دیگری و کودکان را جداگانه فروختند.»

وی با اشاره به وعده جبران خسارت پس از لغو برده‌داری، تأکید کرد که این وعده هرگز محقق نشد و سیاه‌پوستان آزادشده نیز مجبور بودند بخش اعظم درآمد خود را به صاحبان سابق بپردازند.

هاشمی به دو فاجعه تاریخی «تولسا» (۱۹۲۱) و «رز وود» (۱۹۲۳) اشاره کرد که در آنها محله‌های ثروتمند سیاه‌پوستان به طور کامل تخریب و ساکنانشان قتل عام شدند: هر زمان سیاه‌پوستان به پیشرفت اقتصادی می‌رسیدند، با خشونت پاسخ می‌گرفتند.

وی با انتقاد شدید از نقش رسانه‌های جریان اصلی در بازتولید کلیشه‌های نژادپرستانه گفت: رسانه‌ها این تصویر را القا می‌کنند که سیاه‌پوستان یا خلافکارند یا ورزشکار؛ در حالی که این یک کلیشه هدفمند برای توجیه سرکوب است.

هاشمی با ارائه آماری تکان‌دهنده، وضعیت کنونی را حاصل برنامه‌های سیستماتیک دانست: امروز بیش از ۷۰ درصد خانواده‌های سیاه‌پوست در آمریکا تک‌والد هستند و بیش از ۷۰ درصد کودکان سیاه‌پوست نامشروع به دنیا می‌آیند. این نتیجه سیاست‌هایی مانند خط‌کشی قرمز در وام‌های مسکن، آوردن مواد مخدر به محله‌های سیاه‌نشین و تصویب قوانینی است که مردان را از خانه‌های دولتی محروم می‌کرد.

وی در پایان با اشاره به تلاش‌های مشابه برای فروپاشی خانواده در ایران، هشدار داد: ریشه همه این‌ها به همان شیطان بزرگ بازمی‌گردد که برای تمام دنیا برنامه دارد. ما باید بیدار باشیم و واژه‌های فریبنده‌ای مانند دموکراسی و حقوق بشر را با روایت آمریکایی نپذیریم.

جامعه ایرانیان در آمریکا؛ اقلیتی فراموش‌شده

در بخش پایانی نشست، کاظمی، از دبیران برنامه، به وضعیت جامعه ایرانیان مقیم آمریکا به عنوان یکی از اقلیت‌های مهم اشاره کرد و گفت: متأسفانه در دوران اخیر، بسیاری از حقوق فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و شغلی این جامعه با نقض آشکار مواجه شده است و این موضوع نیازمند توجه جدی پژوهشگران است.

وی بر ضرورت تداوم پژوهش‌های میان‌رشته‌ای در حوزه حقوق اقلیت‌ها و زنان تأکید و ابراز امیدواری کرد که نگاه بین‌المللی به این مسائل، روند صعودی خود را برای افشای حقیقت ادامه دهد.

انتهای پیام/