مادر شدن تجربهای است که با تغییرات هیجانی عمیقی همراه است. در این دوران، حضور افکار نگرانکننده درباره سلامت نوزاد، تا حدی طبیعی است. اما چه زمانی این نگرانیها از مرز مراقبت مادرانه عبور کرده و به یک چالش روانشناختی تبدیل میشوند؟
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران، «شاید فکر کنید چک کردنِ مداومِ نوزادتان، اضطراب را از بین میبرد؛ اما روانشناسیِ هیجانمدار به ما میگوید که این رفتار، درست برعکس عمل میکند و شما را در اضطرابِ بیشتر گرفتار میکند. چطور از این چرخه بیرون بیاییم؟ در این گزارش، فاطمه امانی، ارشد روانشناسی و رواندرمان گر، تکنیکهای مدیریت نگرانیهای مادرانه را با ما در میان میگذارد.»
مغز شما هم شرطی شده است؟
فاطمه امانی، رواندرمانگر هیجانمدار، در این باره میگوید:
«بسیاری از مادران برای کاهش تنش درونی خود، به رفتارهای ایمنیبخش مانند چککردن مکرر تنفس نوزاد یا جستوجوی بیوقفه در اینترنت روی میآورند. از منظر روانشناسی، اگرچه این رفتارها در لحظه اضطراب مادر را کاهش میدهند، اما در بلندمدت ذهن را شرطی میکنند. مغز میآموزد که "هر زمان نگران شدم، باید چک کنم"؛ این چرخه با هر بار تکرار، تقویت شده و به یک اجبار ذهنی فرساینده تبدیل میشود.»
۳ راهکار طلایی برای دور زدن نگرانی!
این کارشناس برای خروج از چرخه تکرار و رهایی از بند این رفتارهای اجباری، سه راهکار عملی پیشنهاد میدهد:
۱. اجرای قانون بررسی واحد:
«به جای تکرارِ مداوم، با خود قرار بگذارید که تنها "یک بار" وضعیت نوزاد را بررسی کنید. پس از مشاهده نشانههای سلامت، به خود یادآور شوید که این بررسی کافی است و از وسوسه ادامه آن پرهیز کنید. هدف ما حذف کامل نگرانی نیست، بلکه هدف، مدیریت واکنش به این اضطراب است.»
۲. مدیریت زمانی (تأخیر در پاسخدهی):
«اگر وسوسه برای چک کردن مجدد، شدید است، آن را به فواصل زمانی مشخص (مثلاً هر یک ساعت یکبار) محدود کنید. این کار به شما کمک میکند تابهمرورر زمان، تسلط خود را بر رفتارهایتانباز پسس گیرید.»
۳. تمایز میان فکر و واقعیت:
«وقتی افکار نگرانکننده به سراغتان میآید، آنها را به مثابه یک "پدیده ذهنی" ببینید، نه یک "حقیقت بیرونی". به خود بگویید: "این صدایی که در سرم میشنوم، صرفاً یک فکر ناشی از اضطراب است، نه واقعیتِ موجود."»
مادری یعنی نگرانی؟!
خانم امانی در پایان تأکید میکند: «مادر عزیز، هدف ما در این مسیر، تبدیل شدن به یک مادرِ بدونِ نگرانی نیست؛ چرا که نگرانی بخشی از پیوند مادرانه است. هدف ما "آزاد شدن از بندِ رفتارهای اجباری" است. هر بار که در برابر وسوسه چک کردنِ مجدد مقاومت میکنید، در واقع به مغز خود آموزش میدهید که بدون انجام رفتارهای وسواسی نیز میتوانید با اضطراب خود کنار بیایید.»
انتهای پیام/
نظر شما