گذار از «اسطوره تاریخی» به «تکیه‌گاه پویا»؛ بازخوانی جایگاه تکوینی حضرت صدیقه(س)

پژوهشگر برگزیده جشنواره «بانوی کرامت» از مدرسه علمیه تخصصی حضرت نرجس(س) سیستان و بلوچستان، در پایان‌نامه خود با بازخوانی مراتب فراطبیعی و تکوینی حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها)، تلاش کرده است تا با عبور از نگاه صرفاً تاریخی، این جایگاه قدسی را به «تکیه‌گاهی زنده و پویا» برای هویت یابی و زیست مومنانه زن امروز تبدیل نماید.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، خانم لیلا کوهستانی، پژوهشگر مدرسه علمیه تخصصی حضرت نرجس(س) استان سیستان و بلوچستان و برگزیده بخش پایان‌نامه جشنواره علمی «بانوی کرامت»، با نگارش پژوهشی با عنوان «مراتب فراطبیعی حضرت زهرا(سلام الله علیها) بر مبنای آیات و روایات»، به تبیین جایگاه تکوینی و قدسی حضرت صدیقه طاهره(س) پرداخته و الگویی الهام‌بخش برای عبور از بحران‌های هویت و معنا در دنیای مدرن ارائه کرده است.

وی در گفت‌وگویی، دغدغه‌ها، دستاوردهای پژوهشی و نقش این‌گونه فعالیت‌ها در ارتقای توانمندی طلاب را تشریح کرد که مشروح آن در ادامه تقدیم می‌شود:

ـ چه گره‌ای در واقعیت جامعه و خانواده باعث شد این موضوع را برای پژوهش انتخاب کنید؟

بزرگترین چالش در جامعه امروز، «بحران معنا» در الگوسازی برای زنان است. گاهی حضرت زهرا (س) را به قدری زمینی و محدود به تاریخ روایت می‌کنیم که دست‌نیافتنی به نظر می‌رسند و گاهی آنقدر در فضای صرفاً احساسی محصورشان می‌کنیم که ظرفیت «تکثیر الگوی فاطمی» در زندگی مدرن فراموش می‌شود. انتخاب این موضوع، تلاشی بود برای بازخوانی همان جایگاه تکوینی و فراطبیعی که اگر زن امروز آن را درک کند، هویت خودش را نه در رقابت‌های اجتماعی، بلکه در «اتصال به حقیقتی نامحدود» تعریف می‌کند؛ این یعنی تبدیل یک اسطوره تاریخی به یک «تکیه‌گاه زنده و پویا».

ـ آیا پژوهش شما یک تحقیق کاملاً نظری بود یا به یک راهکار عملیاتی و کاربردی رسیدید؟

این پژوهش قطعاً فراتر از یک بحث نظری خشک بود. اگرچه مبانی استدلالی بر اساس آیات و روایات است، اما خروجی آن یک «تکنیک زیست مؤمنانه» است. برای مثال، وقتی از «شفاعت حضرت زهرا (س)» در مراتب فراطبیعی بحث می‌کنیم، این صرفاً یک گزاره اعتقادی برای روز قیامت نیست؛ بلکه یک «لنگرگاه روحی» برای زن امروز است. وقتی فرد در میان فشارهای خردکننده زندگی مدرن، این رابطه عمیق و شفابخش را درک کند، می‌آموزد که چگونه در تندبادهای روانی، به آن حقیقت قدسی پناه ببرد و «اضطراب‌های وجودی» خود را با اتکا به شفاعت و عنایت ایشان مدیریت کند. این پژوهش «پناهگاه روانی» تولید کرده است.

ـ خروجی پژوهش شما چقدر قابلیت تبدیل‌شدن به محصول را دارد؟

قابلیت آن فراتر از یک کتاب است؛ چرا که با «مفاهیم عمیق انسانی» سروکار داریم. این پژوهش می‌تواند به یک «سلسله بسته‌های محتوایی هویت‌ساز» تبدیل شود. برای مثال، استخراج بخش‌های مربوط به «جایگاه نورانی و فراطبیعی حضرت» می‌تواند به محتوای جذاب برای تولید کلیپ‌های کوتاه تبدیل شود که به‌جای تکرار داستان‌های تاریخی، به چرایی «عظمت این شخصیت» پاسخ می‌دهد. این محتوا دقیقاً همان چیزی است که نسل پرسشگر امروز در شبکه‌های اجتماعی به دنبال آن است؛ یعنی «عقلانیت پس پرده‌ی یک ایمان قلبی».

ـ اگر یک جمله خطاب به بانوان طلبه‌ای که هنوز تردید دارند وارد عرصه‌های جدی پژوهشی شوند داشته باشید، آن جمله چیست؟

طلاب عزیز، پژوهش، فرصت طلایی برای ارتقا از جایگاه «شنونده» به «تولیدکننده‌ی دانش» است. با قدرت به این میدان بیایید تا با اندیشه‌های نو، آموزه‌های دینی را از حصار حوزه خارج کرده و در متن زندگی مردم جاری کنیم.

ـ نقش جشنواره‌هایی مانند «بانوی کرامت» را در شکستن حصار پژوهش‌های تکراری و ورود به عرصه‌های نوآورانه چگونه می‌بینید؟

این جشنواره‌ها دقیقاً همان «نقطه‌ی انفصال» هستند؛ یعنی جایی که پژوهشگر از «تکرار مکررات کتابخانه‌ای» جدا شده و مجبور می‌شود به «کارآمدی پژوهش» فکر کند. وقتی یک ساختار علمی مثل جشنواره «بانوی کرامت»، آغوش خود را برای موضوعات بلندمرتبه و عمیق باز می‌کند، به پژوهشگر حوزوی این پیام را می‌دهد که: «نترس، عمیق شو و جسورانه بیندیش». این جشنواره‌ها در واقع حصار ترس از «نقد» یا «نوآوری» را می‌شکنند و پژوهش را از یک امر صوری، به یک «فعل اجتماعی مؤثر» تبدیل می‌کنند.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha